Hoge hoogtes.

Hoi Allemaal,

Vanuit Rotorua wederom een blog. Gisteren vanuit Taupo weer hierheen gereisd aangezien ik wederom richting Tauranga ga om met Karin (en Emma en Lisa) te meeten. Ik had nog wel wat dingen in Rotorua die ik wilde ondernemen dus vandaar wederom een pitstop.

Taupo was super! Hoop leuke mensen ontmoet en genoten van het goede weer. De eerste dag rustig aan opgestaan en de laptop erbij gepakt om een weekje vooruit te plannen en gelijk te kijken wat ik in Taupo allemaal kon ondernomen. ‘s Avonds raakte ik aan de praat met enkele meiden in het hostel (Anna (Duitse), Barbara (Duitse), Rachel (Britse) en Linnea (Zweedse). Samen gegeten en natuurlijk uiteindelijk enkele kaart spelletjes gespeeld.

De volgende ochtend had ik een Bungy Swing geboekt. De mogelijkheid was er ook om te bungy jumpen maar het leek mij dat je met de swing iets meer mogelijkheid had om rond te kijken en te genieten. Een beetje zenuwachtig maar vooral heel enthousiast liep ik er heen. Na het ondertekenen van een afstandsverklaring en een weging, mocht ik richting het platform. Daar werd ik in een harnas gehesen en probeerde de mannen die dat deden, natuurlijk om mij voor de gek te houden; ik had toch zeker de bungy jump geboekt?! Ze hadden alleen niet gerekend op mijn reactie; Prima hoor, ik heb geen probleem met beide opties.

Eenmaal hangend in het harnas werd ik gewezen op de camera’s voor een foto. En voordat ik het wist, viel ik naar beneden. Verassing! Toen ik eenmaal over de eerste schrik heen was, hield het gillen gelijk op. Ik ben niet bang voor hoogtes dus daarna was ik gewoon aan het relaxen op hoogte. Het was zeker leuk om gedaan te hebben maar eigenlijk best wel kort. Ik denk dat het misschien wel leuker is als je bang bent. Anders is het bijna saai πŸ˜‰

Na de swing terug naar het hostel en daar kwam ik de meiden van de vorige avond tegen. Die gingen naar de hot springs, daar sloot ik mij gelijk bij aan. De volgende dag had ik een chill-dag ingelast. In de ochtend afscheid genomen van Barbara en Anna en vervolgens lekker even mijn koffer gaan her-organiseren. ‘s Avonds zat ik te kletsen met Linnea en een nieuwe Duitse kamergenoot (Anna) toen een groepje vroeg of dat we meegingen naar de hot springs. Het was inmiddels al donker buiten en het avontuur lonkte dus natuurlijk ging ik mee. Super tof om in het donker in bikini onder de sterrenhemel van het warme water te genieten. Veel beter dan overdag. Van de donkere versie heb ik geen foto’s maar hieronder wel enkele van overdag.

Maandag had ik een boottocht gepland op het meer van Taupo met Sail Barbary (een elektrisch zeilschip) naar de Mine Bay Maori Rock Carvings. Het was bewolkt maar alsnog heerlijk drie uurtjes op het water doorgebracht. Op het gegeven moment zelfs even als stuurman gefunctioneerd zodat de stuurman thee en koffie kon verzorgen. Sailskills check πŸ˜‰

In de avond zitten trivianten met drie Ierse meiden uit Cork (wat is de wereld toch klein). Sowieso kom je vaak mensen tegen vanuit eerdere hostels. De tweede dag in Taupo kreeg ik er twee kamergenoten bij en dit bleken een Franse Jongen (Alex) en meisje (Marine) te zijn die ik dus al in Auckland had ontmoet.

Dinsdag had ik een bus om 2 uur ‘s middags en het plan om in de ochtend naar de Huka Falls te lopen. Dat ging hem qua tijd niet worden; het is ongeveer twee uur lopen (heen, en twee uur terug). Zodoende mijn bus maar even verzet naar later in de middag. Gelukkig is mijn buspas flexibel!

Ik had een medestander gevonden in Sarah, een Duits meisje waar ik de zeiltrip mee had opgetrokken. De Huka Falls zelf waren niet super bijzonder maar de zoektocht naar een geheim pad wel. Adrian, een Duitse jongen uit het hostel had mij verteld over de mogelijkheid om nog dichter bij de falls te komen. Het hield alleen wel in dat je een stukje met een touw naar beneden moest klimmen. Hoewel ik oorspronkelijk zei dat ik dat toch niet ging doen, wilde ik natuurlijk wel even zien hoe moeilijk het zou zijn. Het was even zoeken maar uiteindelijk hebben we het pad gevonden. Na het zien van de klim, besloten maar niet verder te gaan. Op sandalen werd dat toch iets te avontuurlijk.

Al met al was Taupo super fijn. Heel veel te bekijken is er niet maar er is genoeg te doen om jezelf goed te vermaken. Ik had makkelijk kunnen blijven trouwens want de mogelijkheid was er om in het hostel te Wwoofen (werken voor kost en inwoning). Dat houd ik nog maar even in gedachten, voorlopig ben ik nog niet uitgereisd. Eerst maar weer terug naar Tauranga en dan bedenken of dat ik omhoog wil richting Coromandel, of verder naar beneden; richting Wellington.

Zoals altijd, we gaan het zien.

XManon

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s