Beter Laat dan Nooit – Fiji Editie

Hoi Allemaal,

Nu het jaar langzamerhand aan het aflopen is, moet ik natuurlijk wel nog de beloofde updates geven. Dit keer de Fiji editie. Zoals eerder al vermeld vloog ik op 5 december naar dit paradijs en in mijn twee weken daar heb ik veel gedaan.

Toen ik aankwam op het vliegveld werd ik verwelkomd door een vochtige hitte golf die mij toch lichtelijk deed afvragen of dit wel een goed idee was aangezien ik niet per se een persoon ben die heel goed tegen hitte kan. Ik had een shuttle via het hostel geregeld en er waren al twee meiden aan het wachten dus ik besloot me bij hun te voegen. Dit bleek een hele goede beslissing, Maud (Franse) en Sally (Britse) gingen naar hetzelfde hostel en hadden twee weken zonder enige plannen. Later die dag kregen we nog gezelschap van Alex (Britse), een vriendin van Maud, en Daniel (Deen) een jongen die Sally in haar kamer tegenkwam. Dit was de groep waar ik uiteindelijk de volgende dag op een boot mee stapte om te gaan eiland-hoppen.

Hoewel het plan oorspronkelijk was om die dag te gaan rondlopen in de Garden of The Sleeping Giant, werd ons het eiland-hoppen aangeraden en toen ik mij bij de groep voegde was de beslissing al gemaakt, of ik mee ging? Nou dat was geen moeilijke keuze. Na het overpakken van kleding naar mijn rugzak (mijn koffer liet ik in het hostel achter), het kopen van water en het pinnen van geld waren we er klaar voor. We zouden oorspronkelijk om 10.30 gaan varen maar inmiddels was het al 11 uur geweest. Gelukkig is Fiji-tijd best handig op zulke momenten en uiteindelijk moesten we nog een half uur wachten voordat we een keer vertrokken richting Mana Island.

Mana Island was de goedkoopste optie van alle eilanden en er was ons verteld dat het wel enigszins back to basics zou zijn. Het matras was zo dun dat je net zo goed op de bedbodem kon slapen maar als je bedenkt dat veel Fijianen op de grond slapen, dan was het toch best een luxe. Hoe luxe we het hebben in Europa was ook te merken in andere gebieden; stroom was er alleen vanaf 6 uur ‘s avonds tot 6 uur ‘s ochtends en het water uit de kraan was een mix van zout en regenwater. De douche en wc in de kamer hadden beide een deur die niet goed sloot, dus het was een systeem van roepen of het vrij was. Ach dat werkt ook.

Uiteindelijk was Mana island de perfecte plek om te beginnen met het eiland hoppen, ik heb heel veel leuke mensen ontmoet en er was elke dag wel wat te doen. Ik heb gesnorkeld bij een zandbank met als hoogtepunt het zien van een haai en een schildpad! Ik heb mijn eigen sieraad gemaakt van kokosnoot, een poging gedaan om de winnende krab te kiezen voor de krabbenrace, gelopen en gelegen op een paradijselijk wit strand met Jo en Julia (Duitse meiden) en vooral heel veel genoten van de tropische omgeving. De muggen waren de enige echt storende factor, maar ook daar wen je aan.

This slideshow requires JavaScript.

Na 4 dagen gingen we op dag 5 door naar het volgende eiland. Daniel had een chique resort geboekt voor 2 nachten dus die ging alleen verder maar samen met Maud, Alex en Sally ging ik richting Malolo. Funky Fish heette het resort/hostel waar we verbleven en dit was inderdaad ietsje luxer dan Mana Island. Mocht ook wel want met een prijs van 130 Fiji dollar per nacht was het niet goedkoop. Op alle eilanden is het niet enkel accommodatie waar je voor betaald, je bent ook verplicht om een maaltijdpakket aan te schaffen. Als je het teruggerekend naar euro’s zijn het hele redelijke prijzen maar het is toch lastig om als backpacker zulke bedragen te betalen. Normaal gezien kun je namelijk best wel veel besparen op voedsel, voor jezelf koken en inkopen doen is toch vaak goedkoper. Maar ja, when in Fiji…

Malolo was de perfecte plek voor heel veel chillen, kaarten en een boek lezen bij het zwembad of in de hangmat. Die twee dagen vlogen om.

De volgende stop was Beachcomber, het partyeiland zo was ons verteld. We kregen weer gezelschap van Daniel en ook Beji, Maddie, Tariq en Josie die we eerder hadden ontmoet op Mana waren hier. Overdag was het weer snorkelen en zonnen en ‘s avonds werd ons eerst gevraagd deel te nemen aan een Viking danswedstrijd (random dancing tot er een van de drie afgesproken woorden werd geroepen, waarna je een bepaalde positie moest aannemen.) Vervolgens werd ons de Bula dans aangeleerd, gebaseerd op de Macarena was de toon van de avond gezet. De volgende dag namen we afscheid van Maud en Alex en ging ik samen met Daniel en Sally naar het volgende eiland Wayalailai.

Die bootreizen was trouwens ook best een ervaring, overstappen van bootje naar bootje, uitstappen op nat zand. Het was elke keer weer even een schietgebedje doen met de hoop dat ik niet overboord zou vallen.

Op Wayalailai werden we verwelkomd door zang en een luid Bula (Fijiaans voor Hallo). Het werd alleen maar beter want we kregen voor de prijs van een bed in een slaapzaal een eigen ‘Bure’ met zijn drieën. Een eigen huisje met uitzicht op zee, veel beter wordt het niet. Wayalailai was het eiland waar we het meeste werden opgenomen in de cultuur. Hoewel ik op Mana al Kava had gedronken, was het Wayalailai echt onderdeel van een grotere ceremonie. Zittend op de grond was dat nog best lang zitten maar absoluut mooi om mee te maken. Al is Kava niet echt iets wat ik voor de lol zou drinken, (een mix tussen modder water en dropwater) het doet je keel en tong langzamerhand verdoven. Gelukkig kon je op een gegeven moment ook bedanken voor de eer.

Dag twee in Wayalailai begon rustig met ontbijt en geen plannen. Ik ging Sally en Daniel uitzwaaien toen ze gingen kajakken en raakte aan de praat met de duikinstructeur die vroeg of ik niet wilde duiken. Ja dat wilde ik natuurlijk wel. Hoewel ook hier een prijskaartje aanzat, liet ik mij hier niet door tegenhouden, want dat snorkelen is toch best limiterend. Hoe cool is het om dieper te kunnen gaan. Nou dat was het ook zeker! Uiteindelijk zijn we 13 meter diep geweest en heb ik zoveel gezien, enorme kreeften, een rog en scholen vissen. Echt super leuk, en ben geen moment bang geweest. Hoogstens iet wat paranoïde over het klaren van mijn oren. Hopelijk heb ik in Thailand nog een beetje budget over en kan ik daar beginnen met het eerste duikcertificaat.

De laatste avond in Wayalailai was het even goed te merken dat het regenseizoen begonnen was, de hemel brak open en al gauw viel de stroom uit. Ik zag het maar als een teken om richting bed te gaan.

Na Wayalailai weer terug gegaan naar het grote eiland. We hadden een privéboot vanaf Wayalailai dus het comfort was ver te zoeken (denk formaat vluchtelingenbootje). Ik heb mij schrap gezet tegen de zijkant en ben lekker gaan dagdromen/half slapen/mediteren, hoe je de staat ook noemt het is erg handig om te kunnen. Eenmaal in Lautoka kregen we nog een lift achterin een pick-up truck richting het busstation en daar stapte we op de bus richting ons volgende hostel Beach House. Een hostel waar we veel goede dingen over hadden gehoord, helaas was het weer nog steeds wisselvallig maar het hostel was inderdaad erg goed. Als het had gekund was ik langer gebleven maar het bleek volgeboekt te zijn voor de volgende nacht dus ik besloot om Sally te volgen richting Pacific Harbour. Die ging daar duiken met haaien. Dat was nog een brug te ver voor mij maar ik heb mij goed vermaakt met de winkeltjes en het geregel van een nieuwe datum voor mijn terugvlucht.

Oorspronkelijk had ik mijn terugvlucht geboekt voor 19 januari maar na een week in Fiji had ik al door dat mijn budget daar echt niet groot genoeg voor was. Zeker niet als ik daarna nog naar Australië en Thailand moest. Gelukkig kon ik mijn vlucht omboeken naar de 21e december.

Vanuit Pacific Harbour ben ik met Sally ook nog richting Suva geweest. Dat was echt een beetje een rampentrip. Op de heenreis miste we onze bus, hij was drie minuten te vroeg — in Fiji met Fiji tijd, niet voor te stellen! En eenmaal in Suva waren veel dingen dicht aangezien het zondag was. We hebben maar wat rondgelopen en uiteindelijk maar besloten na 3 uurtjes weer richting Pacific Harbour te gaan.

De busreis terug duurde iets langer dan oorspronkelijk gepland. Dat krijg je als je de stop mist waar je er uit moet (er wordt niets omgeroepen). Ik maakte Sally wakker toen ik erachter kwam dat we de stop hadden gemist, 20 minuten nadat we hem gemist hadden. Ik ging naar voren om te vragen aan de buschauffeur was we het beste konden doen, die zei ‘Dat duurde lang…’ waaruit ik opmaakte dat hij wist dat we onze stop miste. Beetje jammer! Gelukkig was hij verder wel behulpzaam, hij belde buschauffeur van de bus die de andere richting op ging en ons werd gezegd dat we bij de volgende stad er uit konden en dan over konden stappen op de andere bus. Dat bleek uiteindelijk een uur later te zijn in Sigatoka. Toen konden we dus leuk weer anderhalf uur terug naar Pacific Harbour. Fiji bussen, het is een ervaring.

De volgende dag konden we gelukkig meereizen met collega’s van mensen die we op Malolo hadden ontmoet. Daar had Sally mee gedoken en toen bleek dat we hun collega’s ook hadden ontmoet, werd ons een lift aangeboden. Ideaal! Vooral aangezien we zelfs bij ons hostel in Nadi werden afgezet.

In Nadi was de oorspronkelijke groep weer compleet en gingen we uit eten met zijn allen om de laatste avond van Alex en Maud goed te vieren. In het hostel kwamen we nog meer bekenden tegen die we op andere eilanden waren tegengekomen dus de laatste dagen in Fiji heb ik mij nog goed vermaakt. Ik ben uiteindelijk toch nog naar de Garden of Sleeping Giant geweest met Sally, Robert (Oostenrijker) en Kevin (Oostenrijker).

Ook gingen we naar een modderbad. Op Fiji is dat natuurlijk even anders dan verwacht; een emmertje modder werd ons gegeven en enkele minuten later waren we allen moddermonsters. De modder moest opdrogen voordat we het af konden wassen, zodra dit het geval was mochten we naar een waterbron wat erg leek op een grote vijver. Vervolgens op naar het volgende bad wat nog heter was en uiteindelijk in een ondiep zwembad nog even loungen. Alles was gewoon buiten in de natuur en op enkele gebouwtjes na was het niets anders dan gras en natuur om ons heen.

De volgende dag nam ik afscheid van Sally, na twee weken samen reizen had ze een vlucht naar LA. Na de laatste keer uiteten, dit keer enkel nog met Robert aangezien iedereen inmiddels was uitgevlogen, ging ik vroeg naar bed om de volgende ochtend of nacht moet ik zeggen heel vroeg op te staan voor mijn vlucht naar Sydney.

Fiji was absoluut prachtig, zeker de kleinere eilandjes zijn echt kleine paradijsjes waar je niet veel meer nodig hebt dan een hangmat en een bikini. Ik ben wel echt tegengekomen hoe rijk we zijn; om gewoon kraanwater te kunnen drinken en overal maar stroom en internet te hebben. Of zoet douche water, het zijn van die dingen waar we niet eens over nadenken maar die toch absoluut luxe zijn. Het was ook best raar om zwaar in de minderheid te zijn als blanke, zeker toen ik met Sally in Suva rondliep, viel het mij op hoe ik vaak de enige blanke was in de straat.

De Fijianen zijn echt super vriendelijk en altijd geïnteresseerd in waar je vandaan komt. Wel is het als het om geld gaat altijd de vraag hoeveel meer je betaald dan je had kunnen betalen, het afdingen is onderdeel van de cultuur en het toerisme zorgt ervoor dat ze erg veel ervaring hebben met goedgelovige toeristen. Gelukkig overheerst de vriendelijkheid toch wel en heb ik absoluut een goede ervaring gehad in Fiji. Ik zou het niet erg vinden om daar nog een naar terug te gaan, misschien met een beetje meer budget zodat ik nog meer eilanden kan bezoeken want dat zijn wel echt de pareltjes waar je het voor doet.

Inmiddels bevind ik mij in Sydney, Australië en daar vierde ik gister avond ook nieuwjaar. Dit reizen brengt mij toch op mooie plekken! In dit nieuwe jaar zal ik jullie updaten over mijn bezigheden hier down under. Tot die tijd, wens ik jullie alleen een Heel goed Nieuw Jaar! Moge het goede dingen brengen!

XManon

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s