Lissabon: Een Eigen Paleisje

Hoi allemaal,

Vanuit een nieuw thuis dan eindelijk weer een update. Ik woon inmiddels al weer twee weken in mijn nieuwe stulpje en het was wel even wennen.

Sowieso was het heel raar om Emma en Lisa’s huis te verlaten omdat dat wel echt voelde als een thuis. Daarnaast had ik ook wat opstart problemen qua slapen.Het matras van mijn nieuwe bed is namelijk knetterhard! Na de 1e nacht, met 4 uur slaap heb ik de volgende nacht het matras van een ander bed geprobeerd. Helaas was er weinig verbetering en besloot ik op dinsdag maar gewoon richting IKEA te gaan voor een matrastopper. Gelukkig is mijn bed nu inmiddels wel comfortabel genoeg om goed te slapen!

Naast het installeren in mijn nieuwe kamer en het werken, heb ik mijn weekenden ook gebruikt om meer van Lissabon te zien. Het hoogtepunt van afgelopen maand was het bezoek aan Sintra.

Samen met Anna heb ik daar onder andere het Palácio Nacional da Pena bezocht. Ik had al foto’s gezien van dit magische paleis maar in het echt is het wonderschoon. Alleen wel jammer dat we niet de enige waren die het wilde bezichtigen, een massa toeristen is toch wel enigszins sfeer dempend. Alsnog enorm genoten van de kleuren en patronen van dit ‘stulpje’.

This slideshow requires JavaScript.

We hadden een ticket gekocht voor de hop-on-hof-off-bus maar dat bleek uiteindelijk niet zo’n heel goede keuze. Onze eerste stop moesten we al wachten op een volgende bus omdat de eerste die langs kwam, vol was. En later die dag hadden we weinig motivatie om uit te stappen bij de stop voor Cabo da Roca. Het was daar namelijk super mistig en koud, en de mensen die de bus in kwamen waren nogal overstuur omdat ze al een uur stonden te wachten…

Uiteindelijk zijn we dus maar weer terug gegaan richting het Palácio Nacional da Pena, om daar de tuinen nog wat beter te bekijken. Maar goed ook, want de tuinen op zich zijn het zien waard!

Vorig weekend ben ik minder cultureel bezig geweest al was het niet minder druk. Op vrijdag ben ik wezen bowlen met collega’s; Alex (Portugees), Lourdes (Spaans), Lucas (Duits) en Mourad (Egyptisch). Om daarna door te gaan richting Bairo Alto voor enkele drankjes.

Zaterdag heb ik vooral uitgeslapen en geluierd tot een uur of drie. Na drieën ben ik richting winkelcentrum Colombo gegaan om met Emma, Lisa en Luigi te winkelen, bankzaken te regelen en pizza te halen. Hoewel de andere drie niet voor pizza gingen, liet ik mij daar niet door tegenhouden en heb ik gewoon lekker een Calzone pizza mee naar Emma’s en Lisa’s huis genomen om daar op te eten.

Zondag was het wederom luieren overdag en uit ‘s avonds. Dit keer uit eten in een Braziliaans restaurant (Dona Bija) met Emma, Lisa en Luigi. Ik wilde Emma en Lisa graag bedanken voor hun gastvrijheid en Luigi ging ook gezellig mee. Het eten was super lekker, al bestond het wel vooral uit Koolhydraten… Met een hoofdletter ja, want het was namelijk ook nog eens super veel eten. Ik was blij dat we de restjes mee naar huis konden nemen.

Afgelopen week heb ik mijzelf dus vrij rustig gehouden om toch enigszins wat geld te besparen maar dat is niet helemaal gelukt. Ik ben gewoon te goed in voor mijzelf zorgen; door middel van lekker eten of (kamer) aankleding. Het zijn allemaal essentiële aankopen… toch? Ach zolang mijn geld nog niet op is, houden we het er maar op dat ik de economie stimuleer en van het leven geniet;).

Gisteren ben ik op stap geweest met Lisa, samen zijn we richting de Panoramic of Monsanto gelopen. Een verlaten gebouw en uitkijkpunt waar de uitzichten onverwacht zijn. Het staat sinds 10 jaar leeg en is dus een ruimte van verval, kunst en leegheid.

This slideshow requires JavaScript.

De wandeling er naartoe was trouwens ook prachtig. Super blij om ontdekt te hebben dat op 15 minuten lopen er een heel groot park / bos is waar je kunt rondwandelen. Daar gaan we zeker nog wel vaker komen!

Nou dat was het weer even. Vanuit Lissabon de allerliefste groetjes.

XManon

Lissabon – Maak me Gek.

Hoi Allemaal,

Goed nieuws! Ik heb zowaar een plek gevonden waar ik kan gaan wonen. 🙂

Het had heel wat voeten in de aarde, maar afgelopen vrijdag heb ik eindelijk een kamer gevonden die ik kan huren en waar ik ook nog eens wil wonen ook. Na heel wat missers; te duur, te klein, te ver weg, geen deur, geen raam… Mocht dat ook wel eens. De jungle aan huizenmarkt had me bijna verzwolgen maar toen was daar dat lichtpuntje. Het is natuurlijk niet allemaal paradijselijk want de kamer is best heel klein, heeft een eenpersoonsbed en ja natuurlijk zag de dromer in mij dat ideaal gezien toch anders, maar de voordelen wegen maximaal op tegen de nadelen. De kamer is namelijk ongeveer 5 a 10 minuten van het huis van Emma en Lisa, ik kan nog steeds naar mijn werk lopen, het heeft een raam en deur… En het beste: ik krijg zowaar mijn eigen badkamer. En dat voor een redelijke huur.

Ik had op vrijdag, vlak voor het naar huis gaan van werk, met een beetje Portugese-taalhulp van Alex, gereageerd op de advertentie op Facebook en kon gelijk komen kijken na het werk. De dame die er al woont, die had toevallig genoeg in Nederland gewoond en gewerkt en we konden het goed vinden. Na de tour was ik dus ook niet heel afwachtend met het uiten van mijn wens om in te trekken. Gelukkig zag ze het ook wel zitten en kon ik de concurrentie voor zijn en de kamer reserveren. Vanaf 30 september zit ik dan toch eindelijk in een eigen kamer. Hopelijk brengt dat gelijk meer de realisatie dat ik hier echt woon.

Naast de woningcrisis heb ik gelukkig ook nog wel leuke dingen ondernomen. Ik was vorige weekend wederom richting Belém gegaan. Dit keer was ik alleen en met als doel de tentoonstelling van Escher. Ik had mijn telefoon binnen in een kluisje achtergelaten dus helaas geen foto’s van de geniaalheid maar mocht je meer willen weten, check dan deze link.

img_20180909_151328132.jpg
Escher tentoonstelling, Belém, Lissabon, Portugal

Afgelopen week was vrij rustig. Op enkele huisbezoeken en de wekelijkse woensdag in 100 Monaditos na, was het voornamelijk werk dat me bezig hield. Over werk gesproken, het was mijn laatste week van training en vandaag was zowaar de eerste echte werkdag.

Ik had als doel het beoordelen van 50 video’s en het was elke keer een verassing wat ik voorgeschoteld kreeg. Gelukkig was de hoofdmoot muziekvideo’s en was er slechts eentje waar ik de kriebels van kreeg; wie zet er nou een filmpje op het internet puur om te laten zien hoe een vader twee keer over zijn nek gaat in een achtbaan? Een goed voorbeeld van de zinloosheid van het internet en de veelzijdigheid van het aanbod aan video’s wat ik te zien kan krijgen. Qua droombaan gehalte kan ik wel zeggen dat het niet helemaal op level tien staat. Ach ik kon vandaag ook wel genieten van Nederlandse klassieker ‘Maak me gek.’

IMG_20180909_135300916
Belém, Lissabon, Portugal

 

Dit weekend was trouwens ook weer geslaagd. Hoewel, de shop-excursie op zaterdag het tegenoverstelde van succesvol was. Had ik de zondag wel een topdag. Ik was met Anna richting Cascais afgereisd en daar hadden we samen met Annabella (Portugese) gegeten bij House of Wonders. Een ervaring van Vegan voedsel; we hadden elke een Mezze aan lekkers voor onszelf, een super tropisch sapje en als toetje deelden we een Ananas-kokostaart, brownie en een roodfruit-taart. Echt super lekker en met als hoofdonderdeel groente, ook nog eens goed voor de vitaminen. Zo kun je je nog eens vol eten zonder al te veel schuldgevoel.

 

Naast de geweldige lunch, hebben we ook rondgedwaald in Cascais en kwamen bepaalde locaties mij zowaar bekend voor. We zijn via een pitstop op het strand (voetjes in de ijskoude zeewater) richting de Boca do Inferno gelopen. Deze plek was ik acht jaar terug ook al geweest en er was een hoop veranderd. Toentertijd waren er enkele zigeuners die langs de weg souvenirs verkochten, nu waren er maar liefs drie eettentjes en verschillende winkels. Hoewel, wel handig qua toegang tot eten en drinken, niet heel sfeertoevoegend.

IMG_20180916_163251029_HDR
Boca do Inferno, Cascais, Portugal

We waren trouwens ook nog op een spiritfestival beland; dat krijg je als je gewoon ronddwaalt. Het was een festival voor yoga, dans en muziek. We kwamen precies aan toen er de optie was om mee te doen met een Afrikaanse dans optreden / les. Heel tof om te zien hoe allerlei mensen gewoon mee gingen doen en er helemaal voor gingen, dansskills of niet. Ik heb het meedoen trouwens overslagen, daar was het mij echt veel te warm voor.

 

Nou dat was het weer even. Tot de volgende keer. Hoop dat ik enkele zonnestralen mee kan sturen via deze post.

XManon

Manon in Lissabon: Het Begin.

Hoi allemaal,

Vanuit Lissabon dan eindelijk een teken van leven. Er zijn al weer twee weken voorbij gevlogen en ik heb weer een hoop te delen. Laten we beginnen met de basis details: ik heb nog geen huis, ben momenteel nog in training voor mijn baan en het is hier bijna elke dag zo’n 30 graden.

Ik woon momenteel bij Emma en Lisa in. Ze hebben gelukkig ruimte voor een extra slaper en vinden het geen probleem dat ik vanuit hier een huis zoek. Ik had gehoopt dat ik inmiddels wel wat gevonden zou hebben maar het valt niet mee. Er is wel genoeg aanbod, maar helaas is het veelal aanbod waar ik niet wil wonen.

Van te voren had ik al wel een kamer op het oog maar het bleek bij aankomst dat desbetreffende kamer niet heel ideaal was, aangezien hij niet in de flat zelf bleek te zitten maar aan het eind van de binnenplaats. Inmiddels heb ik nog twee andere opties bezocht, zonder succes. De zoektocht gaat verder!

Qua baan ben ik begonnen als Content Reviewer van video’s. Zoals ik al zei ben ik nog in training, dus momenteel is het nog voornamelijk reglementen lezen en oefenen met beoordelen. Mijn trainingsgroep bestaat uit een mix van nationaliteiten met een stuk meer Portugezen dan verwacht. Super fijn want voor vragen of vertalingen is er dus altijd wel iemand om te benaderen.

Naast de praktische zaken heb ik natuurlijk ook al wel wat rondgedwaald door de stad. Het eerste weekend, heb ik op vrijdag met Emma bijgekletst en rondgelopen in een enorm winkelcentrum, en op zaterdag zijn we via de Time Out Market, door Bairo Alto gelopen en geëindigd op Praça do Comércio.

Op Zondag ben ik zelf op pad gegaan, en besloot ik te lopen naar Miradouro da Nossa Senhora do Monte. Eenmaal boven, kwam ik erachter dat dit het uitkijkpunt was, waar ik 9 jaar eerder ook met mijn ouders was geweest. Het uitzicht was niet heel erg veranderd.

Het volgende weekend, heb ik op zondag met collega Lourdes (Spaanse) gebruncht in een tentje dat ons was aangeraden. Voor 13 euro, kreeg je heel wat te eten (3 gangen) en ik zat dan ook propvol toen we twee uur later het restaurantje uitkwamen. Gelukkig hadden we bedacht om nog wat rond te zwerven voordat we een kamer-optie gingen bekijken dus ik heb het er wel af kunnen lopen. De betreffende kamer-optie was best prima op een ding na: hij had geen deur. Er was slechts een kamerscherm dat functioneerde als. Beetje jammer.

Het hoogtepunt van het rondlopen was trouwens het metrostation van Olailas. Vergeleken met de andere metrostations betonnen bunkers was dit namelijk een caleidoscoop.

Afgelopen week ben ik op woensdag, met collega’s beland bij 100 Monaditos; een Spaanse keten, waar je verschillende tapas kunt bestellen, voornamelijk in de vorm van een klein pistoletje met beleg. Degene die mij al langer kennen, weten dat ik hier in Madrid ook fan van was. Al gingen het bestellen in het Spaans mij daar niet altijd even soepel af.

Tinto de Verano, goed gezelschap en eten… Wat wil je nog meer. Op vrijdag besloten we dit recept nogmaals te herhalen. Al ging het dit keer meer om de drankjes, dan het voedsel… Iets met het weekend vieren.

IMG_20180829_172430798
Collega’s Michaela, Lourdes, Madeline en Lucas, Lissabon, Portugal

Heel hard heb ik niet gevierd want ik had namelijk zaterdag plannen gemaakt met Anna en Lourdes. Anna (Italiaanse) wilde heel graag ontbijten bij een tentje waar ze mega croissants serveren. Veel meer had ik niet nodig om overgehaald te worden!

Ik koos natuurlijk voor een croissant met chocolade, maar er waren nog veel meer opties. Je kon zelfs het type croissant kiezen; brioche, klassiek of een met pitten en zaden. Ik moest de helft van mijn croissant uiteindelijk meenemen in mijn tas want ik kreeg hem niet op, de volgende keer ga ik toch maar voor een halve.

Na deze ‘mega’ goede start zijn we met de trein naar Belém gegaan waar we langzaam zijn afgedwaald richting de Toren van Belém. Daar kwam Lourdes ons ook vergezellen en gezamenlijk zijn we vervolgens opzoek gegaan naar het volgende item op de voedsel-bucket list: Pasteis de Belém. Hoewel we gewaarschuwd waren dat er in het weekend een lange rij staat voor de bakkerij, hadden we geluk en konden we zo binnenlopen. Het scheelt ook wel dat het een supergrote bakkerij is. Ze hebben ruimte voor 400 mensen…

This slideshow requires JavaScript.

Eén Pastel de Belém later, en twijfels over het eten van een tweede, gingen we weer door. We hadden niets meer op de lijst van activiteiten dus liepen gewoon een straat in om te kijken waar deze uit zou komen. We kwamen goed terecht, in de Botanische tuinen.

Grote bomen, veel schaduw en sprinklers die toevallig net aan het sproeien waren. Een meer verfrissende plek kun je niet vinden. We hebben ook nog een doorsteekje gemaakt naar het Paleis van Belém dat zich naast de Botanische tuinen bevindt. Binnen zijn we niet geweest maar we hadden buiten ook genoeg te zien. Er was toevallig een mega grote boekenmarkt en zodoende een hoop gezelligheid. Wel jammer dat alle boeken in het Portugees waren…

Nou, tot zover de belevenissen van de afgelopen twee weken. Hopelijk heb ik volgende keer meer te melden over een werkelijke verhuizing. We gaan het zien.

XManon

Cruise-leven – Deel 2

Hallo Allemaal,

Hier is deel 2 van het cruise-leven. Ik ben inmiddels al weer bijna een maand geleden afgestapt en ik was jullie nog een update verschuldigd.

Uiteindelijk heb ik maar twee maanden aan boord gewerkt, het was al vrij snel duidelijk dat de functie gewoon niet aan mij besteed was en ik de nadelen van het werk, de voordelen gewoon niet waard vond.

In mijn voorgaande update heb ik kunnen laten zien hoe prachtig Noorwegen was, echter waren er nog meer landen die ik ook heb bezocht tijdens mijn twee maanden aanbood. Hieronder een overzicht per land.

Kopenhagen vanaf het schip, Denemarken

Rusland

De eerste keer dat ik in St. Petersburg aankwam, was in mei. Ik had de ochtend enkele uren vrij en kon op pad met enkele collega’s (Rosalie, Ivy, Vendy en Arvee). Na eerst meer dan half uur in de rij te hebben gestaan voor de immigratie konden we eindelijk op pad. Helaas was de cruise terminal erg ver van het centrum, met hulp wisten we uiteindelijk een bus en metro te pakken om het centrum te kunnen ontdekken. De ‘Church of the Spilled Blood’ stond als voornaamste attractie op ons lijstje. Na meerdere foto sessies zijn we verder afgedwaald, al hielden we de Nevsky Avenue steeds in de gaten om niet te verdwalen. Het volgende doel? …

McDonald’s.

Blijkbaar is junkfood een must-do/eat voor cruise schip medewerkers. Ze hadden er wifi dus ik vond het niet heel erg. Ik had op de weg ernaar toe al bij een bakkerij twee dingen uitgekozen, iets van kersentaart en een soort puddingbroodje en was dus al voorzien. We zijn nog afgedwaald richting Palace Square, waar we dus zonder dat we het wisten ook het Hermitage te zien kregen. Maar gingen al snel weer terug naar de metro halte; de terugreis en immigratie zou bijna een uur kosten dus we moeten wel ruim op tijd terug. Best jammer want we hadden nog amper wat gezien. Het was gezellig om met collega’s op stap te gaan, maar ik merkte wel dat ik het onafhankelijke miste van het soloreizen. Dat, en het onbeperkt de tijd hebben!

This slideshow requires JavaScript.

Gelukkig had ik nog eens de kans om St. Petersburg te bezoeken. Een maand later waren we er namelijk weer en hadden we de mazzel dat iedereen van het team die reis een hele dag vrij kreeg. We hadden lootjes getrokken om te beslissen wie welke haven kreeg en gelukkig kon ik ruilen om St. Petersburg te bemachtigen.

We hadden een overnachting met het schip in St. Petersburg en ik had de mazzel om ook de avond vrij te zijn. Met een beetje geluk en hulp van Patrizia en Kimberley kon vergezellen als tour-assistentie tijdens het bezoek aan het Marinsky theater. (Tour-assistentie hield trouwens enkel in dat ik aanwezig was, verder niets.)

Ik zou naar het Hermitage gaan, maar toen we aan het wachten waren, bleek er een gast niet meer mee te gaan naar het ballet en zodoende kon ik daar toch mee naartoe. Heel leuk want het was Kimberley’s verjaardag en ik wilde heel graag mee naar het ballet. Het Hermitage daar ga je toch niet in 3 uur doorheen, dus die had ik sowieso al op de wishlist gezet voor mijn volgende bezoek naar Rusland.

Het ballet was echt super mooi en ook een hele nieuwe ervaring. Het jammere was dat ik zo moe was dat het tweede deel van het ballet bijna niet te volgen was. Iets met een donkere zaal en veel beweging, zorgde ervoor dat mijn ogen moeite hadden met openblijven. Dit maakte de ervaring wel tot een goed voorbeeld van de voor- en nadelen van het werken op cruise schip. (Voor: Gratis naar het ballet in een beroemd theater in St.Petersburg, Rusland. Na: moe van het werk, dus minder aandacht erbij.)

De volgende dag ging ik op tijd op pad, dit keer in mijn eentje had ik alle vrijheid om te staan en gaan waar ik wilde. Ik moest alleen op tijd terug zijn aangezien het schip om zes uur weg zou gaan. Ik had van te voren al een kaartje gekocht voor het Fabergé museum en had verder vooral het plan om rond te zwerven. Dat is namelijk de beste manier om een stad te ontdekken.

Het Fabergé museum was een stuk kleiner dan verwacht maar alsnog een leuke stop. Het vakmanschap en creativiteit van de Fabergé eieren en andere stukken was het bekijken absoluut waard. Het enige jammere was het aanbod van schilderijen, de website beloofde werken van verschillende meesters van het Impressionisme maar de twee kamers met schilderen boden maar weinig meesterwerken. Beetje jammer want dat was een van de hoofdredenen om naar dit museum te gaan.

Na het museum ben ik nog verder gezworven door de stad, super leuk maar ook overweldigend. Het was een stuk drukker dan de vorige maand vanwege het WK en ik was blij dat ik niet nog meer toeristische hoogtepunten had gepland. Nu kon ik tenminste enigzins wegblijven van de massa’s. Het enige doel wat ik nog wel had was om een Russische aanrader te proeven; blini’s met gecondenseerde melk. Dank aan Anna voor de tip, ze waren heerlijk.

This slideshow requires JavaScript.

Denemarken

In Denemarken ben ik uiteindelijk twee keer echt aan land geweest. Ik had een ochtend vrij in Kopenhagen en ging ook hier alleen op stap. Ik had de wandeling naar het centrum iets onderschat. Dat bleek namelijk ruim een half uur te zijn, in plaats van 15 minuten. Gelukkig had ik onderweg gezelschap van Simone, die ik aan de telefoon had.

De stad zelf was heel mooi, had helaas niet genoeg tijd om echt rond te kijken maar dat betekend gewoon dat we er nog eens terug gaan komen. Uiteindelijk was het teruggaan naar het schip hier nog het meeste kantje boord. Had enigszins onderschat hoever ik was afgedwaald en met ‘All-aboard’ om 17.30 werd ik om 16.45 toch wel een beetje zenuwachtig toen Google Maps mij vertelde dat het lopend zo’n 45 minuten was. Gelukkig kon ik voor een gedeelte uiteindelijk een metro pakken en was ik met 8 minuten over, nog op tijd.


De laatste stop van mijn laatste reis met het schip was Århus. Samen met Jodamay heb ik van de zon genoten en even gewinkeld. Het was maar goed dat het in de uitverkoop was, want betalen in Deense kronen is niet bepaald goedkoop.

Zweden

Stockholm, o Stockholm. Eigenlijk heb ik het niet echt gezien. Ik had slechts tijd voor een Hop-on-hop-off-bus aangezien dat de goedkoopste manier was om richting centrum te gaan en had maar 2 uur dus ja, kon de bus niet uit. Voeg daar zonneschijn en moeheid aan toe en dan mis je de helft van de route. Gelukkig was Stockholm niet helemaal een gemiste kans, het was namelijk wederom een plek waar we bleven liggen voor een nacht en de avond ervoor was ik met een hoop collega’s van het schip, naar het concert van Beyonce en Jay Z geweest.

Duitsland

Warnemünde stond niet heel hoog op de prioriteiten lijst toen ik het vaarschema zag maar desondanks heb ik hier twee keer een ochtend rondgelopen. De eerste keer in mijn eentje en de tweede keer met Kimberley. Het is een vrij klein kust plaatsje, super schattig al wel wat toeristisch. De meeste mensen pakte de trein naar Rostock om uitgebreid te gaan winkelen, maar heb ik niet gedaan. Beetje rondlopen, boodschappen doen en picknicken was ook prima.

Estland

Tallinn stond wel hoog op mijn lijstje van steden om te bezoeken, voornamelijk om het oude centrum. Het weer zat echter niet echt mee, regen en wolken doet niet heel veel voor de charme van een stad.

Ook hier moet ik nog eens terugkomen om meer te kunnen zien maar ik klaag niet hoor want ik heb hier namelijk de meest perfecte nieuwe schoenen gekocht, met aardbeien erop. Veel beter kan het niet.

Aardbeien-schoenen

Tot zover de cruise updates. Momenteel zit ik even in eigen land dus het zal weer even stil zijn. Echter, wel al weer ontwikkelingen op het baan-front. Ik ga namelijk eind Augustus naar Portugal verhuizen voor een nieuwe baan in Lissabon. Dus heel lang zal het niet stil blijven op dit blog.

XManon