Lissabon (& Monte Gordo) – Bezoek

Hoi Allemaal,

Het is april en het weer hier in Lissabon doet denken aan Nederland; niet al te best, maar met vlagen van zon. Op zich geeft dat ook wel een soort vaag gevoel van thuis, dus we beschouwen dat dan maar als positief.

We zijn weer twee maanden verder sinds mijn laatste bericht en ik heb een hoop om te delen. Hoewel de realiteit van het leven hier toch echt voornamelijk uit dagelijks routine en werk bestaat, waren er enkele dagen dat deze normaalheid werd opgebroken door bezoek. Bezoek aan… en bezoek door.

Begin maart reisde ik af naar het zonnige Monte Gordo om mijn opa en oma een weekendje met mijn gezelschap te verblijden. Heerlijk even vakantiegevoel in de Algarve. De bus dropte me zowaar te vroeg af dus kon ze mooi verrassen met mijn aankomst. We begonnen mijn mini vakantie met een eerste glaasje sangria, en een pitstop in het hotel alvorens richting strand te gaan voor lunch. De strandrestaurantjes hebben een behoorlijke upgrade gekregen sinds de laatste keer dat ik in Monte Gordo was. voornamelijk ook doordat ze zich nu bevinden op en aan een enorme houten promenade. Ideaal voor de velen senioren die het dorp bezoeken in de winter;)

Die middag streek ik even op het strand neer voor wat zeelucht en schetsen, de avond aten we in het hotel en werd ik meegetroond naar een Fado optreden. De volgende dag waren we vroeg uit de veren met als doel Spanje. Vanaf het volgende dorp; Vila Real de Santo António, ben je namelijk binnen een kwartiertje met de ferry in Ayamonte. Altijd leuk, even naar Spanje voor de zon, koffie en gebak.

This slideshow requires JavaScript.

Eenmaal weer terug in Portugal was het tijd voor een uitgebreide lunch en rustig op het terras zitten. Valt niet mee hoor zo’n weekendje weg. Eenmaal weer terug in Monte Gordo vertrok ik weer richting strand, dit keer met een boek dat nog even uit moest. Ik heb nog even maximaal van het strand en zeezicht genoten, voordat ik weer met de bus richting Lissabon moest.

This slideshow requires JavaScript.

Begin maart kreeg ik zelf bezoek in de vorm van Kim en Kelly. We hadden gezamenlijk een appartementje gehuurd in het centrum om het meeste te maken van ons weekend samen. Dit was voor mij ook gelijk de kans om het centrum beter te leren kennen want zo vaak kom ik daar eigenlijk niet.

Het appartementje bevond zich vlakbij Martim Moniz, Rossio en Restauradores dus ideaal qua locatie. Ik had op vrijdag tijdens mijn lunchpauze de sleutels al opgehaald en kon ‘s avonds Kim en Kelly dus bijna direct de juiste richting in sturen. Lees: ‘bijna’, want ja we kwamen aan op een ander metrostation dus moest alsnog Google Maps erbij pakken.

Na de eerste nacht begonnen we de dag met brunch bij Nicolau. Dit cafe stond op Kim haar lijstje en was aardig populair aangezien we zowaar een half uur moesten wachten voordat we aan tafel konden. Gelukkig was het eten en de locatie het waard!

Na de brunch zijn we verder de stad doorgezworven, waar we uiteindelijk op Cais de Sodré de middag hebben afgesloten met maximaal chillen in de zon.

Voor de zonsondergang hadden we echter een andere locatie in de planning, die hebben we gevierd op het dakterras van PARK Bar. Weer een van Kim’s lijstje maar geen nieuwe ontdekking voor mij aangezien ik er al eens eerder was geweest. Scheelde wel gelijk want als je de weg weet is de ingang een stuk makkelijker te vinden.

Op zondag gingen Kelly en Kim samen richting Sintra en had ik de ochtend vrij. Het paleis van Pena is best mooi, maar ik hoefde hem niet per se een derde keer te gaan bekijken.

Toen ze rond 12e weer in Lissabon waren gingen we samen weer op zoek naar lekker eten. Dat vonden we bij Kaffeine Coffee & Brunch. Na de lunch gingen we richting de LX Factory, heerlijk nog wat meer ronddwalen en sangria drinken in de zon.

Op maandag was het al weer tijd om onze spullen in te pakken. We waren beperkt in tijd aangezien we om 13.15 de metro richting vliegveld moesten hebben maar toch hadden we nog enkele dingen op de planning staan. Voornamelijk hield dit in we richting Belém gingen voor Pasteis de Belém. Op de terugweg pakte we ook mooi nog even een oud trammetje als vervoer. Konden Kel en Kim dat ook weer van hun lijstje afstrepen.

Een weekje later had ik weer bezoek. Wederom voor een korte tijd maar dit keer toch wel een hele dag. Mijn vader had namelijk wederom een overstap in Lissabon. Met maar een dag de tijd was het fijn dat sightseeën niet nodig was aangezien mijn vader hier al enkele keren eerder is geweest. We hielden het simpel met brunch, klein tripje naar Belém en lekker van de zon genieten op het terras.

Het reizen naar het café voor brunch was trouwens nog best een trip. We moesten overstappen op de bus en wachten in gezelschap van een groep demonstranten op de bus. Die was trouwens overvol dus uiteindelijk plan aangepast en een straatje verderop een andere bus gepakt. Mocht iemand ons gespot hebben in nieuwsuitzending dat kan best zo zijn; de media was namelijk ook verslag aan het doen.

Na dit bezoekje had ik weer even twee weekjes werken voordat ik weer vakantie mocht houden. Het einde van de maand sloot ik goed af in gezelschap van Simone. Hier maak ik echter even een aparte post over, ik heb namelijk weer veel te veel foto’s gemaakt en die wil ik jullie niet ontzeggen.

Inmiddels zijn we al weer twee weken verder en heb ik wederom weekend. Dit keer geen bezoek of bijzonderheden trouwens. Gewoon even een normaal weekend met een to-do lijstje, maximaal chillen en een bezoek aan het park. Dat mag ook wel weer want daar kwam ik niet echt aan toe de afgelopen tijd.

Dit normale weekend is voorlopig trouwens ook weer de laatste, kan namelijk al weer uitkijken naar mijn volgende bezoek; Nederland aan het eind van de maand. Hopelijk schijnt daar de zon, zou toch leuk zijn ;).

Tot zo ver de avonturen.. kuch kuch.. foto’s van eten. Tot de volgende keer.

XManon

Advertisements

Lissabon – De Start van 2019

Hallo Allemaal,

Ik hoop dat jullie eerste twee maanden van het nieuwe jaar zo voorspoedig zijn verlopen als de mijne. Het heeft zo zijn voordelen om in Portugal te wonen, want waar ik normaal gezien in januari last heb van het hoe-lang-duurt-die-winter-nog-syndroom, heb ik dat nu helemaal niet gehad. Zal vast iets met het weer te maken hebben; bijna elke dag wel zo’n 12 graden en zon, en nu in februari zelfs rond de 18 graden.

Januari begon goed met een nieuwjaarsfeestje in een of ander fort, omgetoverd tot partycentrum. Samen met Emma, Luigi, Lisa en hun collega Inês (Belgische) en vriendin Melissa (Franse), begonnen we de avond gewoon lekker thuis en gingen vervolgens door naar het feest. Dat we om 12 uur nog onderweg waren in de taxi dat was niet helemaal gepland maar ik zie het maar als een unieke manier om 12 uur te vieren. Het jaar begon in ieder geval met beweging en een doel in het vooruitzicht.

Op nieuwjaarsdag heb ik naast het slapen, ook nog even een wandeling gemaakt om de goede intenties voor het jaar af te trappen. Het was fris maar niet super koud en absoluut groener dan verwacht in het Monsanto park.

Qua beweging kan ik ook vertellen dat ik sinds januari, twee keer per week samen met Lisa ben gaan trampolinespringen. Niet zomaar voor de lol maar voor sport. Het is een sportles die ‘Bouncefit’ heet en ik vraag mij gedurende de les elke keer weer af waarom ik het leuk vindt. Dit zal waarschijnlijk toch vooral iets mee te maken hebben met het oefenen van een salto aan het einde van de les. Ik kan tegenwoordig zowaar landen op mijn voeten.

Bounce, LissabonNaast het trampoline springen heb ik mijzelf ook vermaakt met meer Bourgondische beweging want natuurlijk ben ik ook wezen brunchen. De eerste keer van het jaar, samen met Anna, bij Heim Cafe in de buurt van Santos. Dit cafeetje is een aanrader vanjewelste. De pannekoeken, wafels maar ook de toast met eieren; we hadden zo veel eten en zo lekker ook! Samen met Anna heb ik vervolgens nog wat rondgedwaald en van de zon genoten. Je moet wat op je vrije dag.

This slideshow requires JavaScript.

Hetzelfde weekend kon ik het ook niet laten met Emma op stap te gaan. Uiteindelijk kwamen we na heel wat lopen en omwegen terecht bij Copenhagen Coffee Lab & Bakery. Deze brunch was iets gezonder, en de vibe in het café een stuk simpeler maar dat was alsnog heel prima. Een week later deden we het gewoon nog eens over en hebben we gegeten bij Fábrica Lisboa. De croissant die ik daar had was hemels!

This slideshow requires JavaScript.

Een andere leuk uitje was lunch met het Nederlandse team bij DutchTreat, een cafetaria met Nederlandse frituursnacks. Op een donderdag hadden we een ‘meeting’ geplakt aan onze lunchpauze, om even aan teambonding te doen en ondertussen frikandellen en friet te eten. Frietje Mét graag…

Het is behoorlijk ver van het kantoor dus helaas kan dit geen maandelijkse herhaling krijgen. Maar het is goed om te weten dat het er is, voor als de gesprekken op het werk weer eens te veel gaan over ‘Zin-in-friet/frikandel/kroket/etc.’. Niet dat ik deze erg veel mis hoor, ik was namelijk in februari ook even terug gevlogen naar het geboorteland.

Kon ik mooi mijn oma een goede 92e verjaardag wensen, veganistisch junkfood eten met Kelly en Kim, mijn moeder verwelkomen na haar vakantie en natuurlijk taart eten met Simone.

Die taart hadden we gegeten in Gouda trouwens en dat was een goede keuze als bestemming. Mazzel met het weer en de vondst van een hele leuke tweedehands boekenwinkel, die officieel pas twee weken later open zou gaan, hielpen hier zeker aan mee. Voor de lunch konden we terecht bij Lunchcafé Curcuma, en voor de thee en quality-time zaten we in Chocoladefabriek Gouda, waar ook de bibliotheek huist. We bevonden ons ook nog even in de Sint Janskerk, waar we even getrakteerd werden op een orgelconcert door de organist. We gingen oorspronkelijk voor de glas-in-lood ramen maar bleven langer hangen door de muziek.

This slideshow requires JavaScript.

Natuurlijk was mijn tijd in Nederland zo voorbij en voelde het weer veel te kort; dat krijg je als je zoveel mensen wilt zien en dingen wilt doen. Aangezien ik momenteel toch om de hoek woon, heb ik op de planning staan om in april ook nog weer even terug te vliegen maar we moeten maar kijken of dat gaat lukken. Ik moet in de tussentijd namelijk ook gewoon werken en geld verdienen om dit alles te bekostigen.

Hier in Lissabon is trouwens ook genoeg te doen; ik was wezen bowlen met Emma, Luigi, Lisa en Inês, ben naar de kapper geweest met Lisa (Qua prijs was dat ook een uitje dus noemenswaardig). En gisteren heb ik getracht de uitgang te openen van een escaperoom – The Forbidden Temple of Montezuma. Al met al vermaak ik mij dus wel.

Ik ga aankomende week ook nog weer op stap; richting de Algarve om even twee daagjes mijn opa en oma te bezoeken. Als ik niet moest werken de meeste dagen van de week, zou ik bijna denken dat ik op vakantie ga.

Voor nu hier nog enkele snapshots van het zonnige Lissabon. Tot de volgende keer.

XManon

Lissabon – Uitzicht op een Nieuw Jaar.

Hoi Allemaal,

Het is al weer december, geen idee waar de tijd is heengegaan. Het nieuwe jaar komt eraan, dus wat beter dan om terug te kijken naar afgelopen jaar, en beter nog; waar ik allemaal heb rondgezworven.

  • Januari: Australië en Thailand
  • Februari: Thailand, Engeland, Nederland, België
  • Maart: Nederland
  • April: Nederland en Ierland
  • Mei: Duitsland, Rusland, Noorwegen
  • Juni: Duitsland, Noorwegen, Rusland, Denemarken, Zweden, Estland
  • Juli: Nederland
  • Augustus: Nederland en Portugal

Het was absoluut een jaar van beweging, van blut zijn, nieuwe banen beginnen en wonderschone locaties ontdekken. Van hard werken, reizen, te weinig vrije tijd. En te veel vrije tijd. Het was alleen maar een jaar, het was een reis.

Inmiddels zit ik al weer vier maanden in Portugal. Ik ben wel blij dat ik momenteel even in een periode van ‘rust’ zit qua beweging, maar natuurlijk begint het ook al weer te kriebelen en ben ik aan het kijken naar de opties voor 2019. Ik denk niet dat ik dan weer ga hoppen tussen 13 verschillende landen, maar ik ben benieuwd welke mogelijkheden, of locaties, dit nieuwe jaar mij weer zal brengen.

Hier in Portugal leef ik een standaard dagelijks leven, wat in elk land bijna wel hetzelfde is. Maar natuurlijk doe ik ook een hoop leuke dingen. De afgelopen maanden heb ik op mijn vrije dagen deels maximaal gechilld, deels rondgedwaald en ‘rondgegeten’.

This slideshow requires JavaScript.

Begin november was ik weer even terug in Nederland voor de verjaardag van mijn moeder, het meeten van vrienden en heel veel taart en ander lekker voedsel.

Een week na mijn Nederlandse tripje kwam mijn vader in Lissabon langs voor een flitsbezoek, om mijn vergeten telefoon af te geven. Die was ik als ervaren reiziger namelijk vergeten mee te nemen naar Lissabon. Toch best handig zo’n vader die voor zijn werk naar Spanje moest vliegen.

IMG_20181119_222110515

Weer een week later stond mijn moeder op de stoep; dat bezoek was wel gepland gelukkig. Voor haar was het ook een pitstop, aangezien ze vier dagen later doorvloog naar Sal, Kaapverdië. Die vier dagen hebben we gevuld met ronddwalen, films kijken en (zoetigheid) eten. Wat anders?

Dag 1 stond in het teken van Sintra, we hebben even het centrum doorgelopen maar het hoofddoel was natuurlijk het Paleis van Pena en de omringende tuinen.

This slideshow requires JavaScript.

Op dag 2 zijn we de rommelmarkt (Feira da Ladra) over gestruind, gevolgd door een bezoek aan het National Pantheon en daarna hebben we gewoon heerlijk door Alfama gewandeld.

This slideshow requires JavaScript.

Dag 3 zijn we de rivier overgestoken naar Almada om daar de Cristo Rei te bezoeken. Het iconische Christus beeld kon natuurlijk niet ontbreken, al weet ik nu wel gelijk dat het van veraf zien ook prima is; zo bijzonder was het namelijk niet. Toch staat Almada nu trouwens wel op de favorieten-lijst. Ik heb daar namelijk de beste chocomelk gedronken!

This slideshow requires JavaScript.

Op Dag 4 zijn we nog naar Belém geweest voor de befaamde Pastéis de Belém, dit keer bleef het er niet bij ééntje. En op de terugweg vanaf Belém hebben we nog een pitstop gemaakt bij de LX Factory. Dit is een oud fabrieksterrein waar nu allemaal winkeltjes, restaurantjes en creatieve hotspots zitten. Heel hip en een klein stadje op zich.

This slideshow requires JavaScript.

Na mijn moeder ‘s bezoek moest ik het volgende weekend wel even bijkomen maar het weekend daarop heb ik met Emma Oriente bezocht en daar zijn we in de kabeltram (Teleférico Lisboa) geweest. Vanuit de tram heb je niet een heel gevarieerd uitzicht maar alsnog was het best vermakelijk om een kijkje vanuit de lucht te hebben op Oriente, de Vasco da Gama-brug, de Taag en de mensen, die onwetend van enig bekijks, onder ons over de boulevard slenterde.

De kerst is ook al weer voorbij, die heb ik ook goed gevierd samen met Emma, Lisa en Luigi. Drie avonden hadden we een kerstdiner, en ook hebben we cadeautjes uitgewisseld. Ik had de mazzel om vrij te zijn dus ik heb de traditie van 2017 geëerd door lekker veel niets te doen, koekjes te bakken en Netflix te kijken. Helemaal prima zo’n kerst!

Voor nu is dat het weer even met de update. Ik zal proberen om in 2019 weer snel iets te posten, maar beloven kan ik niets. Met mijn immer veranderd rooster is het hebben van enige structuur op het gebied van posten, best lastig. Ik heb toch minstens een halve dag niets doen nodig om de motivatie te vinden een verhaal te typen. En helaas, heb ik niet standaard elke zondag vrij, om dat te doen.

Ach we prutsen wel lekker verder! Als dat geen goede intentie is voor 2019 😉

Beste wensen allemaal en tot volgend jaar!

XManon

Meer dan Melbourne

Hoi Allemaal,

Aangezien ik morgen Australië verlaat nog maar even een update over de rest van mijn reis in Australië. Na het wonderschone Sydney heb ik de trein gepakt naar Wollongong. Waar? Wollongong, ook wel The Gong genoemd is een stad ten zuiden van Sydney vooral bekend om zijn industrie, een plek die je niet zou verwachten op mijn reisschema maar al reizend kom je op onverwachte plekken.

De reden dat ik heenging: ik had een meisje ontmoet in Sydney die in Wollongong woont en die me had uitgenodigd. Ik had Freya ontmoet tijdens de befaamde picknick in de regen in Sydney en grappig genoeg komt ze uit Nieuw Zeeland. Ze is bezig met een onderzoek tussen haar bachelor en master studie in en woont daarom momenteel in Australië. Ze had nog twee weken vakantie en weinig te doen dus ideaal om te bezoeken; vermaak voor haar en weer eens wat anders voor mij. Heel even was ik weer terug in het studentenleven, haar studentenkamer op de campus was namelijk ook mijn slaapplek.

Super gezellig heb ik twee nachten gelogeerd en rondgehangen met Freya. Even de stad door, wandelen rond de campus, naar het strand en lekker uit lunchen, o en laat ik vooral de ‘free-room’ niet vergeten. In de studentenflat was er een kamer specifiek met het doel om gratis spullen te verzamelen, iedereen kon daar dingen achterlaten of oppikken. Freya had het meeste van haar huisraad uit de gratis kamer dus ik was benieuwd. Ik voelde me als een kind in de snoepwinkel maar gelukkig viel het aanbod mee (of tegen) aangezien de meeste studenten op vakantie waren en heb ik enkel een shirtje en een jurkje gevonden.

This slideshow requires JavaScript.

Na twee dagen Wollongong ben ik weer afgereisd naar Sydney om daar de nachtbus naar Melbourne te pakken. De volgende ochtend was ik al om 7 uur in Melbourne. Veel te vroeg om in- te checken natuurlijk dus ik heb als een zombie in en rond het hostel gehangen. Toen ik eenmaal in mijn kamer kon, was een dutje het eerste wat op mijn prioriteitenlijst stond.

Dag twee in Melbourne heb ik afgesproken met Hannah (Britse), een vriendin van Hanmer Springs die momenteel in Melbourne woont. We zijn samen naar de National Gallery of Victoria geweest. Dat was superleuk, even weer bijkletsen over wat we beiden gedaan hadden sinds Hanmer Springs en ondertussen een hoop coole kunst gezien. Hoogtepunten was de Flower Obsession van Yayoi Kusama en de expositie genaamd Triennial, een collectie van werk van verschillende artiesten en ontwerpers waaronder drie outfits van Nederlandse modeontwerpster Iris van Herpen.

This slideshow requires JavaScript.

Op zaterdag ben ik in de ochtend naar de Australian Open geweest, de entree was nog gratis aangezien het de voorrondes waren. Helaas was het weer nogal wisselvallig dus ben er maar even geweest.

De volgende stop was Altona. Ik had in Sydney een familie ontmoet die me hadden uitnodigt om op hun huis te komen passen als ze op vakantie waren. Ik werd op het station al opgewacht door Pete, Maeve en Isaaq en in het huis verwelkomde de rest van de familie me; Fleur en Tadhg. Hoewel oorspronkelijk het plan was dat ze de zaterdag op vakantie zouden gaan, zorgde het weer voor wat vertraging. Geen enkel probleem voor mij want ze hadden alsnog een plek voor mij om te slapen. ‘S avonds, als lid van de familie, mee uit eten geweest met als hoogtepunt deze milkshake.

IMG_20180113_194626253.jpg

De volgende dag rustig opgestaan en aanschouwd hoe de familie zich klaarmaakte voor de vakantie. Toen ze in de vroege middag eenmaal op weg gingen was het huis opeens erg stil en leeg.

Ik had heel veel plannen voor mijn weekje alleen en huisbewoner zijn maar uiteindelijk is daar weinig van gekomen. Met al die vrijheid en rust is namelijk gewoon te aanlokkelijk om niet maximaal te luieren. Het voeren van Chuck, de kat was het enige wat echt moest en dat was maar een keer per dag. Ondanks het mauwen om verschillende uren van de dag om eten, was hij vooral veel verstopt dus heel veel aandacht hoefde ik daar niet aan te geven. De TV met Netflix en een puzzel op tafel waren dan ook mijn grootste punten van bezigheid.

This slideshow requires JavaScript.

Het enige uitje van die week was op woensdag, ik had namelijk een ticket gekocht voor de Rod Laver Arena op de Australian Open. Superleuk om deze mogelijkheid te hebben hier in Australië, en dat zonder planning of wat. Ik had specifiek naaar het weerbericht gekeken tijdens het boeken en woensdag was het perfect, stralend en zonnig maar niet warmer dan 30 graden. Alsnog was ik blij dat ik die hele dag ik de schaduw zat hoor want 30 graden is ook best warm als je hele dag buiten bent.

Bij aankomt in de Arena zat er slechts een dame in de rij van mijn stoel en natuurlijk zat ik daar precies naast. Gelukkig was Susan (Schotse) heel gezellig en had ik mooi iemand om mee te kletsen tijdens alle tennismatches. Uiteindelijk was het best een hele lange dag, ik was er rond 10.30 en ik ging pas weg rond een uur of 20.30.

Hoogtepunt was de tweede wedstrijd tussen Caroline Wozniacki en Jana Fett. Waar de Caroline in de tweede set terugkwam van een 5-1 achterstand. Dat is nog eens de spanning erin houden. De laatste match was Rafael Nadal tegen Leonardo Mayer, uit principe was ik voor Leonardo puur omdat de hele arena ongeveer voor Nadal was, maar het mocht niet baten; het was na twee en een half uur over met winst voor Nadal.

Toen de familie weer terug was heb ik nog een nachtje daar geslapen voordat ik weer terug naar het centrum van Melbourne ben gegaan. Ik had wel langer mogen blijven maar wilde graag kijken of dat ik de Great Ocean Road nog kon doen. Ik had een meisje op Facebook ontmoet en we gingen op zondag meeten om te kijken of we samen een auto wilde huren. We ontmoete elkaar in het Dfo outlet (winkel) centrum in Melbourne en gingen vervolgens richting de National Gallerie, Eva (Duitse) was hartstikke aardig en ik had er wel vertrouwen in dat het goed zou gaan maar ‘s avonds bleek het huren van een auto toch te duur en haakte ze af. Uiteindelijk was de dag niet helemaal een flop want ik had mooi tijd en gelegenheid om bij Hannah en haar vriend Jake te gaan eten.

Op maandag heb ik de stad door gewandeld, graffiti bewonderd en tennis gekeken op een groot scherm in het centrum.

Dinsdag was het vroeg op want ik had toch nog een mogelijkheid gevonden voor de Great Ocean Road in de vorm van een bustour. Ik heb heel wat uren in de bus doorgebracht die dag maar het was het waard. De Great Ocean road was echt prachtig, al was het wel super toeristisch. Dat krijg je in het hoogseizoen en de vakantieperiode. Ik heb mij prima vermaakt en voornamelijk rondgelopen met mede-busreizier Estefania (Spaanse) dus het was een goede dag!

Gister heb ik nog weer vrienden ontmoet van Nieuw Zeeland in de vorm van Tero en Kati, het Finse koppel dat ik in mijn laatste weken in Nieuw Zeeland had ontmoet. Ze hebben een Working Holiday voor Australië en waren toevallig in Melbourne. Goede reden om samen te lunchen en uiteindelijk zijn we samen richting Altona gegaan. Daar hebben we even op het strand gechilled voordat ze terug naar de stad gingen en ik op weg ging naar mijn Australische geadopteerde familie om mijn bagage op te halen.

Morgen is het al weer tijd om dit land te verlaten en ik heb alle intentie om hier nog eens terug te komen. Hoewel Sydney wel favoriet is, heb ik mij ook in Melbourne prima vermaakt. Ik zie mijzelf hier in Australië ook wel een working holiday doen.

De volgende stop is Thailand en daar ga ik Emma en Lisa weer zien. Ik heb er zin in!

Tot de volgende keer 🙂

XManon

Gelukkig 2017!

Gelukkig nieuwjaar!

Het is inmiddels al weer de vierde dag van het nieuwe jaar en ik zit weer achter mijn computer op het werk. Nou zou dit reden voor depressie kunnen zijn maar dit is zeker niet het geval, ik heb namelijk nog maar 2.5 werkweken te gaan. Dat lees je goed ja. Ik heb namelijk ontslag genomen.

Over een week zou ik hier een jaar zitten en die mijlpaal wilde ik wel halen maar veel langer hoefde van mij niet. Hoewel ik het land en alle mensen zeer ga missen heb ik al weer een nieuw avontuur in de planning staan… (tromgeroffel…)

Ik ga in februari naar Nieuw Zeeland! Voor hoe lang? Geen idee. Waar precies? Geen idee. Er moeten nog wat specifiekere plannen gemaakt worden maar om verder uitstellen te voorkomen ga ik maar gewoon. Inmiddels heb ik dat plan namelijk al drie jaar door mijn hoofd spoken en nu is de beste tijd om dingen te ondernemen. Nu is altijd beter dan later.

Het leuke is dat ik sowieso ook mensen kan opzoeken daar aangezien drie van mijn huisgenoten ook die kant op zwerven, eentje dobbert er al enkele maanden rond en twee vertrekken ook eind februari.

De aankomende maand zal ik nog enkele weken werken, vervolgens heb ik nog 1.5 week in Ierland alvorens ik richting Nederland vertrek. Daar heb ik 2 tot 3 weken voordat ik doorga. Kan ik mooi al mijn vriendinnen even vervelen met mijn gezelschap en nog even de familie langs gaan. Nieuw Zeeland is natuurlijk heel wat verder weg en aangezien ik niet precies weet hoe lang ik daar blijf, ben ik blij dat ik nog een pitstop maak voor mijn vertrek.

Nieuw jaar, nieuwe plannen en mogelijkheden. 2017 I can’t wait!

XManon

 

Herfsttaferelen en weekend bezigheden.

Hoi Allemaal,

Het is al weer november en ik kan niet geloven dat het al weer een maand geleden is dat ik voor het laatste blogde. Inmiddels zit ik hier al meer dan tien maanden. Wie had dat gedacht…

Afgelopen maand stond in teken van herfsttaferelen en weekend bezigheden. Het wordt al vroeg donker dus heel veel spannends door de week doe ik niet. Des te meer reden om het weekend goed te benutten. Ik probeer in ieder geval beide weekenddagen minstens een keer naar buiten te gaan en verder natuurlijk sociale bezigheden in te plannen.

Deze maand ben ik al twee keer uit brunchen geweest op zondag ochtend en ik kan wel zeggen dat dit helemaal niet zwaar valt. Niets zo makkelijk om je bed uit te komen, wetende dat je een goddelijk maal wacht. De eerste brunch was in Tara’s Tearoom, een restaurantje waar ik eerder al eens met Simone van afternoon tea had genoten. Dit keer was het met Tiago, Lara en Esther genieten van brunch met eggs royale (gepocheerde eieren, zalm, toast en hollandaise saus).

img_20161023_112952127

Het weekend daarop waren mijn ouders in Cork dus op zondag was het ook tijd voor uitgebreid ontbijt buiten de deur. Mijn ouders hadden geluk met het weer. Het was heel mild en geen regen te bekennen. Zeker fijn, aangezien ik met mijn moeder twee dagen lang door Cork heb gezworven. Zondag zijn we met zijn drieën naar Cobh geweest aangezien er in Cork niet echt meer wat te bezoeken was.

Een weekend later gingen ik wederom met Lara, Tiago en Esther uit brunchen. Esther woont in Blackrock en had ons uitgenodigd om een klein marktje te bezoeken en vervolgens ergens te brunchen. Uiteindelijk was dat bij Blackrock Castle. Waar ik koos voor mais en feta cakejes met komijn, dragon, gepocheerde eieren en spinazie.

Vorig weekend stond in teken van bowlen. Ik had besloten om een avondje bowlen te organiseren aangezien dit de vorige keer erg gezellig was geweest. Ik had het hele team uitgenodigd maar verwachte eigenlijk wel ongeveer dezelfde mensen. Dit was niet helemaal hoe het uitpakte. Halverwege de week bleek dat Michela ook alle newbies van de training had uitgenodigd. Voordat ik het wist hadden we al een gastenlijst van twintig. Gelukkig bleek de samenwerking met Michela erg makkelijk. Zij zat iedereen achter de vodden om te betalen en ik inde het geld. Zaterdag avond was het wel enigszins chaotisch omdat we maar twee banen hadden maar uiteindelijk was het erg gezellig.

Dit weekend heb ik het rustig gehouden. Vrijdag avond naar Flux geweest, een licht/muziek show in Saint Fin Barre’s Cathedral. Erg kunstzinnig maar ik vond het af en toe iets te veel van het goede. Als je in het donker zit dan is een afwisseling van witte vlakken niet heel rustgevend voor je ogen. Gelukkig was dit maar even en was de rest mooi gedaan.

flux-cork-film-festival1

Zaterdag heb ik lekker uitgeslapen en voornamelijk geluierd op mijn kamer. Dat was al weer tijdens geleden dus hoog nodig. Vandaag ben ik nog wel op stap gegaan. Even boodschappen gedaan en koffie gedronken met Esther en Carlos. Al met al een relaxed weekend, jammer dat het al weer om is.

XManon

Bezoek en Bezigheden

Hoi allen,

Het is weer zover. Eigenlijk stond dit blog vorige week op de planning maar toen was ik druk met het rondzwerven door Cork, dus vandaar maar deze week.

De reden dat ik aan het rondzwerven was? Ik had bezoek; eerst van mijn ouders en vervolgens van een vriendin, Lisa. Mijn ouders waren al aangekomen op dinsdag maar verblijden mij met hun gezelschap op donderdag. Veel hebben we niet gedaan die dag, aangezien ze pas eind van, de middag in hun hotel waren. Ik heb mijn huisje even laten zien (en een lading spullen ontvangen vanuit Nederland) en we daarna hebben we lekker pasta gegeten bij een restaurantje dicht bij mijn huis.

De volgende dag zijn we richting Kinsale gegaan voor het grotere sight-seeing werk. Met de bus richting Kinsale en daar per benenwagen richting het fort waar ik de volgende keer ook heen was gewandeld. We hebben tussen door wel enkele stops moeten maken, en moesten af en toe schuilen voor een overtrekkend buitje, maar verder was het eigenlijk best goed te doen. Als de zon scheen, dan was deze ook zeker voelbaar. Zie hieronder enkele plaatjes van de dag.

We waren omstreeks 5 uur weer terug in Cork en gingen richting hotel. Daar hebben ik en mijn moeder gezwommen (met verplichte zwem-muts op) terwijl mijn vader een dutje deed. Na het zwemmen en slapen gingen we de deur uit om iets te eten. Dit keer belandde we bij een tentje met barbecue specialiteiten en geen alcohol (aan de limonade dan maar). Daarna voor een toetje nog even terug naar het hotel waar mijn ouders verbleven.

De volgende dag was al weer de laatste dag en dit keer kwam mijn ouder mij opzoeken. Ze hadden uitgecheckt bij hun hotel en kwamen hun spullen bij mij droppen. Vanuit mijn huis zijn we met de bus naar Blackrock Castle gegaan. Dat is wel echt een aanrader, het is een mini kasteeltje maar er zit een observatorium in, dus je krijgt ook nog even een lesje over het heelal. Het weer was weer typisch Iers, dus lekker grijs!

This slideshow requires JavaScript.

Eenmaal terug in centraler Cork splitste we op. Ik had mijn moeder op een handwerk winkel gewezen en daar waren we nog niet aan toe gekomen. Mijn vader besloot hier op afstand van te genieten en vertrok naar de pub op de hoek. De winkel; Vibes & Scribes had echt van alles wat; schildersspullen, lapjes, kralen, je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het. Ik kon dit natuurlijk ook niet weerstaan en verliet de winkel met enkele spulletjes om sieraden te maken. Deze heb ik inmiddels ook al gebruikt, zie hieronder het resultaat.

‘S avonds hebben we bij 14A wederom een heerlijke maaltijd gegeten. Wat eten betreft kun je goed terecht in Cork. Het toetje was schandalig veel, een merengue van formaat! Maar als ware zoetekauw had ik daar geen enkele moeite mee. Na een kort nachtje zwaaide ik mijn ouders weer uit bij mijn voordeur terwijl zij naar hun taxi liepen richting het vliegveld. En ik… Ik ging heerlijk mijn bed weer in. 4 Uur ‘s ochtends kun je ook eigenlijk geen ochtend noemen.

IMG_20160702_200243851


Op zondag was ik van plan om vooral veel te luieren maar ik had ook in mijn hoofd om iets te doen met mijn nieuwe handwerk dingetjes. Sowieso wilde ik de woonkamer beneden opfleuren met foto’s, dus ik ondernam een tripje richting stad om foto’s af te drukken en om boeken af te droppen bij de lokale winkel ter benefiet van de armen. Eenmaal thuis ging ik gelijk aan de slag en heb ik onze tafels een nieuw kleurtje gegeven (door middel van pakpapier onder het glazen tafelblad) en heb ik een schilderij een nieuwe voorkant gegeven.

Na al dit hard werken en het koken voor mijn huisgenootjes kon ik gelijk weer door. Op met de bus naar het vliegveld om daar Lisa op te halen. Samen met Lisa de taxi richting mijn huis gepakt en rustig bijgekletst in mijn woonkamer.

De volgende dag gingen we met de bus op stap richting Blarney om het befaamde Blarney Castle te bezoeken en de Blarney steen (niet) te kussen. Spreekvaardigheid.. daar heb ik wel genoeg van.

Het was absoluut abnormaal hoe lang het duurde om de trap te beklimmen naar de top van het kasteel, zo groot was het niet maar de rij mensen die de steen wilden kussen was lang. Het ging ons voornamelijk om het kasteel zelf maar helaas is er geen andere weg naar boven dus ook wij waren onderdeel van de rij.

Hoewel Blarney castle zelf niet super groot is, is het terrein eromheen dat zeker wel. Met gif-tuin, wishing steps en heel veel bijzondere planten etc. is er genoeg te zien. Ik weet zeker dat ondanks de uren die wij er door hebben gebrachtdat wij nog niet alles hebben gezien. Hieronder een impressie:

De volgende dag stond Cork zelf meer in het spotlicht. Ik heb eindelijk de lokale klokkentoren beklommen bij mij om de hoek; Shandon Bells. Het uitzicht was prachtig en als leuk detail kon je zelf ook de klokken luiden. Als je wilde zelfs met enige melodie aangezien er een boek lag met liedjes en beschrijving. Lees luid klok 1, 3, 5 en dan weer 1…

This slideshow requires JavaScript.

Na het luiden van de klokken gingen wij door richting gevangenis. Helemaal vrijwillig! De Cork City Gaol is een vroegere gevangenis die inmiddels open is voor publiek. We kregen een tour met verhalen over gevangenen en natuurlijk ook hints dat het er spookt. Weinig spoken gezien, wel heel veel baksteen. Het was er wel een stuk kouder binnen dan buiten. Dat doet je toch denken aan de barre omstandigheden vroeger. Ook al scheen de zon buiten, daar was binnen echt helemaal niets van te merken.

Na de gevangenis liepen we door om via een brug over te steken naar de andere kant van de rivier waar we door Fitzgerald park richting centrum liepen. We hielden een korte pitstop in het park om te lunchen en even van de zon (ja echt) te genieten. In de stad hebben we ons voornamelijk met de winkels beziggehouden dat is immers ook een belangrijk kenmerk van een stad.

De volgende dag hadden we geregeld dat we alvast Lisa’s huurauto konden ophalen. Aangezien we redelijk waren uitgekeken in Cork en omgeving hadden we besloten alvast richting Killarney te gaan. Lisa had een schakelbak gehuurd dus ik heb wederom niet gereden; dat ging echt niet gebeuren. Links rijden, links schakelen, never nooit niet). Voor Lisa was het ook wel even aanpassen maar ze kreeg het redelijk snel onder de knie. Het lastigste is nog wel om niet te ver naar links te gaan op de weg. Links rijden, rechts houden werd ons credo!

We begonnen in Killarney gelijk goed met Ladies View, een uitkijk punt met geweldig uitzicht. Vervolgens zijn we de Ring of Kerry gaan volgen, dit is een route met verschillende punten van interesse. We bleven in de buurt van Killarney national Park aangezien we in Killarney zouden overnachten. Het weer was niet super zonnig maar de regen viel mee dus dat was allemaal goed te doen.

This slideshow requires JavaScript.

De volgende dag vervolgde we onze route richting Kenmare. We hadden besloten, op aanraden van onze B&B host, om de ring of Kerry uit te breiden met een uitstapje naar Valentia Island en Portmagee. Het leuke was dat je op twee manieren op Valentia Island kan komen, per ferry en brug. Aangezien de ferry zich aan de bovenkant bevond, en dit ons kilometers scheelde, hebben wij deze genomen om het eiland op te komen. Vervolgens was het plan om richting de kliffen van Fogher te rijden. We liepen echter enige vertraging op met een klein probleempje…

Tijdens het uitwijken voor een andere auto waren we met de wielen vast komen te zitten in de greppel naast de weg. Gelukkig zat het geluk ons daarna weer mee want er kwam toevallig een busje langs met hulpvaardige Ier. Samen met de hulp van een fietser is het gelukt om de auto weer op de weg te krijgen. Helemaal zonder schade was dit niet, de linker voorbumper was enigszins ingedeukt en dit zorgde ervoor dat de linker voordeur ook niet echt meer open wilde. Ik klom maar achterin de auto want de weg was smal en we hadden inmiddels al lang genoeg het verkeer opgehouden.

Eenmaal bovenaan de berg konden we parkeren, de schade inspecteren, het bos uit de deur en bumper vissen en het huurbedrijf bellen. De deur ging met enige kracht wel weer open maar niet van harte; je zag de bumper bewegen. Oeps…

De auto zelf deed het nog prima dus we mochten verder rijden. Gelukkig maar want we hadden geen zin om terug richting Cork te moeten om hem in te ruilen. We hadden al te weinig tijd zonder een de-tour. We reden nog iets verder naar boven en het bleek dat we niet bij de kliffen uit waren gekomen, wel vonden we een grot en Maria…

IMG_20160707_130939477

Na het rondkijken en bergbeklimmen gingen we weer naar beneden met de auto en konden we dit keer met behulp van de navigatie de kliffen vinden. Die stelden niet veel voor trouwens. Maar het was wel mooi uitzicht om even te lunchen.

Verder richting Waterville voor een korte strandwandeling en zonneschijn en vervolgens weer door. We waren rond 7 in Kenmare en gingen na het inchecken bij ons hostel gelijk het stadje weer in om iets te eten te vinden. Het bleek dat Kenmare niet on-ontdekt is gebleven, de prijzen waren dan ook op juppen niveau. Uiteindelijk vonden we een Italiaans restaurant met redelijke prijzen en hier zijn we neergestreken.

De volgende dag stonden we al weer vroeg op, we hadden wederom een strakke planning. We moesten om half 3 sowieso in Bantry zijn aangezien ik de bus moest pakken richting Cork vanuit daar. Eerst wilden we echter nog richting Dursey Island – een uithoek vanjewelste. De tocht per auto ging gedeeltelijk via de ring of Beara en die is werkelijk prachtig. Een stuk minder toeristisch ook dan de Ring of Kerry dus dat was ook fijn.

Eenmaal bij de kabeltram aangekomen was het inmiddels aan het miezeren geslagen. Nou laat ik daar inmiddels al lang mijn pret niet meer door bederven, dus paraplu open en doorgaan dan maar. We moesten even wachten aangezien er maar een tram per keer is en er max 6 personen in passen maar daar gingen we dan. Hij kraakte en schokte enigszins maar we kwamen helemaal heel over. Volgens de twee vissers die ook in het trammetje zaten was dit al een hele verbetering, blijkbaar kon je bij de vorige tram (enkele jaren terug) de deuren open doen als hij onderweg was. Juist ja…

Het eiland was mistig, en zowat uitgestorven op de schapen na. Volgens het bordje wonen er wel 2 mensen op het eiland. Erg veel hebben we van het eiland niet gezien trouwens. De mist werd alleen maar erger en we wilden niet te ver af dwalen. Na enkele heuvels te hebben beklommen en elkaar enkele keren kwijt te zijn geraakt in de mist keerden we weer terug naar het vaste (ei)land. De terugweg was bijna nog beter als de heenweg, je kon gewoon de overkant niet meer zien. Haha avontuur!

This slideshow requires JavaScript.

De weg richting Bantry was wederom gevuld met uitzicht en prachtigheid, en mist heel veel mist. Ik ben blij dat het een stuk minder druk was op de weg want het dan was het spannend geweest.

In Bantry kwamen we aan rond 1 uur en dachten we zodoende ruim de tijd te hebben voor de bus van half 3. Dat idee werd al snel de grond in gedrukt, twee oudere heren bij de bushalte lichte ons in dat de laatste bus naar Cork echt niet om half 3 ging, hij ging om half 2. Aii dat was iets sneller dan verwacht. Dan maar spullen pakken, plaspauze en nog even snel wat te eten gehaald voor onderweg.

Voordat ik het wist had ik afscheid genomen van Lisa en zat ik in de bus richting Cork. Dat was trouwens ook het enige snelle aan die busreis… de drie uren die volgde gingen tergend langzaam voorbij. Het feit dat ie een stuk omhoog ging eerst, weg van Cork, om vervolgens een uur later op bijna dezelfde hoogte als Bantry uiteindelijk richting Cork te gaan.. Dat werkt niet echt in het voordeel van de reis. Ach gelukkig ben ik wel bekend met langdurende reizen en had een mp3 speler met volle batterij.

‘s Avonds had ik de zomer BBQ van Voxpro, waar helaas geen buitenstaanders (niet-werknemers) waren uitgenodigd. Ik was blij dat Lisa het niet erg vond om nog een nacht en dag alleen verder te gaan, zodat ik erbij kon zijn 🙂 De volgende dag heb ik geluierd en rustig gewacht tot dat Lisa mij in Cork weer met haar gezelschap verblijden. We hebben samen met mijn huisgenoten thuis gegeten en daarna nog lekker rustig een film gekeken. Ook voor haar was het de truc van 4 uur de taxi, dus wederom stond ik iemand midden in de nacht uit te zwaaien waarna ik weer mijn bed in dook.

Zondag heb ik uitgeslapen alvorens verder te gaan met mijn creatieve projectjes. Heb naast de sieraden ook nog een collage gemaakt van mijn foto’s.

This slideshow requires JavaScript.

Nou dat was het weer even. Tot snel!

XManon