Lissabon & Porto – Met Simone op Stap

Hoi Allemaal,

Zoals aangegeven in de vorige blog, had ik zoveel foto’s en dingen die ik wilde delen over Porto dat ik er even een aparte post van heb gemaakt. Hoewel Simone maar drie dagen in Portugal was, had ik door ons bezoek aan Porto namelijk een heel nieuwe omgeving om te ontdekken en fotograferen en zodoende kwam ik terug met heel veel foto’s.

We hebben uiteindelijk half en half de tijd doorgebracht in Lissabon en Porto. De eerste dag in Lissabon heb ik voor tourguide gespeeld; lunch bij Zenith, rondzwerven in en om het oude centrum, korte stop voor een smoothie en frappe bij de Mcdonalds en ook dit keer heerlijk chillen in de zon bij Cais do Sodré.

Voordat de zon onder ging hebben we de ferry gepakt naar Almada en daar hebben we alvast ons dessert gegeten bij het café waar ik eerder ook al eens was geweest met mijn moeder, de reden voor terugkomst: de chocolademelk. De wafel die ook op tafel belande was bijzaak maar fungeerde gelijk als dessert. Het diner, in de vorm van pizza, kwam later bij mij thuis.

This slideshow requires JavaScript.

De volgende dag gingen we ontbijten bij Fábrica Lisboa en namen vervolgende de trein van het station van Oriente richting Porto. De treinreis was een van de fijnste die ik ooit gemaakt heb; vaste zitplaatsen, genoeg ruimte voor bagage, veel beenruimte en een supersnelle trein. Wat wil je nog meer?

In Porto dropte we onze spullen in ons hostel en gingen na een korte pauze gelijk door om het meeste te maken van de middag. We liepen via het hoge gedeelte van de stad richting de rivier. Voordat we daar aankwam hielden we eerst nogmaals een pitstop, dit keer in een klein cafeetje voor thee en gebak. Het gebak hier was echt super goed dus mocht je je in Porto bevinden en zin hebben in taart, sla deze toevallige vondst (AMOR em FATIAS) niet over.

Na de theepauze liepen we over het hoge gedeelte van de Luis I-brug riching Villa Nova de Gaia (zo heet het gedeelte aan de andere kant van de brug) en namen vervolgens de kabeltram naar het lagere gedeelte van Gaia. Het uitzicht rond de rivier, vanaf alle punten waar we langs kwamen, was echt prachtig. De zonsondergang voegde nog een extra gouden randje toe aan de ervaring. Wat een prachtige stad is Porto.

This slideshow requires JavaScript.

Op zaterdag begonnen we dag goed met een ontbijt in het hostel alvorens weer op pad te gaan. We wilden graag naar een boekenwinkel, en niet zomaar een boekenwinkel… DE boekenwinkel van Porto; Livraria Lello & Irmão.

Dit bezoek was nogal een ervaring, niet omdat de boekenwinkel zelf nou echt zo bijzonder is maar meer omdat het een enorme toeristen hotspot is. En met ‘enorm’ bedoel ik: betalen van entreegeld in een aparte locatie, vervolgens wachten in een rij van mensen voor ongeveer half uur, en dan de winkel die overstroomt van fotolustige mensen die elke hoekje, en vooral zichzelf in die hoekjes, proberen vast te leggen.

Het is zeker een mooie winkel maar een must-see, dat is het voor mij niet. De geschiedenis van de winkel, de eerste edities en natuurlijk het gebouw zijn heel interessant maar de toeristengekte én het formaat van de winkel maken het een gevalletje ‘niet de moeite waard’. Gelukkig was het niet helemaal een verlies want we kregen het entreegeld als korting op een aankoop. Dat kon ik natuurlijk niet laten gaan dus ik heb het boek ‘The tattooist of auschwitz’ meegenomen.

This slideshow requires JavaScript.

Na deze toeristenlocatie besloten we even van het gebaande pad af te wijken en zochten we een wat rustiger deel op. We gingen wederom richting de rivier maar een stukje verder buiten het toeristengebied. Lunch deden we bij de Hungry Biker; een café wat gelijk functioneert als fietsenhuur/repair shop.

This slideshow requires JavaScript.

Na de lunch gingen we het toeristische gedeelte weer in en besloten we een klein hellingtrammetje omhoog te nemen. Deze hadden we de dag daarvoor gespot toen hij omhoog kwam en het zag er zo achtbanerig uit dat hij op onze wishlist kwam te staan. In het echt viel dat achtbaan gevoel natuurlijk erg mee, want ja het is een ritje van nog geen vijf minuten en er is geen enkele helling in het wagentje zelf de voelen. Het uitzicht was natuurlijk wel heel mooi.

De zonsondergang deden we dit keer aan de Porto kant; we zaten op een van de smalle terrasjes die over het water uitkijken. Wederom hadden we prima uitzicht en dit keer zaten we ook nog eens prima voor het aperitief.

Op zondag moest Simone al vroeg het vliegtuig hebben dus namen we afscheid in het hostel. Het was 7 uur in de ochtend dus ik probeerde daarna nog wat meer te slapen aangezien de check-out pas 12 uur was. Beetje ontbijten en rustig aan mijn tas pakken, een serietje kijken en nog even chillen op bed, zo kom je de ochtend wel door.

Uiteindelijk checkte ik iets voor 12e uit en ging ik op pad richting een tweedehandswinkel die in de buurt zat om te kijken of dat er nog enkele pareltjes te vinden waren. Dat viel tegen dus ging ik maar door naar een cafeetje dat nog op mijn to-do lijst stond voor een uitgebreide lunch: Chá das Cinco.

Wat was ik blij dat ik die niet over had geslagen, het was echt een van de fijnste lunch/brunch plekken waar ik ben geweest in Portugal. Vooral het toetje, een warme brownie met ijs, was echt super lekker.

Na de lunch liep ik nog even richting de rivier voor een ander uitzichtpunt maar als snel ging ik op pad richting metro om mijn trein terug naar Lissabon te halen. 

Al met al, was het bezoek van Simone en ons bezoek aan Porto zeker geslaagd. Porto is absoluut een stad die ik nog wel eens zou willen bezoeken, niet omdat het hoeft qua must see’s maar omdat het gewoon een hele leuke stad is met veel sfeer, lekker eten en prachtige uitzichten.

XManon

Advertisements

Lissabon (& Monte Gordo) – Bezoek

Hoi Allemaal,

Het is april en het weer hier in Lissabon doet denken aan Nederland; niet al te best, maar met vlagen van zon. Op zich geeft dat ook wel een soort vaag gevoel van thuis, dus we beschouwen dat dan maar als positief.

We zijn weer twee maanden verder sinds mijn laatste bericht en ik heb een hoop om te delen. Hoewel de realiteit van het leven hier toch echt voornamelijk uit dagelijks routine en werk bestaat, waren er enkele dagen dat deze normaalheid werd opgebroken door bezoek. Bezoek aan… en bezoek door.

Begin maart reisde ik af naar het zonnige Monte Gordo om mijn opa en oma een weekendje met mijn gezelschap te verblijden. Heerlijk even vakantiegevoel in de Algarve. De bus dropte me zowaar te vroeg af dus kon ze mooi verrassen met mijn aankomst. We begonnen mijn mini vakantie met een eerste glaasje sangria, en een pitstop in het hotel alvorens richting strand te gaan voor lunch. De strandrestaurantjes hebben een behoorlijke upgrade gekregen sinds de laatste keer dat ik in Monte Gordo was. voornamelijk ook doordat ze zich nu bevinden op en aan een enorme houten promenade. Ideaal voor de velen senioren die het dorp bezoeken in de winter;)

Die middag streek ik even op het strand neer voor wat zeelucht en schetsen, de avond aten we in het hotel en werd ik meegetroond naar een Fado optreden. De volgende dag waren we vroeg uit de veren met als doel Spanje. Vanaf het volgende dorp; Vila Real de Santo António, ben je namelijk binnen een kwartiertje met de ferry in Ayamonte. Altijd leuk, even naar Spanje voor de zon, koffie en gebak.

This slideshow requires JavaScript.

Eenmaal weer terug in Portugal was het tijd voor een uitgebreide lunch en rustig op het terras zitten. Valt niet mee hoor zo’n weekendje weg. Eenmaal weer terug in Monte Gordo vertrok ik weer richting strand, dit keer met een boek dat nog even uit moest. Ik heb nog even maximaal van het strand en zeezicht genoten, voordat ik weer met de bus richting Lissabon moest.

This slideshow requires JavaScript.

Begin maart kreeg ik zelf bezoek in de vorm van Kim en Kelly. We hadden gezamenlijk een appartementje gehuurd in het centrum om het meeste te maken van ons weekend samen. Dit was voor mij ook gelijk de kans om het centrum beter te leren kennen want zo vaak kom ik daar eigenlijk niet.

Het appartementje bevond zich vlakbij Martim Moniz, Rossio en Restauradores dus ideaal qua locatie. Ik had op vrijdag tijdens mijn lunchpauze de sleutels al opgehaald en kon ‘s avonds Kim en Kelly dus bijna direct de juiste richting in sturen. Lees: ‘bijna’, want ja we kwamen aan op een ander metrostation dus moest alsnog Google Maps erbij pakken.

Na de eerste nacht begonnen we de dag met brunch bij Nicolau. Dit cafe stond op Kim haar lijstje en was aardig populair aangezien we zowaar een half uur moesten wachten voordat we aan tafel konden. Gelukkig was het eten en de locatie het waard!

Na de brunch zijn we verder de stad doorgezworven, waar we uiteindelijk op Cais de Sodré de middag hebben afgesloten met maximaal chillen in de zon.

Voor de zonsondergang hadden we echter een andere locatie in de planning, die hebben we gevierd op het dakterras van PARK Bar. Weer een van Kim’s lijstje maar geen nieuwe ontdekking voor mij aangezien ik er al eens eerder was geweest. Scheelde wel gelijk want als je de weg weet is de ingang een stuk makkelijker te vinden.

Op zondag gingen Kelly en Kim samen richting Sintra en had ik de ochtend vrij. Het paleis van Pena is best mooi, maar ik hoefde hem niet per se een derde keer te gaan bekijken.

Toen ze rond 12e weer in Lissabon waren gingen we samen weer op zoek naar lekker eten. Dat vonden we bij Kaffeine Coffee & Brunch. Na de lunch gingen we richting de LX Factory, heerlijk nog wat meer ronddwalen en sangria drinken in de zon.

Op maandag was het al weer tijd om onze spullen in te pakken. We waren beperkt in tijd aangezien we om 13.15 de metro richting vliegveld moesten hebben maar toch hadden we nog enkele dingen op de planning staan. Voornamelijk hield dit in we richting Belém gingen voor Pasteis de Belém. Op de terugweg pakte we ook mooi nog even een oud trammetje als vervoer. Konden Kel en Kim dat ook weer van hun lijstje afstrepen.

Een weekje later had ik weer bezoek. Wederom voor een korte tijd maar dit keer toch wel een hele dag. Mijn vader had namelijk wederom een overstap in Lissabon. Met maar een dag de tijd was het fijn dat sightseeën niet nodig was aangezien mijn vader hier al enkele keren eerder is geweest. We hielden het simpel met brunch, klein tripje naar Belém en lekker van de zon genieten op het terras.

Het reizen naar het café voor brunch was trouwens nog best een trip. We moesten overstappen op de bus en wachten in gezelschap van een groep demonstranten op de bus. Die was trouwens overvol dus uiteindelijk plan aangepast en een straatje verderop een andere bus gepakt. Mocht iemand ons gespot hebben in nieuwsuitzending dat kan best zo zijn; de media was namelijk ook verslag aan het doen.

Na dit bezoekje had ik weer even twee weekjes werken voordat ik weer vakantie mocht houden. Het einde van de maand sloot ik goed af in gezelschap van Simone. Hier maak ik echter even een aparte post over, ik heb namelijk weer veel te veel foto’s gemaakt en die wil ik jullie niet ontzeggen.

Inmiddels zijn we al weer twee weken verder en heb ik wederom weekend. Dit keer geen bezoek of bijzonderheden trouwens. Gewoon even een normaal weekend met een to-do lijstje, maximaal chillen en een bezoek aan het park. Dat mag ook wel weer want daar kwam ik niet echt aan toe de afgelopen tijd.

Dit normale weekend is voorlopig trouwens ook weer de laatste, kan namelijk al weer uitkijken naar mijn volgende bezoek; Nederland aan het eind van de maand. Hopelijk schijnt daar de zon, zou toch leuk zijn ;).

Tot zo ver de avonturen.. kuch kuch.. foto’s van eten. Tot de volgende keer.

XManon

Lissabon – De Start van 2019

Hallo Allemaal,

Ik hoop dat jullie eerste twee maanden van het nieuwe jaar zo voorspoedig zijn verlopen als de mijne. Het heeft zo zijn voordelen om in Portugal te wonen, want waar ik normaal gezien in januari last heb van het hoe-lang-duurt-die-winter-nog-syndroom, heb ik dat nu helemaal niet gehad. Zal vast iets met het weer te maken hebben; bijna elke dag wel zo’n 12 graden en zon, en nu in februari zelfs rond de 18 graden.

Januari begon goed met een nieuwjaarsfeestje in een of ander fort, omgetoverd tot partycentrum. Samen met Emma, Luigi, Lisa en hun collega Inês (Belgische) en vriendin Melissa (Franse), begonnen we de avond gewoon lekker thuis en gingen vervolgens door naar het feest. Dat we om 12 uur nog onderweg waren in de taxi dat was niet helemaal gepland maar ik zie het maar als een unieke manier om 12 uur te vieren. Het jaar begon in ieder geval met beweging en een doel in het vooruitzicht.

Op nieuwjaarsdag heb ik naast het slapen, ook nog even een wandeling gemaakt om de goede intenties voor het jaar af te trappen. Het was fris maar niet super koud en absoluut groener dan verwacht in het Monsanto park.

Qua beweging kan ik ook vertellen dat ik sinds januari, twee keer per week samen met Lisa ben gaan trampolinespringen. Niet zomaar voor de lol maar voor sport. Het is een sportles die ‘Bouncefit’ heet en ik vraag mij gedurende de les elke keer weer af waarom ik het leuk vindt. Dit zal waarschijnlijk toch vooral iets mee te maken hebben met het oefenen van een salto aan het einde van de les. Ik kan tegenwoordig zowaar landen op mijn voeten.

Bounce, LissabonNaast het trampoline springen heb ik mijzelf ook vermaakt met meer Bourgondische beweging want natuurlijk ben ik ook wezen brunchen. De eerste keer van het jaar, samen met Anna, bij Heim Cafe in de buurt van Santos. Dit cafeetje is een aanrader vanjewelste. De pannekoeken, wafels maar ook de toast met eieren; we hadden zo veel eten en zo lekker ook! Samen met Anna heb ik vervolgens nog wat rondgedwaald en van de zon genoten. Je moet wat op je vrije dag.

This slideshow requires JavaScript.

Hetzelfde weekend kon ik het ook niet laten met Emma op stap te gaan. Uiteindelijk kwamen we na heel wat lopen en omwegen terecht bij Copenhagen Coffee Lab & Bakery. Deze brunch was iets gezonder, en de vibe in het café een stuk simpeler maar dat was alsnog heel prima. Een week later deden we het gewoon nog eens over en hebben we gegeten bij Fábrica Lisboa. De croissant die ik daar had was hemels!

This slideshow requires JavaScript.

Een andere leuk uitje was lunch met het Nederlandse team bij DutchTreat, een cafetaria met Nederlandse frituursnacks. Op een donderdag hadden we een ‘meeting’ geplakt aan onze lunchpauze, om even aan teambonding te doen en ondertussen frikandellen en friet te eten. Frietje Mét graag…

Het is behoorlijk ver van het kantoor dus helaas kan dit geen maandelijkse herhaling krijgen. Maar het is goed om te weten dat het er is, voor als de gesprekken op het werk weer eens te veel gaan over ‘Zin-in-friet/frikandel/kroket/etc.’. Niet dat ik deze erg veel mis hoor, ik was namelijk in februari ook even terug gevlogen naar het geboorteland.

Kon ik mooi mijn oma een goede 92e verjaardag wensen, veganistisch junkfood eten met Kelly en Kim, mijn moeder verwelkomen na haar vakantie en natuurlijk taart eten met Simone.

Die taart hadden we gegeten in Gouda trouwens en dat was een goede keuze als bestemming. Mazzel met het weer en de vondst van een hele leuke tweedehands boekenwinkel, die officieel pas twee weken later open zou gaan, hielpen hier zeker aan mee. Voor de lunch konden we terecht bij Lunchcafé Curcuma, en voor de thee en quality-time zaten we in Chocoladefabriek Gouda, waar ook de bibliotheek huist. We bevonden ons ook nog even in de Sint Janskerk, waar we even getrakteerd werden op een orgelconcert door de organist. We gingen oorspronkelijk voor de glas-in-lood ramen maar bleven langer hangen door de muziek.

This slideshow requires JavaScript.

Natuurlijk was mijn tijd in Nederland zo voorbij en voelde het weer veel te kort; dat krijg je als je zoveel mensen wilt zien en dingen wilt doen. Aangezien ik momenteel toch om de hoek woon, heb ik op de planning staan om in april ook nog weer even terug te vliegen maar we moeten maar kijken of dat gaat lukken. Ik moet in de tussentijd namelijk ook gewoon werken en geld verdienen om dit alles te bekostigen.

Hier in Lissabon is trouwens ook genoeg te doen; ik was wezen bowlen met Emma, Luigi, Lisa en Inês, ben naar de kapper geweest met Lisa (Qua prijs was dat ook een uitje dus noemenswaardig). En gisteren heb ik getracht de uitgang te openen van een escaperoom – The Forbidden Temple of Montezuma. Al met al vermaak ik mij dus wel.

Ik ga aankomende week ook nog weer op stap; richting de Algarve om even twee daagjes mijn opa en oma te bezoeken. Als ik niet moest werken de meeste dagen van de week, zou ik bijna denken dat ik op vakantie ga.

Voor nu hier nog enkele snapshots van het zonnige Lissabon. Tot de volgende keer.

XManon

Lissabon – Uitzicht op een Nieuw Jaar.

Hoi Allemaal,

Het is al weer december, geen idee waar de tijd is heengegaan. Het nieuwe jaar komt eraan, dus wat beter dan om terug te kijken naar afgelopen jaar, en beter nog; waar ik allemaal heb rondgezworven.

  • Januari: Australië en Thailand
  • Februari: Thailand, Engeland, Nederland, België
  • Maart: Nederland
  • April: Nederland en Ierland
  • Mei: Duitsland, Rusland, Noorwegen
  • Juni: Duitsland, Noorwegen, Rusland, Denemarken, Zweden, Estland
  • Juli: Nederland
  • Augustus: Nederland en Portugal

Het was absoluut een jaar van beweging, van blut zijn, nieuwe banen beginnen en wonderschone locaties ontdekken. Van hard werken, reizen, te weinig vrije tijd. En te veel vrije tijd. Het was alleen maar een jaar, het was een reis.

Inmiddels zit ik al weer vier maanden in Portugal. Ik ben wel blij dat ik momenteel even in een periode van ‘rust’ zit qua beweging, maar natuurlijk begint het ook al weer te kriebelen en ben ik aan het kijken naar de opties voor 2019. Ik denk niet dat ik dan weer ga hoppen tussen 13 verschillende landen, maar ik ben benieuwd welke mogelijkheden, of locaties, dit nieuwe jaar mij weer zal brengen.

Hier in Portugal leef ik een standaard dagelijks leven, wat in elk land bijna wel hetzelfde is. Maar natuurlijk doe ik ook een hoop leuke dingen. De afgelopen maanden heb ik op mijn vrije dagen deels maximaal gechilld, deels rondgedwaald en ‘rondgegeten’.

This slideshow requires JavaScript.

Begin november was ik weer even terug in Nederland voor de verjaardag van mijn moeder, het meeten van vrienden en heel veel taart en ander lekker voedsel.

Een week na mijn Nederlandse tripje kwam mijn vader in Lissabon langs voor een flitsbezoek, om mijn vergeten telefoon af te geven. Die was ik als ervaren reiziger namelijk vergeten mee te nemen naar Lissabon. Toch best handig zo’n vader die voor zijn werk naar Spanje moest vliegen.

IMG_20181119_222110515

Weer een week later stond mijn moeder op de stoep; dat bezoek was wel gepland gelukkig. Voor haar was het ook een pitstop, aangezien ze vier dagen later doorvloog naar Sal, Kaapverdië. Die vier dagen hebben we gevuld met ronddwalen, films kijken en (zoetigheid) eten. Wat anders?

Dag 1 stond in het teken van Sintra, we hebben even het centrum doorgelopen maar het hoofddoel was natuurlijk het Paleis van Pena en de omringende tuinen.

This slideshow requires JavaScript.

Op dag 2 zijn we de rommelmarkt (Feira da Ladra) over gestruind, gevolgd door een bezoek aan het National Pantheon en daarna hebben we gewoon heerlijk door Alfama gewandeld.

This slideshow requires JavaScript.

Dag 3 zijn we de rivier overgestoken naar Almada om daar de Cristo Rei te bezoeken. Het iconische Christus beeld kon natuurlijk niet ontbreken, al weet ik nu wel gelijk dat het van veraf zien ook prima is; zo bijzonder was het namelijk niet. Toch staat Almada nu trouwens wel op de favorieten-lijst. Ik heb daar namelijk de beste chocomelk gedronken!

This slideshow requires JavaScript.

Op Dag 4 zijn we nog naar Belém geweest voor de befaamde Pastéis de Belém, dit keer bleef het er niet bij ééntje. En op de terugweg vanaf Belém hebben we nog een pitstop gemaakt bij de LX Factory. Dit is een oud fabrieksterrein waar nu allemaal winkeltjes, restaurantjes en creatieve hotspots zitten. Heel hip en een klein stadje op zich.

This slideshow requires JavaScript.

Na mijn moeder ‘s bezoek moest ik het volgende weekend wel even bijkomen maar het weekend daarop heb ik met Emma Oriente bezocht en daar zijn we in de kabeltram (Teleférico Lisboa) geweest. Vanuit de tram heb je niet een heel gevarieerd uitzicht maar alsnog was het best vermakelijk om een kijkje vanuit de lucht te hebben op Oriente, de Vasco da Gama-brug, de Taag en de mensen, die onwetend van enig bekijks, onder ons over de boulevard slenterde.

De kerst is ook al weer voorbij, die heb ik ook goed gevierd samen met Emma, Lisa en Luigi. Drie avonden hadden we een kerstdiner, en ook hebben we cadeautjes uitgewisseld. Ik had de mazzel om vrij te zijn dus ik heb de traditie van 2017 geëerd door lekker veel niets te doen, koekjes te bakken en Netflix te kijken. Helemaal prima zo’n kerst!

Voor nu is dat het weer even met de update. Ik zal proberen om in 2019 weer snel iets te posten, maar beloven kan ik niets. Met mijn immer veranderd rooster is het hebben van enige structuur op het gebied van posten, best lastig. Ik heb toch minstens een halve dag niets doen nodig om de motivatie te vinden een verhaal te typen. En helaas, heb ik niet standaard elke zondag vrij, om dat te doen.

Ach we prutsen wel lekker verder! Als dat geen goede intentie is voor 2019 😉

Beste wensen allemaal en tot volgend jaar!

XManon

Lissabon: Een Eigen Paleisje

Hoi allemaal,

Vanuit een nieuw thuis dan eindelijk weer een update. Ik woon inmiddels al weer twee weken in mijn nieuwe stulpje en het was wel even wennen.

Sowieso was het heel raar om Emma en Lisa’s huis te verlaten omdat dat wel echt voelde als een thuis. Daarnaast had ik ook wat opstart problemen qua slapen.Het matras van mijn nieuwe bed is namelijk knetterhard! Na de 1e nacht, met 4 uur slaap heb ik de volgende nacht het matras van een ander bed geprobeerd. Helaas was er weinig verbetering en besloot ik op dinsdag maar gewoon richting IKEA te gaan voor een matrastopper. Gelukkig is mijn bed nu inmiddels wel comfortabel genoeg om goed te slapen!

Naast het installeren in mijn nieuwe kamer en het werken, heb ik mijn weekenden ook gebruikt om meer van Lissabon te zien. Het hoogtepunt van afgelopen maand was het bezoek aan Sintra.

Samen met Anna heb ik daar onder andere het Palácio Nacional da Pena bezocht. Ik had al foto’s gezien van dit magische paleis maar in het echt is het wonderschoon. Alleen wel jammer dat we niet de enige waren die het wilde bezichtigen, een massa toeristen is toch wel enigszins sfeer dempend. Alsnog enorm genoten van de kleuren en patronen van dit ‘stulpje’.

This slideshow requires JavaScript.

We hadden een ticket gekocht voor de hop-on-hof-off-bus maar dat bleek uiteindelijk niet zo’n heel goede keuze. Onze eerste stop moesten we al wachten op een volgende bus omdat de eerste die langs kwam, vol was. En later die dag hadden we weinig motivatie om uit te stappen bij de stop voor Cabo da Roca. Het was daar namelijk super mistig en koud, en de mensen die de bus in kwamen waren nogal overstuur omdat ze al een uur stonden te wachten…

Uiteindelijk zijn we dus maar weer terug gegaan richting het Palácio Nacional da Pena, om daar de tuinen nog wat beter te bekijken. Maar goed ook, want de tuinen op zich zijn het zien waard!

Vorig weekend ben ik minder cultureel bezig geweest al was het niet minder druk. Op vrijdag ben ik wezen bowlen met collega’s; Alex (Portugees), Lourdes (Spaans), Lucas (Duits) en Mourad (Egyptisch). Om daarna door te gaan richting Bairo Alto voor enkele drankjes.

Zaterdag heb ik vooral uitgeslapen en geluierd tot een uur of drie. Na drieën ben ik richting winkelcentrum Colombo gegaan om met Emma, Lisa en Luigi te winkelen, bankzaken te regelen en pizza te halen. Hoewel de andere drie niet voor pizza gingen, liet ik mij daar niet door tegenhouden en heb ik gewoon lekker een Calzone pizza mee naar Emma’s en Lisa’s huis genomen om daar op te eten.

Zondag was het wederom luieren overdag en uit ‘s avonds. Dit keer uit eten in een Braziliaans restaurant (Dona Bija) met Emma, Lisa en Luigi. Ik wilde Emma en Lisa graag bedanken voor hun gastvrijheid en Luigi ging ook gezellig mee. Het eten was super lekker, al bestond het wel vooral uit Koolhydraten… Met een hoofdletter ja, want het was namelijk ook nog eens super veel eten. Ik was blij dat we de restjes mee naar huis konden nemen.

Afgelopen week heb ik mijzelf dus vrij rustig gehouden om toch enigszins wat geld te besparen maar dat is niet helemaal gelukt. Ik ben gewoon te goed in voor mijzelf zorgen; door middel van lekker eten of (kamer) aankleding. Het zijn allemaal essentiële aankopen… toch? Ach zolang mijn geld nog niet op is, houden we het er maar op dat ik de economie stimuleer en van het leven geniet;).

Gisteren ben ik op stap geweest met Lisa, samen zijn we richting de Panoramic of Monsanto gelopen. Een verlaten gebouw en uitkijkpunt waar de uitzichten onverwacht zijn. Het staat sinds 10 jaar leeg en is dus een ruimte van verval, kunst en leegheid.

This slideshow requires JavaScript.

De wandeling er naartoe was trouwens ook prachtig. Super blij om ontdekt te hebben dat op 15 minuten lopen er een heel groot park / bos is waar je kunt rondwandelen. Daar gaan we zeker nog wel vaker komen!

Nou dat was het weer even. Vanuit Lissabon de allerliefste groetjes.

XManon

Lissabon – Maak me Gek.

Hoi Allemaal,

Goed nieuws! Ik heb zowaar een plek gevonden waar ik kan gaan wonen. 🙂

Het had heel wat voeten in de aarde, maar afgelopen vrijdag heb ik eindelijk een kamer gevonden die ik kan huren en waar ik ook nog eens wil wonen ook. Na heel wat missers; te duur, te klein, te ver weg, geen deur, geen raam… Mocht dat ook wel eens. De jungle aan huizenmarkt had me bijna verzwolgen maar toen was daar dat lichtpuntje. Het is natuurlijk niet allemaal paradijselijk want de kamer is best heel klein, heeft een eenpersoonsbed en ja natuurlijk zag de dromer in mij dat ideaal gezien toch anders, maar de voordelen wegen maximaal op tegen de nadelen. De kamer is namelijk ongeveer 5 a 10 minuten van het huis van Emma en Lisa, ik kan nog steeds naar mijn werk lopen, het heeft een raam en deur… En het beste: ik krijg zowaar mijn eigen badkamer. En dat voor een redelijke huur.

Ik had op vrijdag, vlak voor het naar huis gaan van werk, met een beetje Portugese-taalhulp van Alex, gereageerd op de advertentie op Facebook en kon gelijk komen kijken na het werk. De dame die er al woont, die had toevallig genoeg in Nederland gewoond en gewerkt en we konden het goed vinden. Na de tour was ik dus ook niet heel afwachtend met het uiten van mijn wens om in te trekken. Gelukkig zag ze het ook wel zitten en kon ik de concurrentie voor zijn en de kamer reserveren. Vanaf 30 september zit ik dan toch eindelijk in een eigen kamer. Hopelijk brengt dat gelijk meer de realisatie dat ik hier echt woon.

Naast de woningcrisis heb ik gelukkig ook nog wel leuke dingen ondernomen. Ik was vorige weekend wederom richting Belém gegaan. Dit keer was ik alleen en met als doel de tentoonstelling van Escher. Ik had mijn telefoon binnen in een kluisje achtergelaten dus helaas geen foto’s van de geniaalheid maar mocht je meer willen weten, check dan deze link.

img_20180909_151328132.jpg
Escher tentoonstelling, Belém, Lissabon, Portugal

Afgelopen week was vrij rustig. Op enkele huisbezoeken en de wekelijkse woensdag in 100 Monaditos na, was het voornamelijk werk dat me bezig hield. Over werk gesproken, het was mijn laatste week van training en vandaag was zowaar de eerste echte werkdag.

Ik had als doel het beoordelen van 50 video’s en het was elke keer een verassing wat ik voorgeschoteld kreeg. Gelukkig was de hoofdmoot muziekvideo’s en was er slechts eentje waar ik de kriebels van kreeg; wie zet er nou een filmpje op het internet puur om te laten zien hoe een vader twee keer over zijn nek gaat in een achtbaan? Een goed voorbeeld van de zinloosheid van het internet en de veelzijdigheid van het aanbod aan video’s wat ik te zien kan krijgen. Qua droombaan gehalte kan ik wel zeggen dat het niet helemaal op level tien staat. Ach ik kon vandaag ook wel genieten van Nederlandse klassieker ‘Maak me gek.’

IMG_20180909_135300916
Belém, Lissabon, Portugal

 

Dit weekend was trouwens ook weer geslaagd. Hoewel, de shop-excursie op zaterdag het tegenoverstelde van succesvol was. Had ik de zondag wel een topdag. Ik was met Anna richting Cascais afgereisd en daar hadden we samen met Annabella (Portugese) gegeten bij House of Wonders. Een ervaring van Vegan voedsel; we hadden elke een Mezze aan lekkers voor onszelf, een super tropisch sapje en als toetje deelden we een Ananas-kokostaart, brownie en een roodfruit-taart. Echt super lekker en met als hoofdonderdeel groente, ook nog eens goed voor de vitaminen. Zo kun je je nog eens vol eten zonder al te veel schuldgevoel.

 

Naast de geweldige lunch, hebben we ook rondgedwaald in Cascais en kwamen bepaalde locaties mij zowaar bekend voor. We zijn via een pitstop op het strand (voetjes in de ijskoude zeewater) richting de Boca do Inferno gelopen. Deze plek was ik acht jaar terug ook al geweest en er was een hoop veranderd. Toentertijd waren er enkele zigeuners die langs de weg souvenirs verkochten, nu waren er maar liefs drie eettentjes en verschillende winkels. Hoewel, wel handig qua toegang tot eten en drinken, niet heel sfeertoevoegend.

IMG_20180916_163251029_HDR
Boca do Inferno, Cascais, Portugal

We waren trouwens ook nog op een spiritfestival beland; dat krijg je als je gewoon ronddwaalt. Het was een festival voor yoga, dans en muziek. We kwamen precies aan toen er de optie was om mee te doen met een Afrikaanse dans optreden / les. Heel tof om te zien hoe allerlei mensen gewoon mee gingen doen en er helemaal voor gingen, dansskills of niet. Ik heb het meedoen trouwens overslagen, daar was het mij echt veel te warm voor.

 

Nou dat was het weer even. Tot de volgende keer. Hoop dat ik enkele zonnestralen mee kan sturen via deze post.

XManon

Manon in Lissabon: Het Begin.

Hoi allemaal,

Vanuit Lissabon dan eindelijk een teken van leven. Er zijn al weer twee weken voorbij gevlogen en ik heb weer een hoop te delen. Laten we beginnen met de basis details: ik heb nog geen huis, ben momenteel nog in training voor mijn baan en het is hier bijna elke dag zo’n 30 graden.

Ik woon momenteel bij Emma en Lisa in. Ze hebben gelukkig ruimte voor een extra slaper en vinden het geen probleem dat ik vanuit hier een huis zoek. Ik had gehoopt dat ik inmiddels wel wat gevonden zou hebben maar het valt niet mee. Er is wel genoeg aanbod, maar helaas is het veelal aanbod waar ik niet wil wonen.

Van te voren had ik al wel een kamer op het oog maar het bleek bij aankomst dat desbetreffende kamer niet heel ideaal was, aangezien hij niet in de flat zelf bleek te zitten maar aan het eind van de binnenplaats. Inmiddels heb ik nog twee andere opties bezocht, zonder succes. De zoektocht gaat verder!

Qua baan ben ik begonnen als Content Reviewer van video’s. Zoals ik al zei ben ik nog in training, dus momenteel is het nog voornamelijk reglementen lezen en oefenen met beoordelen. Mijn trainingsgroep bestaat uit een mix van nationaliteiten met een stuk meer Portugezen dan verwacht. Super fijn want voor vragen of vertalingen is er dus altijd wel iemand om te benaderen.

Naast de praktische zaken heb ik natuurlijk ook al wel wat rondgedwaald door de stad. Het eerste weekend, heb ik op vrijdag met Emma bijgekletst en rondgelopen in een enorm winkelcentrum, en op zaterdag zijn we via de Time Out Market, door Bairo Alto gelopen en geëindigd op Praça do Comércio.

Op Zondag ben ik zelf op pad gegaan, en besloot ik te lopen naar Miradouro da Nossa Senhora do Monte. Eenmaal boven, kwam ik erachter dat dit het uitkijkpunt was, waar ik 9 jaar eerder ook met mijn ouders was geweest. Het uitzicht was niet heel erg veranderd.

Het volgende weekend, heb ik op zondag met collega Lourdes (Spaanse) gebruncht in een tentje dat ons was aangeraden. Voor 13 euro, kreeg je heel wat te eten (3 gangen) en ik zat dan ook propvol toen we twee uur later het restaurantje uitkwamen. Gelukkig hadden we bedacht om nog wat rond te zwerven voordat we een kamer-optie gingen bekijken dus ik heb het er wel af kunnen lopen. De betreffende kamer-optie was best prima op een ding na: hij had geen deur. Er was slechts een kamerscherm dat functioneerde als. Beetje jammer.

Het hoogtepunt van het rondlopen was trouwens het metrostation van Olailas. Vergeleken met de andere metrostations betonnen bunkers was dit namelijk een caleidoscoop.

Afgelopen week ben ik op woensdag, met collega’s beland bij 100 Monaditos; een Spaanse keten, waar je verschillende tapas kunt bestellen, voornamelijk in de vorm van een klein pistoletje met beleg. Degene die mij al langer kennen, weten dat ik hier in Madrid ook fan van was. Al gingen het bestellen in het Spaans mij daar niet altijd even soepel af.

Tinto de Verano, goed gezelschap en eten… Wat wil je nog meer. Op vrijdag besloten we dit recept nogmaals te herhalen. Al ging het dit keer meer om de drankjes, dan het voedsel… Iets met het weekend vieren.

IMG_20180829_172430798
Collega’s Michaela, Lourdes, Madeline en Lucas, Lissabon, Portugal

Heel hard heb ik niet gevierd want ik had namelijk zaterdag plannen gemaakt met Anna en Lourdes. Anna (Italiaanse) wilde heel graag ontbijten bij een tentje waar ze mega croissants serveren. Veel meer had ik niet nodig om overgehaald te worden!

Ik koos natuurlijk voor een croissant met chocolade, maar er waren nog veel meer opties. Je kon zelfs het type croissant kiezen; brioche, klassiek of een met pitten en zaden. Ik moest de helft van mijn croissant uiteindelijk meenemen in mijn tas want ik kreeg hem niet op, de volgende keer ga ik toch maar voor een halve.

Na deze ‘mega’ goede start zijn we met de trein naar Belém gegaan waar we langzaam zijn afgedwaald richting de Toren van Belém. Daar kwam Lourdes ons ook vergezellen en gezamenlijk zijn we vervolgens opzoek gegaan naar het volgende item op de voedsel-bucket list: Pasteis de Belém. Hoewel we gewaarschuwd waren dat er in het weekend een lange rij staat voor de bakkerij, hadden we geluk en konden we zo binnenlopen. Het scheelt ook wel dat het een supergrote bakkerij is. Ze hebben ruimte voor 400 mensen…

This slideshow requires JavaScript.

Eén Pastel de Belém later, en twijfels over het eten van een tweede, gingen we weer door. We hadden niets meer op de lijst van activiteiten dus liepen gewoon een straat in om te kijken waar deze uit zou komen. We kwamen goed terecht, in de Botanische tuinen.

Grote bomen, veel schaduw en sprinklers die toevallig net aan het sproeien waren. Een meer verfrissende plek kun je niet vinden. We hebben ook nog een doorsteekje gemaakt naar het Paleis van Belém dat zich naast de Botanische tuinen bevindt. Binnen zijn we niet geweest maar we hadden buiten ook genoeg te zien. Er was toevallig een mega grote boekenmarkt en zodoende een hoop gezelligheid. Wel jammer dat alle boeken in het Portugees waren…

Nou, tot zover de belevenissen van de afgelopen twee weken. Hopelijk heb ik volgende keer meer te melden over een werkelijke verhuizing. We gaan het zien.

XManon

Cruise-leven – Deel 2

Hallo Allemaal,

Hier is deel 2 van het cruise-leven. Ik ben inmiddels al weer bijna een maand geleden afgestapt en ik was jullie nog een update verschuldigd.

Uiteindelijk heb ik maar twee maanden aan boord gewerkt, het was al vrij snel duidelijk dat de functie gewoon niet aan mij besteed was en ik de nadelen van het werk, de voordelen gewoon niet waard vond.

In mijn voorgaande update heb ik kunnen laten zien hoe prachtig Noorwegen was, echter waren er nog meer landen die ik ook heb bezocht tijdens mijn twee maanden aanbood. Hieronder een overzicht per land.

Kopenhagen vanaf het schip, Denemarken

Rusland

De eerste keer dat ik in St. Petersburg aankwam, was in mei. Ik had de ochtend enkele uren vrij en kon op pad met enkele collega’s (Rosalie, Ivy, Vendy en Arvee). Na eerst meer dan half uur in de rij te hebben gestaan voor de immigratie konden we eindelijk op pad. Helaas was de cruise terminal erg ver van het centrum, met hulp wisten we uiteindelijk een bus en metro te pakken om het centrum te kunnen ontdekken. De ‘Church of the Spilled Blood’ stond als voornaamste attractie op ons lijstje. Na meerdere foto sessies zijn we verder afgedwaald, al hielden we de Nevsky Avenue steeds in de gaten om niet te verdwalen. Het volgende doel? …

McDonald’s.

Blijkbaar is junkfood een must-do/eat voor cruise schip medewerkers. Ze hadden er wifi dus ik vond het niet heel erg. Ik had op de weg ernaar toe al bij een bakkerij twee dingen uitgekozen, iets van kersentaart en een soort puddingbroodje en was dus al voorzien. We zijn nog afgedwaald richting Palace Square, waar we dus zonder dat we het wisten ook het Hermitage te zien kregen. Maar gingen al snel weer terug naar de metro halte; de terugreis en immigratie zou bijna een uur kosten dus we moeten wel ruim op tijd terug. Best jammer want we hadden nog amper wat gezien. Het was gezellig om met collega’s op stap te gaan, maar ik merkte wel dat ik het onafhankelijke miste van het soloreizen. Dat, en het onbeperkt de tijd hebben!

This slideshow requires JavaScript.

Gelukkig had ik nog eens de kans om St. Petersburg te bezoeken. Een maand later waren we er namelijk weer en hadden we de mazzel dat iedereen van het team die reis een hele dag vrij kreeg. We hadden lootjes getrokken om te beslissen wie welke haven kreeg en gelukkig kon ik ruilen om St. Petersburg te bemachtigen.

We hadden een overnachting met het schip in St. Petersburg en ik had de mazzel om ook de avond vrij te zijn. Met een beetje geluk en hulp van Patrizia en Kimberley kon vergezellen als tour-assistentie tijdens het bezoek aan het Marinsky theater. (Tour-assistentie hield trouwens enkel in dat ik aanwezig was, verder niets.)

Ik zou naar het Hermitage gaan, maar toen we aan het wachten waren, bleek er een gast niet meer mee te gaan naar het ballet en zodoende kon ik daar toch mee naartoe. Heel leuk want het was Kimberley’s verjaardag en ik wilde heel graag mee naar het ballet. Het Hermitage daar ga je toch niet in 3 uur doorheen, dus die had ik sowieso al op de wishlist gezet voor mijn volgende bezoek naar Rusland.

Het ballet was echt super mooi en ook een hele nieuwe ervaring. Het jammere was dat ik zo moe was dat het tweede deel van het ballet bijna niet te volgen was. Iets met een donkere zaal en veel beweging, zorgde ervoor dat mijn ogen moeite hadden met openblijven. Dit maakte de ervaring wel tot een goed voorbeeld van de voor- en nadelen van het werken op cruise schip. (Voor: Gratis naar het ballet in een beroemd theater in St.Petersburg, Rusland. Na: moe van het werk, dus minder aandacht erbij.)

De volgende dag ging ik op tijd op pad, dit keer in mijn eentje had ik alle vrijheid om te staan en gaan waar ik wilde. Ik moest alleen op tijd terug zijn aangezien het schip om zes uur weg zou gaan. Ik had van te voren al een kaartje gekocht voor het Fabergé museum en had verder vooral het plan om rond te zwerven. Dat is namelijk de beste manier om een stad te ontdekken.

Het Fabergé museum was een stuk kleiner dan verwacht maar alsnog een leuke stop. Het vakmanschap en creativiteit van de Fabergé eieren en andere stukken was het bekijken absoluut waard. Het enige jammere was het aanbod van schilderijen, de website beloofde werken van verschillende meesters van het Impressionisme maar de twee kamers met schilderen boden maar weinig meesterwerken. Beetje jammer want dat was een van de hoofdredenen om naar dit museum te gaan.

Na het museum ben ik nog verder gezworven door de stad, super leuk maar ook overweldigend. Het was een stuk drukker dan de vorige maand vanwege het WK en ik was blij dat ik niet nog meer toeristische hoogtepunten had gepland. Nu kon ik tenminste enigzins wegblijven van de massa’s. Het enige doel wat ik nog wel had was om een Russische aanrader te proeven; blini’s met gecondenseerde melk. Dank aan Anna voor de tip, ze waren heerlijk.

This slideshow requires JavaScript.

Denemarken

In Denemarken ben ik uiteindelijk twee keer echt aan land geweest. Ik had een ochtend vrij in Kopenhagen en ging ook hier alleen op stap. Ik had de wandeling naar het centrum iets onderschat. Dat bleek namelijk ruim een half uur te zijn, in plaats van 15 minuten. Gelukkig had ik onderweg gezelschap van Simone, die ik aan de telefoon had.

De stad zelf was heel mooi, had helaas niet genoeg tijd om echt rond te kijken maar dat betekend gewoon dat we er nog eens terug gaan komen. Uiteindelijk was het teruggaan naar het schip hier nog het meeste kantje boord. Had enigszins onderschat hoever ik was afgedwaald en met ‘All-aboard’ om 17.30 werd ik om 16.45 toch wel een beetje zenuwachtig toen Google Maps mij vertelde dat het lopend zo’n 45 minuten was. Gelukkig kon ik voor een gedeelte uiteindelijk een metro pakken en was ik met 8 minuten over, nog op tijd.


De laatste stop van mijn laatste reis met het schip was Århus. Samen met Jodamay heb ik van de zon genoten en even gewinkeld. Het was maar goed dat het in de uitverkoop was, want betalen in Deense kronen is niet bepaald goedkoop.

Zweden

Stockholm, o Stockholm. Eigenlijk heb ik het niet echt gezien. Ik had slechts tijd voor een Hop-on-hop-off-bus aangezien dat de goedkoopste manier was om richting centrum te gaan en had maar 2 uur dus ja, kon de bus niet uit. Voeg daar zonneschijn en moeheid aan toe en dan mis je de helft van de route. Gelukkig was Stockholm niet helemaal een gemiste kans, het was namelijk wederom een plek waar we bleven liggen voor een nacht en de avond ervoor was ik met een hoop collega’s van het schip, naar het concert van Beyonce en Jay Z geweest.

Duitsland

Warnemünde stond niet heel hoog op de prioriteiten lijst toen ik het vaarschema zag maar desondanks heb ik hier twee keer een ochtend rondgelopen. De eerste keer in mijn eentje en de tweede keer met Kimberley. Het is een vrij klein kust plaatsje, super schattig al wel wat toeristisch. De meeste mensen pakte de trein naar Rostock om uitgebreid te gaan winkelen, maar heb ik niet gedaan. Beetje rondlopen, boodschappen doen en picknicken was ook prima.

Estland

Tallinn stond wel hoog op mijn lijstje van steden om te bezoeken, voornamelijk om het oude centrum. Het weer zat echter niet echt mee, regen en wolken doet niet heel veel voor de charme van een stad.

Ook hier moet ik nog eens terugkomen om meer te kunnen zien maar ik klaag niet hoor want ik heb hier namelijk de meest perfecte nieuwe schoenen gekocht, met aardbeien erop. Veel beter kan het niet.

Aardbeien-schoenen

Tot zover de cruise updates. Momenteel zit ik even in eigen land dus het zal weer even stil zijn. Echter, wel al weer ontwikkelingen op het baan-front. Ik ga namelijk eind Augustus naar Portugal verhuizen voor een nieuwe baan in Lissabon. Dus heel lang zal het niet stil blijven op dit blog.

XManon

 

Thailand Avonturen

Hoi Allemaal,

Vanuit Bangkok nog even een update voordat ik weer naar Europese gronden kom. Ik vlieg vanavond naar Kuala Lumpur om na een overstap van 12 uur door te vliegen naar Londen. Het grote avontuur aan de andere kant van de wereld is dan voor nu even klaar. Het reizen zeker niet. Eerst nog een weekje Londen voor ik weer voet zet op Nederlandse bodem en de rest van het jaar is nog een vrij om waar dan ook heen te gaan.

Afgelopen twee weken heb ik samen met Emma en Lisa in Thailand rondgereisd. Ik begon in Phuket, waar ik de eerste dag nog alleen heb rondgelopen. Dat was best een cultuurshock, met niet echt voetgangers paden, scooters die van alle kanten lijken te komen en een vochtige hitte die mij flashbacks van Fiji gaf.

In de avond kwamen Emma en Lisa ook aan in Phuket en was het feest compleet. Heel veel kwam er niet van feesten hoor want ze hadden net 9 uur in een vliegtuig gezeten. De volgende dag hebben we gezamenlijk de stad door gewandeld en hebben we de eerste shop-pogingen gedaan. Dat afdingen was nog even aankijken dus echt shoppen was het niet aangezien we niets gekocht hebben. ‘S avonds hebben we nog een poging gedaan op de nachtmarkt, maar uiteindelijk was het eten daar een grotere prioriteit.

This slideshow requires JavaScript.

De maandag moesten we al vroeg op om de reis naar Koh Samui te beginnen. De eerst vorm van transport was een minibusje naar het busstation, daar zijn we overgestapt op een grote bus die ons ergens dropte waar we weer over gingen op een andere bus. Eenmaal bij de ferry naar Koh Samui gingen we lopend de ferry op om aan de andere kant weer over te stappen op een ander minibusje. Reizen in Thailand is een hoop overstappen, wachten en jezelf afvragen wat er allemaal gebeurd en waar of wanneer je een keer gaat aankomen.

Vanuit Koh Samui zijn we op boottocht geweest naar omringende eilandjes, hebben we gesnorkeld en hard gewerkt aan onze ‘tan’.

Ook ben ik met Lisa naar Koh Phangan geweest voor de befaamde Full Moon Party. (Helaas was Emma ziek geworden na onze boottrip en kon ze niet mee.) De Full Moon Party was een hele ervaring, we werden opgepikt van het hostel met een bus en gingen met een speedboot richting Koh Phangan, wederom een hoop wachten maar het was het waard. De gekte waar je in terechtkomt, is iets wat ik nog niet eerder had meegemaakt en absoluut leuk om mee te maken. Met glow-in-the-dark-body-paint en ‘buckets’ als glazen was het niet moeilijk om in feeststemming te komen. Dansen op het strand onder de volle maan met duizenden anderen, wat een feest.

This slideshow requires JavaScript.

Vanuit Koh Samui zijn we naar Krabi gegaan, wederom een reis met meer vervoersmiddelen dan je zou verwachten en een hoop wachten. De 5 uur durende busrit op het einde was voornamelijk geduld beproevend. Ons hostel in Krabi had een drie persoon’s kamer waar 1 van de bedden een opklapbed was dus de drie nachten die we hebben doorgebracht daar hebben we een beddendans gedaan. Ik klaag niet hoor want het is al heerlijk om niet de kamer te hoeven delen met vreemden die andere roosters of gewoontes aanhouden.

De eerste dag in Krabi zijn we richting het strand gegaan, een ritje met de taxi van half uur, voor een dagje zon, zee, strand en shoppen.

De volgende dag hebben we in de ochtend een tempel bezocht in Krabi en smiddags hebben we een boottrip gedaan langs 7 verschillende eilanden. oorspronkelijk hadden we gepland een long-tail-boat te huren om zelf te bepalen waar en wanneer we heen gingen maar er werd ons verteld dat er te veel wind hiervoor stond. Of dat waar was? De tour die we pakte, maakte ook deels gebruik van een long-tail-boat…

This slideshow requires JavaScript.

Hoogtepunt van de tour voor mij was het snorkelen met de luminiserende algen. Absoluut een magische ervaring waar je niets anders ziet dan kleine lichtjes die van je lichaam af lijken te vonken, alsof je licht geeft.

This slideshow requires JavaScript.

De laatste dag in Krabi stond ‘s avonds een vlucht naar Chiang Mai op de planning, dus gedurende de dag was onze grootste bezigheid het krijgen van een manicure / pedicure.

IMG_20180206_141638877
Lisa’s manicure en mijn pedicure, Krabi

Chiang Mai was mijn favoriete stop, veel relaxter dan het zuiden van Thailand. Geen Tuktuks die je ongeveer achtervolgen om een rit aan te bieden, stuk minder vochtige lucht en een geweldige weekendmarkt.

This slideshow requires JavaScript.

We hebben hier het meeste sight see-en gedaan met een tour naar de White Temple, Black House Museum, Golden Triangle, Karen-Long-Neck-Village en boottocht naar Laos.

This slideshow requires JavaScript.

De volgende dag hebben we een dag lang met Olifanten rondgehangen. Lisa wilde heel graag een bezoek doen aan een verantwoord project met Olifanten. Vanuit het Elephant Nature Park vonden wij er eentje waar we ze gingen verzorgen; voeren, wandelen, modderbad en waterbad. Het was absoluut tof om mee te maken maar ik was best huiverig. ze zijn namelijk best wel heel groot!

De laatste dag in Chiang Mai heb ik voornamelijk in het hostel gechilled. Even een dagje rust! Lisa en Emma gingen voor een Thaise Massage en kwamen niet zo relaxed terug als ze hadden gedacht. Blijkbaar was het iets pijnlijker en gymnastischer dan verwacht.

In de namiddag zijn we naar de weekendmarkt gelopen en kwamen we erachter dat die echt super leuk was. Beetje jammer dat we om 18.30 al een taxi hadden geboekt naar het busstation. Grappig genoeg kwam ik ook nog een bekende tegen op de markt, Joanna die ik in Fiji had ontmoet, liep er ook met haar vriend. Helaas hadden we niet echt tijd om bij te kletsen aangezien we net op onze weg terug naar het hostel waren, maar alsnog leuk om even hoi te zeggen.

Vanuit Chiang Mai hadden we een nachtbus naar Bangkok en dat was een van de meest luxueuze bus-ervaringen die ik ooit heb gehad. Stoelen met meer dan genoeg beenruimte die vrij ver kunnen worden omgeklapt, een stewardess die ons van snacks en water voorzag, een stop waar we zowaar een gratis maaltijd konden halen en zelfs een dekentje om de airco te overleven. Super!

Het enige minpunt was dat we 2 uur eerder aankwamen in Bangkok dan was gepland, als je om half 6 op een busstation staat dan vraag je je toch wel even af, wat nu? Een taxi naar het hotel die gelukkig 24-uur recceptie had en daar afgewacht tot het eerste cafe open was voor ontbijt.

Aangezien we pas om 2 uur konden inchecken zijn we maar op stap gegaan met een bezoek aan de Chatuchak market. Dat was echt een van de naarste markten die we hebben bezocht. Op een of andere manier waren we precies begonnen in het gedeelte met de verkoop van dieren, van vissen tot eekhoorntjes. Zo naar! Veel te veel dieren in kleine kooitjes, of aan riempjes, vissen in plastic zak op de stoep met 30 graden? Brrr als ik eraan terug denk krijg ik weer de rillingen, het hielp ook niet mee dat we allen nogal slaaptekort had. Dan ben je nog gevoeliger voor dit soort dingen.

De volgende dag deden we een tweede poging om te shoppen en gingen we naar een mega groot winkelcentrum in Bangkok. Het Palladium winkelcentrum, heeft 5 verdiepingen en zoveel kleine winkeltjes dat we ze niets eens allemaal hebben gezien. Op een gegeven moment hebben we opgegeven. Toen hadden we ook wel genoeg gekocht hoor, het geld houdt toch een keer op.

Al met al was Thailand een hele leuke vakantie, ik weet niet of dat ik hier nog eens zou willen rondreizen, maar ik zou nog wel terug willen komen om op Koh Samui / Koh Tao te gaan duiken. Helaas liet mijn budget het toch niet toe om te duiken tijdens deze trip dus dat staat nog op de verlanglijst.

Ik ga de warmte en zon zeker missen nu ik terugkeer naar het winterse Europa maar gelukkig heb ik nog een leuk tripje op de planning staan. Aankomende week ga ik een paar dagen met Simone in Londen rondhuppelen.

XManon

Ps: voor de oplettende; ik ben inmiddels al in Londen. De Wifi was iets te karig om te posten vanaf het vliegveld helaas.

 

Meer dan Melbourne

Hoi Allemaal,

Aangezien ik morgen Australië verlaat nog maar even een update over de rest van mijn reis in Australië. Na het wonderschone Sydney heb ik de trein gepakt naar Wollongong. Waar? Wollongong, ook wel The Gong genoemd is een stad ten zuiden van Sydney vooral bekend om zijn industrie, een plek die je niet zou verwachten op mijn reisschema maar al reizend kom je op onverwachte plekken.

De reden dat ik heenging: ik had een meisje ontmoet in Sydney die in Wollongong woont en die me had uitgenodigd. Ik had Freya ontmoet tijdens de befaamde picknick in de regen in Sydney en grappig genoeg komt ze uit Nieuw Zeeland. Ze is bezig met een onderzoek tussen haar bachelor en master studie in en woont daarom momenteel in Australië. Ze had nog twee weken vakantie en weinig te doen dus ideaal om te bezoeken; vermaak voor haar en weer eens wat anders voor mij. Heel even was ik weer terug in het studentenleven, haar studentenkamer op de campus was namelijk ook mijn slaapplek.

Super gezellig heb ik twee nachten gelogeerd en rondgehangen met Freya. Even de stad door, wandelen rond de campus, naar het strand en lekker uit lunchen, o en laat ik vooral de ‘free-room’ niet vergeten. In de studentenflat was er een kamer specifiek met het doel om gratis spullen te verzamelen, iedereen kon daar dingen achterlaten of oppikken. Freya had het meeste van haar huisraad uit de gratis kamer dus ik was benieuwd. Ik voelde me als een kind in de snoepwinkel maar gelukkig viel het aanbod mee (of tegen) aangezien de meeste studenten op vakantie waren en heb ik enkel een shirtje en een jurkje gevonden.

This slideshow requires JavaScript.

Na twee dagen Wollongong ben ik weer afgereisd naar Sydney om daar de nachtbus naar Melbourne te pakken. De volgende ochtend was ik al om 7 uur in Melbourne. Veel te vroeg om in- te checken natuurlijk dus ik heb als een zombie in en rond het hostel gehangen. Toen ik eenmaal in mijn kamer kon, was een dutje het eerste wat op mijn prioriteitenlijst stond.

Dag twee in Melbourne heb ik afgesproken met Hannah (Britse), een vriendin van Hanmer Springs die momenteel in Melbourne woont. We zijn samen naar de National Gallery of Victoria geweest. Dat was superleuk, even weer bijkletsen over wat we beiden gedaan hadden sinds Hanmer Springs en ondertussen een hoop coole kunst gezien. Hoogtepunten was de Flower Obsession van Yayoi Kusama en de expositie genaamd Triennial, een collectie van werk van verschillende artiesten en ontwerpers waaronder drie outfits van Nederlandse modeontwerpster Iris van Herpen.

This slideshow requires JavaScript.

Op zaterdag ben ik in de ochtend naar de Australian Open geweest, de entree was nog gratis aangezien het de voorrondes waren. Helaas was het weer nogal wisselvallig dus ben er maar even geweest.

De volgende stop was Altona. Ik had in Sydney een familie ontmoet die me hadden uitnodigt om op hun huis te komen passen als ze op vakantie waren. Ik werd op het station al opgewacht door Pete, Maeve en Isaaq en in het huis verwelkomde de rest van de familie me; Fleur en Tadhg. Hoewel oorspronkelijk het plan was dat ze de zaterdag op vakantie zouden gaan, zorgde het weer voor wat vertraging. Geen enkel probleem voor mij want ze hadden alsnog een plek voor mij om te slapen. ‘S avonds, als lid van de familie, mee uit eten geweest met als hoogtepunt deze milkshake.

IMG_20180113_194626253.jpg

De volgende dag rustig opgestaan en aanschouwd hoe de familie zich klaarmaakte voor de vakantie. Toen ze in de vroege middag eenmaal op weg gingen was het huis opeens erg stil en leeg.

Ik had heel veel plannen voor mijn weekje alleen en huisbewoner zijn maar uiteindelijk is daar weinig van gekomen. Met al die vrijheid en rust is namelijk gewoon te aanlokkelijk om niet maximaal te luieren. Het voeren van Chuck, de kat was het enige wat echt moest en dat was maar een keer per dag. Ondanks het mauwen om verschillende uren van de dag om eten, was hij vooral veel verstopt dus heel veel aandacht hoefde ik daar niet aan te geven. De TV met Netflix en een puzzel op tafel waren dan ook mijn grootste punten van bezigheid.

This slideshow requires JavaScript.

Het enige uitje van die week was op woensdag, ik had namelijk een ticket gekocht voor de Rod Laver Arena op de Australian Open. Superleuk om deze mogelijkheid te hebben hier in Australië, en dat zonder planning of wat. Ik had specifiek naaar het weerbericht gekeken tijdens het boeken en woensdag was het perfect, stralend en zonnig maar niet warmer dan 30 graden. Alsnog was ik blij dat ik die hele dag ik de schaduw zat hoor want 30 graden is ook best warm als je hele dag buiten bent.

Bij aankomt in de Arena zat er slechts een dame in de rij van mijn stoel en natuurlijk zat ik daar precies naast. Gelukkig was Susan (Schotse) heel gezellig en had ik mooi iemand om mee te kletsen tijdens alle tennismatches. Uiteindelijk was het best een hele lange dag, ik was er rond 10.30 en ik ging pas weg rond een uur of 20.30.

Hoogtepunt was de tweede wedstrijd tussen Caroline Wozniacki en Jana Fett. Waar de Caroline in de tweede set terugkwam van een 5-1 achterstand. Dat is nog eens de spanning erin houden. De laatste match was Rafael Nadal tegen Leonardo Mayer, uit principe was ik voor Leonardo puur omdat de hele arena ongeveer voor Nadal was, maar het mocht niet baten; het was na twee en een half uur over met winst voor Nadal.

Toen de familie weer terug was heb ik nog een nachtje daar geslapen voordat ik weer terug naar het centrum van Melbourne ben gegaan. Ik had wel langer mogen blijven maar wilde graag kijken of dat ik de Great Ocean Road nog kon doen. Ik had een meisje op Facebook ontmoet en we gingen op zondag meeten om te kijken of we samen een auto wilde huren. We ontmoete elkaar in het Dfo outlet (winkel) centrum in Melbourne en gingen vervolgens richting de National Gallerie, Eva (Duitse) was hartstikke aardig en ik had er wel vertrouwen in dat het goed zou gaan maar ‘s avonds bleek het huren van een auto toch te duur en haakte ze af. Uiteindelijk was de dag niet helemaal een flop want ik had mooi tijd en gelegenheid om bij Hannah en haar vriend Jake te gaan eten.

Op maandag heb ik de stad door gewandeld, graffiti bewonderd en tennis gekeken op een groot scherm in het centrum.

Dinsdag was het vroeg op want ik had toch nog een mogelijkheid gevonden voor de Great Ocean Road in de vorm van een bustour. Ik heb heel wat uren in de bus doorgebracht die dag maar het was het waard. De Great Ocean road was echt prachtig, al was het wel super toeristisch. Dat krijg je in het hoogseizoen en de vakantieperiode. Ik heb mij prima vermaakt en voornamelijk rondgelopen met mede-busreizier Estefania (Spaanse) dus het was een goede dag!

Gister heb ik nog weer vrienden ontmoet van Nieuw Zeeland in de vorm van Tero en Kati, het Finse koppel dat ik in mijn laatste weken in Nieuw Zeeland had ontmoet. Ze hebben een Working Holiday voor Australië en waren toevallig in Melbourne. Goede reden om samen te lunchen en uiteindelijk zijn we samen richting Altona gegaan. Daar hebben we even op het strand gechilled voordat ze terug naar de stad gingen en ik op weg ging naar mijn Australische geadopteerde familie om mijn bagage op te halen.

Morgen is het al weer tijd om dit land te verlaten en ik heb alle intentie om hier nog eens terug te komen. Hoewel Sydney wel favoriet is, heb ik mij ook in Melbourne prima vermaakt. Ik zie mijzelf hier in Australië ook wel een working holiday doen.

De volgende stop is Thailand en daar ga ik Emma en Lisa weer zien. Ik heb er zin in!

Tot de volgende keer 🙂

XManon