Meer dan Melbourne

Hoi Allemaal,

Aangezien ik morgen Australië verlaat nog maar even een update over de rest van mijn reis in Australië. Na het wonderschone Sydney heb ik de trein gepakt naar Wollongong. Waar? Wollongong, ook wel The Gong genoemd is een stad ten zuiden van Sydney vooral bekend om zijn industrie, een plek die je niet zou verwachten op mijn reisschema maar al reizend kom je op onverwachte plekken.

De reden dat ik heenging: ik had een meisje ontmoet in Sydney die in Wollongong woont en die me had uitgenodigd. Ik had Freya ontmoet tijdens de befaamde picknick in de regen in Sydney en grappig genoeg komt ze uit Nieuw Zeeland. Ze is bezig met een onderzoek tussen haar bachelor en master studie in en woont daarom momenteel in Australië. Ze had nog twee weken vakantie en weinig te doen dus ideaal om te bezoeken; vermaak voor haar en weer eens wat anders voor mij. Heel even was ik weer terug in het studentenleven, haar studentenkamer op de campus was namelijk ook mijn slaapplek.

Super gezellig heb ik twee nachten gelogeerd en rondgehangen met Freya. Even de stad door, wandelen rond de campus, naar het strand en lekker uit lunchen, o en laat ik vooral de ‘free-room’ niet vergeten. In de studentenflat was er een kamer specifiek met het doel om gratis spullen te verzamelen, iedereen kon daar dingen achterlaten of oppikken. Freya had het meeste van haar huisraad uit de gratis kamer dus ik was benieuwd. Ik voelde me als een kind in de snoepwinkel maar gelukkig viel het aanbod mee (of tegen) aangezien de meeste studenten op vakantie waren en heb ik enkel een shirtje en een jurkje gevonden.

This slideshow requires JavaScript.

Na twee dagen Wollongong ben ik weer afgereisd naar Sydney om daar de nachtbus naar Melbourne te pakken. De volgende ochtend was ik al om 7 uur in Melbourne. Veel te vroeg om in- te checken natuurlijk dus ik heb als een zombie in en rond het hostel gehangen. Toen ik eenmaal in mijn kamer kon, was een dutje het eerste wat op mijn prioriteitenlijst stond.

Dag twee in Melbourne heb ik afgesproken met Hannah (Britse), een vriendin van Hanmer Springs die momenteel in Melbourne woont. We zijn samen naar de National Gallery of Victoria geweest. Dat was superleuk, even weer bijkletsen over wat we beiden gedaan hadden sinds Hanmer Springs en ondertussen een hoop coole kunst gezien. Hoogtepunten was de Flower Obsession van Yayoi Kusama en de expositie genaamd Triennial, een collectie van werk van verschillende artiesten en ontwerpers waaronder drie outfits van Nederlandse modeontwerpster Iris van Herpen.

This slideshow requires JavaScript.

Op zaterdag ben ik in de ochtend naar de Australian Open geweest, de entree was nog gratis aangezien het de voorrondes waren. Helaas was het weer nogal wisselvallig dus ben er maar even geweest.

De volgende stop was Altona. Ik had in Sydney een familie ontmoet die me hadden uitnodigt om op hun huis te komen passen als ze op vakantie waren. Ik werd op het station al opgewacht door Pete, Maeve en Isaaq en in het huis verwelkomde de rest van de familie me; Fleur en Tadhg. Hoewel oorspronkelijk het plan was dat ze de zaterdag op vakantie zouden gaan, zorgde het weer voor wat vertraging. Geen enkel probleem voor mij want ze hadden alsnog een plek voor mij om te slapen. ‘S avonds, als lid van de familie, mee uit eten geweest met als hoogtepunt deze milkshake.

IMG_20180113_194626253.jpg

De volgende dag rustig opgestaan en aanschouwd hoe de familie zich klaarmaakte voor de vakantie. Toen ze in de vroege middag eenmaal op weg gingen was het huis opeens erg stil en leeg.

Ik had heel veel plannen voor mijn weekje alleen en huisbewoner zijn maar uiteindelijk is daar weinig van gekomen. Met al die vrijheid en rust is namelijk gewoon te aanlokkelijk om niet maximaal te luieren. Het voeren van Chuck, de kat was het enige wat echt moest en dat was maar een keer per dag. Ondanks het mauwen om verschillende uren van de dag om eten, was hij vooral veel verstopt dus heel veel aandacht hoefde ik daar niet aan te geven. De TV met Netflix en een puzzel op tafel waren dan ook mijn grootste punten van bezigheid.

This slideshow requires JavaScript.

Het enige uitje van die week was op woensdag, ik had namelijk een ticket gekocht voor de Rod Laver Arena op de Australian Open. Superleuk om deze mogelijkheid te hebben hier in Australië, en dat zonder planning of wat. Ik had specifiek naaar het weerbericht gekeken tijdens het boeken en woensdag was het perfect, stralend en zonnig maar niet warmer dan 30 graden. Alsnog was ik blij dat ik die hele dag ik de schaduw zat hoor want 30 graden is ook best warm als je hele dag buiten bent.

Bij aankomt in de Arena zat er slechts een dame in de rij van mijn stoel en natuurlijk zat ik daar precies naast. Gelukkig was Susan (Schotse) heel gezellig en had ik mooi iemand om mee te kletsen tijdens alle tennismatches. Uiteindelijk was het best een hele lange dag, ik was er rond 10.30 en ik ging pas weg rond een uur of 20.30.

Hoogtepunt was de tweede wedstrijd tussen Caroline Wozniacki en Jana Fett. Waar de Caroline in de tweede set terugkwam van een 5-1 achterstand. Dat is nog eens de spanning erin houden. De laatste match was Rafael Nadal tegen Leonardo Mayer, uit principe was ik voor Leonardo puur omdat de hele arena ongeveer voor Nadal was, maar het mocht niet baten; het was na twee en een half uur over met winst voor Nadal.

Toen de familie weer terug was heb ik nog een nachtje daar geslapen voordat ik weer terug naar het centrum van Melbourne ben gegaan. Ik had wel langer mogen blijven maar wilde graag kijken of dat ik de Great Ocean Road nog kon doen. Ik had een meisje op Facebook ontmoet en we gingen op zondag meeten om te kijken of we samen een auto wilde huren. We ontmoete elkaar in het Dfo outlet (winkel) centrum in Melbourne en gingen vervolgens richting de National Gallerie, Eva (Duitse) was hartstikke aardig en ik had er wel vertrouwen in dat het goed zou gaan maar ‘s avonds bleek het huren van een auto toch te duur en haakte ze af. Uiteindelijk was de dag niet helemaal een flop want ik had mooi tijd en gelegenheid om bij Hannah en haar vriend Jake te gaan eten.

Op maandag heb ik de stad door gewandeld, graffiti bewonderd en tennis gekeken op een groot scherm in het centrum.

Dinsdag was het vroeg op want ik had toch nog een mogelijkheid gevonden voor de Great Ocean Road in de vorm van een bustour. Ik heb heel wat uren in de bus doorgebracht die dag maar het was het waard. De Great Ocean road was echt prachtig, al was het wel super toeristisch. Dat krijg je in het hoogseizoen en de vakantieperiode. Ik heb mij prima vermaakt en voornamelijk rondgelopen met mede-busreizier Estefania (Spaanse) dus het was een goede dag!

Gister heb ik nog weer vrienden ontmoet van Nieuw Zeeland in de vorm van Tero en Kati, het Finse koppel dat ik in mijn laatste weken in Nieuw Zeeland had ontmoet. Ze hebben een Working Holiday voor Australië en waren toevallig in Melbourne. Goede reden om samen te lunchen en uiteindelijk zijn we samen richting Altona gegaan. Daar hebben we even op het strand gechilled voordat ze terug naar de stad gingen en ik op weg ging naar mijn Australische geadopteerde familie om mijn bagage op te halen.

Morgen is het al weer tijd om dit land te verlaten en ik heb alle intentie om hier nog eens terug te komen. Hoewel Sydney wel favoriet is, heb ik mij ook in Melbourne prima vermaakt. Ik zie mijzelf hier in Australië ook wel een working holiday doen.

De volgende stop is Thailand en daar ga ik Emma en Lisa weer zien. Ik heb er zin in!

Tot de volgende keer 🙂

XManon

Thuis is waar de kaars brandt.

Hoi Allemaal,

Vanuit mijn nieuwe thuis; Hanmer Springs een vrolijke groet! Voor de komende 3 maanden verblijf ik in dit pittoreske stadje met slechts 800 bewoners. Inmiddels ben ik al een week aan het werk en verhuisd naar een eigen kamer in een gedeeld huis. Ik heb al een kaars gekocht dus dat is een teken dat ik toch echt hier woon.

Voordat ik jullie de online tour geef van mijn nieuwe thuis, eerst nog even een blik op mijn tijd in Dunedin. Na Cromwell was dit de volgende stap en dit bleek niet vervelend te zijn. Het weer was niet al te vrolijk maar alsnog was het een prima stad om te bezoeken. De eerste dag, of middag moet ik zeggen aangezien ik pas om 1 uur in Dunedin was, ben ik gelijk de stad in gelopen en lekker rondgesnuffeld.

De volgende dag ging ik wederom de stad in met een boodschappen lijstje, praktische voorbereidingen voor mijn toekomstige tijd in Hanmer Springs. Na de lunch in het hostel ging ik op zoek naar het treinstation van Dunedin, ik had gelezen dat deze erg fotogeniek was en aangezien ik verder niet veel had gepland qua sight seeing was dit een must op de To-do-lijst. Nog een must was een stop bij de Cadbury fabriek. Er is de mogelijkheid om een tour te doen maar ik besloot het simpel te houden en slechts te stoppen voor een portie chocolademelk.

This slideshow requires JavaScript.

De volgende dag ging ik al weer vroeg naar Christchurch. Ik moest er overnachten aangezien ik aankwam nadat de shuttle naar Hanmer Springs al weg was. De volgende dag de shuttle gepakt en rustig gesetteld in het hostel. Ik was expres een dag eerder in Hanmer en zodoende kon ik de volgende dag het stadje op mijn gemakje verkennen. Het is niet zo heel groot dus dat duurde niet heel lang. Dat was maar goed ook want in de middag had ik af gesproken om een mogelijke kamer te gaan bekijken. De bezichtiging was een succes en ik kon de volgende dag voor mijn werk begon mijn spullen droppen in mijn nieuwe onderkomen.

Inmiddels zijn we al weer ruim een week verder en ben ik redelijk gesetteld. De baan blijkt in de praktijk voornamelijk schoonmaken en de was doen maar dat is prima werk om te doen. Er is geen tijd om je te vervelen en de dag vliegt voorbij.

Mijn nieuwe kamer is heel fijn. Het hebben van een privé kamer is zo’n luxe na mijn hostelavonturen van de afgelopen maanden. Het huis zelf is qua locatie ook ideaal, binnen 5 minuten ben ik op het werk en als buren hebben we de bibliotheek. Heel sociaal is het huis niet aangezien de helft van mijn huisgenoten in de avond werken en de ik zodoende maar twee echt zie, maar voor nu is het een prima huis om in te wonen. Hieronder nog enkele foto’s van de omgeving hier. Met tien minuten lopen sta je in het bos en als je even doorstapt ben je binnen 40 minuutjes op een berg met uitzicht.

Hoewel de mogelijkheid er zeker is in de omgeving meer te doen, is het niet hebben van een auto wel enigszins limiterend. Dat is niet heel erg hoor, geeft me meer tijd voor mijn creatieve bezigheden en ik wil toch ook sparen gedurende mijn tijd hier. Aangezien ik niet heel veel activiteiten ga ondernemen, verwacht ik dat het qua blogs wat rustiger gaat worden de aankomende maanden.

Zodra er iets te melden is dan horen jullie het.

XManon

Verjaardagstaart en Waterschade.

Hoi Allemaal,

Na mijn post in Whitianga, Coromandel, had ik het onfortuinlijke moment dat mijn telefoon te water viel. Helemaal mijn eigen schuld natuurlijk (iets met langs de kust over rotsen klauteren met de telefoon niet veilig opgeborgen).

Na twee lange dagen waarbij ik merkte hoe vreselijk irritant het is om geen wekker, kaart, zaklamp, camera, telefoon meer te hebben, leek op zondag avond een wonder zich te hebben voorgedaan. Hij ging weer aan. Helaas kwam ik er twee dagen later in Raglan achter dat de camera functie niet meer werkte. Daar kwam ik achter toen ik aan het begin van een hike, op een plek stond met een geweldig uitzicht.

raglan hike - by Savvy
(Foto van Shev) V.l.n.r. Me, Henrietta, Shev, Adriana en Allie.

Die hike was trouwens ook niets zo’n succes. De regen hier had het pad omhoog in een modderbad veranderd en mijn sportschoenen met profiel (kuch kuch) die waren er niet tegen opgewassen. Na een half uur met schoenen en tien minuten zonder (blote voeten) uiteindelijk maar besloten de groep te verlaten en alleen terug te gaan. Schoenen weer meegepikt uit de boom waar ik ze had ingehangen en al klauterend (boom omhelzend) weer naar beneden geglibberd.

Eenmaal beneden moest ik een plan maken hoe ik weer terug naar Raglan ging komen nu mijn lift nog bezig was omhoog de berg op te gaan. Gelukkig ben ik gezegend met genoeg geluk en goede karma en nog geen twee minuten na mij kwamen er twee meiden hetzelfde pad uit als ik en kon ik voor mijzelf een lift terug naar Raglan regelen.

Terug in het hostel kon ik mij mooi aansluiten bij de yoga sessie. Na de yoga het strand afgelopen en vlak na zonsondergang nog even een verfrissende duik gedaan. Het was echt een prachtige zonsondergang met een hemel die blauw, roze, oranje-rood en geel kleurde. Jullie moeten het je maar even voorstellen want ik heb helaas geen fotografisch bewijs.

De volgende dagen was het een mix van relaxen in een hangmat, op blote voeten door het stadje slenteren, tekenen, lezen, koffie drinken bij de lokale koffietent (nam je je eigen mok mee kreeg je korting), yoga, loungen op het strand en genieten van de zon. De sfeer was heel goed en ik heb dan ook heerlijk vakantie gehouden!

Mediatie Raglan - By Claire
(Foto van Claire), yoga op het strand van Raglan.

Een ding wat ik niet gedaan heb is surfen trouwens. Hoewel Raglan de surf-hotspot is van het Noordereiland heb ik dat maar aan de surfers overgelaten; na twee surf-camps in Frankrijk waarna ik nog steeds niet kon staan op het surfboard heb ik geaccepteerd dat het gewoon niet aan mij besteed is.

Op zondag uitgecheckt en met de bus weer richting Hamilton. Daar de koffer in een kluis achter gelaten en richting een telefoonwinkel. Helaas hadden ze de telefoon die ik wilde niet op voorraad dus heb deze maar besteld zodat deze in Tauranga zou worden afgeleverd. Dat lees je goed, wederom was ik op weg naar Tauranga.

Met mijn verjaardag in het vooruitzicht had ik een Airbnb geboekt in Mount Maunganui. Emma en Lisa zitten nog steeds daar in de buurt en ook in Mount Maunganui waren nog een hoop mensen van het hostel waar ik de vorige keer verbleef.

De Airbnb in Mount Maunganui was echt geweldig! Een eigen kamer met tweepersoonsbed en een geweldig gastvrouw (Laureen) en haar lieve hondje Savie die mij enorm welkom deden voelen. Wat een luxe! Dat heb ik mijzelf toch maar goed cadeau gedaan.

Op mijn verjaardag was ik om 05.15 al uit de veren om de vroege dienst bij te wonen ter eren van Anzac day en de zonsopkomst te zien samen met Karen (oude hostel-kamergenoot). Heel indrukwekkend maar het was nog iets te vroeg voor mijn hersenen om echt helemaal te volgen wat er nou precies gezegd werd. De hoeveelheid mensen die echter bijwoonde en de oude oorlogsvliegtuigen die overvlogen aan het einde van de dienst, maakte wel indruk. Een begin van een verjaardag die ik zeker zal herinneren.

Na de dienst richting de haven gelopen om daar te meeten met Emma die elke ochtend om 7 uur in Tauranga (of nu in Mt Maunganui) wordt afgedropt als Lisa op weg gaat naar haar werk. Karen besloot weer richting bed te gaan en ik ging met Emma richting een koffietent om onszelf wat energie te kopen.

Na de koffie naar de volgende tent voor een ontbijt en daarna richting mijn onderkomen om daar even te bijkomen en vervolgens weer op pad voor een verjaardagscakeje.

 

IMG-20170428-WA0008
(Foto van Emma) Verjaardagscakeje.

Rond 1e Emma pakte Emma de bus richting Tauranga en ging ik weer terug naar mijn tijdelijke huis voor een middag dutje. Om 5 uur weer in de voeten om de viering te beginnen met mijn oud-hostelmaatjes. Karen had iedereen opgetrommeld om te komen vieren en een reden om te feesten lieten ze natuurlijk niet voorbij gaan.

De volgende dag weer vroeg uit de veren om met Emma te meeten. Lekker op het strand gewandeld, de hot pools een bezoek gebracht en heerlijk gerelaxt in mijn tijdelijke huis. In de avond kwam Lisa ons ophalen en gingen we met zijn drieën uit eten ter eren van mijn verjaardag. De lokale Italiaan was de perfecte keuze en ook deze tweede viering was een succes!

Inmiddels zit ik in Tauranga in een hostel en heb ik eindelijk mijn nieuwe telefoon! De volgende post zal dus weer meer foto’s bevatten.

XManon

Gelukkig 2017!

Gelukkig nieuwjaar!

Het is inmiddels al weer de vierde dag van het nieuwe jaar en ik zit weer achter mijn computer op het werk. Nou zou dit reden voor depressie kunnen zijn maar dit is zeker niet het geval, ik heb namelijk nog maar 2.5 werkweken te gaan. Dat lees je goed ja. Ik heb namelijk ontslag genomen.

Over een week zou ik hier een jaar zitten en die mijlpaal wilde ik wel halen maar veel langer hoefde van mij niet. Hoewel ik het land en alle mensen zeer ga missen heb ik al weer een nieuw avontuur in de planning staan… (tromgeroffel…)

Ik ga in februari naar Nieuw Zeeland! Voor hoe lang? Geen idee. Waar precies? Geen idee. Er moeten nog wat specifiekere plannen gemaakt worden maar om verder uitstellen te voorkomen ga ik maar gewoon. Inmiddels heb ik dat plan namelijk al drie jaar door mijn hoofd spoken en nu is de beste tijd om dingen te ondernemen. Nu is altijd beter dan later.

Het leuke is dat ik sowieso ook mensen kan opzoeken daar aangezien drie van mijn huisgenoten ook die kant op zwerven, eentje dobbert er al enkele maanden rond en twee vertrekken ook eind februari.

De aankomende maand zal ik nog enkele weken werken, vervolgens heb ik nog 1.5 week in Ierland alvorens ik richting Nederland vertrek. Daar heb ik 2 tot 3 weken voordat ik doorga. Kan ik mooi al mijn vriendinnen even vervelen met mijn gezelschap en nog even de familie langs gaan. Nieuw Zeeland is natuurlijk heel wat verder weg en aangezien ik niet precies weet hoe lang ik daar blijf, ben ik blij dat ik nog een pitstop maak voor mijn vertrek.

Nieuw jaar, nieuwe plannen en mogelijkheden. 2017 I can’t wait!

XManon

 

Bezoek en Bezigheden

Hoi allen,

Het is weer zover. Eigenlijk stond dit blog vorige week op de planning maar toen was ik druk met het rondzwerven door Cork, dus vandaar maar deze week.

De reden dat ik aan het rondzwerven was? Ik had bezoek; eerst van mijn ouders en vervolgens van een vriendin, Lisa. Mijn ouders waren al aangekomen op dinsdag maar verblijden mij met hun gezelschap op donderdag. Veel hebben we niet gedaan die dag, aangezien ze pas eind van, de middag in hun hotel waren. Ik heb mijn huisje even laten zien (en een lading spullen ontvangen vanuit Nederland) en we daarna hebben we lekker pasta gegeten bij een restaurantje dicht bij mijn huis.

De volgende dag zijn we richting Kinsale gegaan voor het grotere sight-seeing werk. Met de bus richting Kinsale en daar per benenwagen richting het fort waar ik de volgende keer ook heen was gewandeld. We hebben tussen door wel enkele stops moeten maken, en moesten af en toe schuilen voor een overtrekkend buitje, maar verder was het eigenlijk best goed te doen. Als de zon scheen, dan was deze ook zeker voelbaar. Zie hieronder enkele plaatjes van de dag.

We waren omstreeks 5 uur weer terug in Cork en gingen richting hotel. Daar hebben ik en mijn moeder gezwommen (met verplichte zwem-muts op) terwijl mijn vader een dutje deed. Na het zwemmen en slapen gingen we de deur uit om iets te eten. Dit keer belandde we bij een tentje met barbecue specialiteiten en geen alcohol (aan de limonade dan maar). Daarna voor een toetje nog even terug naar het hotel waar mijn ouders verbleven.

De volgende dag was al weer de laatste dag en dit keer kwam mijn ouder mij opzoeken. Ze hadden uitgecheckt bij hun hotel en kwamen hun spullen bij mij droppen. Vanuit mijn huis zijn we met de bus naar Blackrock Castle gegaan. Dat is wel echt een aanrader, het is een mini kasteeltje maar er zit een observatorium in, dus je krijgt ook nog even een lesje over het heelal. Het weer was weer typisch Iers, dus lekker grijs!

This slideshow requires JavaScript.

Eenmaal terug in centraler Cork splitste we op. Ik had mijn moeder op een handwerk winkel gewezen en daar waren we nog niet aan toe gekomen. Mijn vader besloot hier op afstand van te genieten en vertrok naar de pub op de hoek. De winkel; Vibes & Scribes had echt van alles wat; schildersspullen, lapjes, kralen, je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het. Ik kon dit natuurlijk ook niet weerstaan en verliet de winkel met enkele spulletjes om sieraden te maken. Deze heb ik inmiddels ook al gebruikt, zie hieronder het resultaat.

‘S avonds hebben we bij 14A wederom een heerlijke maaltijd gegeten. Wat eten betreft kun je goed terecht in Cork. Het toetje was schandalig veel, een merengue van formaat! Maar als ware zoetekauw had ik daar geen enkele moeite mee. Na een kort nachtje zwaaide ik mijn ouders weer uit bij mijn voordeur terwijl zij naar hun taxi liepen richting het vliegveld. En ik… Ik ging heerlijk mijn bed weer in. 4 Uur ‘s ochtends kun je ook eigenlijk geen ochtend noemen.

IMG_20160702_200243851


Op zondag was ik van plan om vooral veel te luieren maar ik had ook in mijn hoofd om iets te doen met mijn nieuwe handwerk dingetjes. Sowieso wilde ik de woonkamer beneden opfleuren met foto’s, dus ik ondernam een tripje richting stad om foto’s af te drukken en om boeken af te droppen bij de lokale winkel ter benefiet van de armen. Eenmaal thuis ging ik gelijk aan de slag en heb ik onze tafels een nieuw kleurtje gegeven (door middel van pakpapier onder het glazen tafelblad) en heb ik een schilderij een nieuwe voorkant gegeven.

Na al dit hard werken en het koken voor mijn huisgenootjes kon ik gelijk weer door. Op met de bus naar het vliegveld om daar Lisa op te halen. Samen met Lisa de taxi richting mijn huis gepakt en rustig bijgekletst in mijn woonkamer.

De volgende dag gingen we met de bus op stap richting Blarney om het befaamde Blarney Castle te bezoeken en de Blarney steen (niet) te kussen. Spreekvaardigheid.. daar heb ik wel genoeg van.

Het was absoluut abnormaal hoe lang het duurde om de trap te beklimmen naar de top van het kasteel, zo groot was het niet maar de rij mensen die de steen wilden kussen was lang. Het ging ons voornamelijk om het kasteel zelf maar helaas is er geen andere weg naar boven dus ook wij waren onderdeel van de rij.

Hoewel Blarney castle zelf niet super groot is, is het terrein eromheen dat zeker wel. Met gif-tuin, wishing steps en heel veel bijzondere planten etc. is er genoeg te zien. Ik weet zeker dat ondanks de uren die wij er door hebben gebrachtdat wij nog niet alles hebben gezien. Hieronder een impressie:

De volgende dag stond Cork zelf meer in het spotlicht. Ik heb eindelijk de lokale klokkentoren beklommen bij mij om de hoek; Shandon Bells. Het uitzicht was prachtig en als leuk detail kon je zelf ook de klokken luiden. Als je wilde zelfs met enige melodie aangezien er een boek lag met liedjes en beschrijving. Lees luid klok 1, 3, 5 en dan weer 1…

This slideshow requires JavaScript.

Na het luiden van de klokken gingen wij door richting gevangenis. Helemaal vrijwillig! De Cork City Gaol is een vroegere gevangenis die inmiddels open is voor publiek. We kregen een tour met verhalen over gevangenen en natuurlijk ook hints dat het er spookt. Weinig spoken gezien, wel heel veel baksteen. Het was er wel een stuk kouder binnen dan buiten. Dat doet je toch denken aan de barre omstandigheden vroeger. Ook al scheen de zon buiten, daar was binnen echt helemaal niets van te merken.

Na de gevangenis liepen we door om via een brug over te steken naar de andere kant van de rivier waar we door Fitzgerald park richting centrum liepen. We hielden een korte pitstop in het park om te lunchen en even van de zon (ja echt) te genieten. In de stad hebben we ons voornamelijk met de winkels beziggehouden dat is immers ook een belangrijk kenmerk van een stad.

De volgende dag hadden we geregeld dat we alvast Lisa’s huurauto konden ophalen. Aangezien we redelijk waren uitgekeken in Cork en omgeving hadden we besloten alvast richting Killarney te gaan. Lisa had een schakelbak gehuurd dus ik heb wederom niet gereden; dat ging echt niet gebeuren. Links rijden, links schakelen, never nooit niet). Voor Lisa was het ook wel even aanpassen maar ze kreeg het redelijk snel onder de knie. Het lastigste is nog wel om niet te ver naar links te gaan op de weg. Links rijden, rechts houden werd ons credo!

We begonnen in Killarney gelijk goed met Ladies View, een uitkijk punt met geweldig uitzicht. Vervolgens zijn we de Ring of Kerry gaan volgen, dit is een route met verschillende punten van interesse. We bleven in de buurt van Killarney national Park aangezien we in Killarney zouden overnachten. Het weer was niet super zonnig maar de regen viel mee dus dat was allemaal goed te doen.

This slideshow requires JavaScript.

De volgende dag vervolgde we onze route richting Kenmare. We hadden besloten, op aanraden van onze B&B host, om de ring of Kerry uit te breiden met een uitstapje naar Valentia Island en Portmagee. Het leuke was dat je op twee manieren op Valentia Island kan komen, per ferry en brug. Aangezien de ferry zich aan de bovenkant bevond, en dit ons kilometers scheelde, hebben wij deze genomen om het eiland op te komen. Vervolgens was het plan om richting de kliffen van Fogher te rijden. We liepen echter enige vertraging op met een klein probleempje…

Tijdens het uitwijken voor een andere auto waren we met de wielen vast komen te zitten in de greppel naast de weg. Gelukkig zat het geluk ons daarna weer mee want er kwam toevallig een busje langs met hulpvaardige Ier. Samen met de hulp van een fietser is het gelukt om de auto weer op de weg te krijgen. Helemaal zonder schade was dit niet, de linker voorbumper was enigszins ingedeukt en dit zorgde ervoor dat de linker voordeur ook niet echt meer open wilde. Ik klom maar achterin de auto want de weg was smal en we hadden inmiddels al lang genoeg het verkeer opgehouden.

Eenmaal bovenaan de berg konden we parkeren, de schade inspecteren, het bos uit de deur en bumper vissen en het huurbedrijf bellen. De deur ging met enige kracht wel weer open maar niet van harte; je zag de bumper bewegen. Oeps…

De auto zelf deed het nog prima dus we mochten verder rijden. Gelukkig maar want we hadden geen zin om terug richting Cork te moeten om hem in te ruilen. We hadden al te weinig tijd zonder een de-tour. We reden nog iets verder naar boven en het bleek dat we niet bij de kliffen uit waren gekomen, wel vonden we een grot en Maria…

IMG_20160707_130939477

Na het rondkijken en bergbeklimmen gingen we weer naar beneden met de auto en konden we dit keer met behulp van de navigatie de kliffen vinden. Die stelden niet veel voor trouwens. Maar het was wel mooi uitzicht om even te lunchen.

Verder richting Waterville voor een korte strandwandeling en zonneschijn en vervolgens weer door. We waren rond 7 in Kenmare en gingen na het inchecken bij ons hostel gelijk het stadje weer in om iets te eten te vinden. Het bleek dat Kenmare niet on-ontdekt is gebleven, de prijzen waren dan ook op juppen niveau. Uiteindelijk vonden we een Italiaans restaurant met redelijke prijzen en hier zijn we neergestreken.

De volgende dag stonden we al weer vroeg op, we hadden wederom een strakke planning. We moesten om half 3 sowieso in Bantry zijn aangezien ik de bus moest pakken richting Cork vanuit daar. Eerst wilden we echter nog richting Dursey Island – een uithoek vanjewelste. De tocht per auto ging gedeeltelijk via de ring of Beara en die is werkelijk prachtig. Een stuk minder toeristisch ook dan de Ring of Kerry dus dat was ook fijn.

Eenmaal bij de kabeltram aangekomen was het inmiddels aan het miezeren geslagen. Nou laat ik daar inmiddels al lang mijn pret niet meer door bederven, dus paraplu open en doorgaan dan maar. We moesten even wachten aangezien er maar een tram per keer is en er max 6 personen in passen maar daar gingen we dan. Hij kraakte en schokte enigszins maar we kwamen helemaal heel over. Volgens de twee vissers die ook in het trammetje zaten was dit al een hele verbetering, blijkbaar kon je bij de vorige tram (enkele jaren terug) de deuren open doen als hij onderweg was. Juist ja…

Het eiland was mistig, en zowat uitgestorven op de schapen na. Volgens het bordje wonen er wel 2 mensen op het eiland. Erg veel hebben we van het eiland niet gezien trouwens. De mist werd alleen maar erger en we wilden niet te ver af dwalen. Na enkele heuvels te hebben beklommen en elkaar enkele keren kwijt te zijn geraakt in de mist keerden we weer terug naar het vaste (ei)land. De terugweg was bijna nog beter als de heenweg, je kon gewoon de overkant niet meer zien. Haha avontuur!

This slideshow requires JavaScript.

De weg richting Bantry was wederom gevuld met uitzicht en prachtigheid, en mist heel veel mist. Ik ben blij dat het een stuk minder druk was op de weg want het dan was het spannend geweest.

In Bantry kwamen we aan rond 1 uur en dachten we zodoende ruim de tijd te hebben voor de bus van half 3. Dat idee werd al snel de grond in gedrukt, twee oudere heren bij de bushalte lichte ons in dat de laatste bus naar Cork echt niet om half 3 ging, hij ging om half 2. Aii dat was iets sneller dan verwacht. Dan maar spullen pakken, plaspauze en nog even snel wat te eten gehaald voor onderweg.

Voordat ik het wist had ik afscheid genomen van Lisa en zat ik in de bus richting Cork. Dat was trouwens ook het enige snelle aan die busreis… de drie uren die volgde gingen tergend langzaam voorbij. Het feit dat ie een stuk omhoog ging eerst, weg van Cork, om vervolgens een uur later op bijna dezelfde hoogte als Bantry uiteindelijk richting Cork te gaan.. Dat werkt niet echt in het voordeel van de reis. Ach gelukkig ben ik wel bekend met langdurende reizen en had een mp3 speler met volle batterij.

‘s Avonds had ik de zomer BBQ van Voxpro, waar helaas geen buitenstaanders (niet-werknemers) waren uitgenodigd. Ik was blij dat Lisa het niet erg vond om nog een nacht en dag alleen verder te gaan, zodat ik erbij kon zijn 🙂 De volgende dag heb ik geluierd en rustig gewacht tot dat Lisa mij in Cork weer met haar gezelschap verblijden. We hebben samen met mijn huisgenoten thuis gegeten en daarna nog lekker rustig een film gekeken. Ook voor haar was het de truc van 4 uur de taxi, dus wederom stond ik iemand midden in de nacht uit te zwaaien waarna ik weer mijn bed in dook.

Zondag heb ik uitgeslapen alvorens verder te gaan met mijn creatieve projectjes. Heb naast de sieraden ook nog een collage gemaakt van mijn foto’s.

This slideshow requires JavaScript.

Nou dat was het weer even. Tot snel!

XManon

Van A Tot Zonneschijn

Hoi allemaal,

Het is al weer even geleden, sorry voor de late update. Ik had vorige week wel een blog geschreven maar wilde nog foto’s toevoegen. Nou is dat er niet van gekomen vandaar deze week maar een post voor beide weken.

Vorige week was ik druk met het vinden van een nieuwe woning. Zoals jullie kunnen lezen in de post van vorige week:

We zijn al weer twee weekjes verder en het werd weer eens tijd voor een update. Het weer is momenteel geweldig hier, gemiddeld zo’n 20 graden en weinig tot geen regen. Ik durf het bijna niet te geloven. Hopelijk houd het nog even aan, zeg maar de rest van de zomer…

Werk is momenteel best prima. Ik begin het onder de knie te krijgen en het is toch altijd leuker als je enigszins weet wat je aan het doen bent. Als is het maar een beetje. Ik heb voor september nog een retour ticket geboekt dus sowieso blijf ik hier nog de zomer hangen. Daarna? Dat weet ik nog niet. Ik ga het wel zien.

Ik ben momenteel ook naar andere woonruimte aan het kijken. Want ondanks dat mijn huisgenoten echt super aardig zijn, vind ik mijn huis niet leuk genoeg om er te blijven wonen. Ik ben waarschijnlijk gewoon verwend met mijn laatste kamer in Utrecht. Op een of andere manier voelt het momenteel alsof ik in de kelder woon… Dat krijg je als je voorheen op de 12e verdieping woonde. Het helpt ook niet mee dat ons huis behoorlijk donker is.

Anyway, eerst was het idee er om met mijn huisgenoten te verhuizen. Ik had zelfs al een flat gevonden maar naar verder overleg werd het toch duidelijk dat vooral mijn Franse huisgenoten niet echt zin hadden in het gedoe van verhuizen. Zeker aangezien ze niet zeker weten hoe lang ze hier nog blijven. Dat weet ik ook niet maar ik denk, wat is een dag verhuisstress als je daarna fijner en goedkoper woont.

Ik ben dus maar zelf op zoek naar een kamer en ik heb er ook een gevonden. Ik heb vanavond de bezichtiging dus ik ben benieuwd. Heel hard hopen doe ik niet want de foto’s waren best vaag. Misschien is het helemaal niks, maar het is het proberen waard.

Het is al weer juni en dat betekend niet alleen dat het hier zonniger is (toeval), het betekend ook dat er allerlei activiteiten in de omgeving zijn. Momenteel is het Harbour festival in Cork en zodoende is het lekker druk in de stad. Ik ga mogelijk aanstaande zaterdag Stand up paddling (SUP’en, aangezien dat wordt aangeboden. En ik wilde ook twilight kayakken (van 21.00 in de avond). Helaas zat die activiteit echter al vol dus die houden we maar op de bucketlist.

This slideshow requires JavaScript.

*Enkele snapshots – Uitzicht op het grasveld tijdens mijn pauze, op stap met huisgenootjes en Fabrizio, wandelend naar huis, Crane lane pub en Lisa en Emma in Crane Lane afgelopen vrijdag.


Nu, inmiddels weer een week verder is het plan al weer gewijzigd. Ik ben nog wel aan het rondkijken maar iets minder hard. Het is hier in Cork niet echt bezaaid met zonnige woningen, laat staan flats dus ik heb besloten maar meer de nadruk te leggen op het leven buiten de deur.

Vorige week was het zonnige weer helaas al weer voorbij en zodoende was de stemming toch ook wel wat minder zonnig. Werk voerde de boventoon en de week vloog voorbij. Op vrijdag hadden we plannen want mijn huisgenootje Lisa was jarig. Dat moest natuurlijk wel gevierd worden. We zijn met z’n viertjes richting stad gegaan en hebben er maar een drankje op gedronken.

De rest van het weekend was heel rustig. Beetje series kijken, shoppen en voor de rest voornamelijk niksen. Niks mis mee want aankomend weekend wordt het druk! Ik ga namelijk met mijn huisgenootjes op roadtrip richting Noord-Ierland. Dat wordt vast een avontuur. Ik heb echt helemaal niks gepland dus ook dat wordt een hele nieuwe ervaring.

XManon

Zeg je Ierland dan zeg je…

Pubs, groen, regen, gezelligheid en muziek.

Afgelopen week was gevuld met alles wat ik hierboven noemde. Ik begon de week op maandag met zon, zonder regen, maar wel met een pub en gezelligheid. Tiago en Lara gingen een drankje doen na het werk en natuurlijk konden wij ze niet alleen laten gaan. Het was even een stukje lopen, want Manolo wilde per se naar een bepaalde pub maar uiteindelijk konden we daar genieten van een drankje en het mooie weer. Ik besloot eens wat anders dan sap te proberen en koos voor een mango en frambozen cider, erg bubbelig maar wel lekker. Op een gegeven moment werd er pizza besteld en uiteindelijk ging ik pas rond een uur of half 9 richting huis.

This slideshow requires JavaScript.

Woensdag kwam voor mij de realisatie dat ik naar Ierland ben verhuist in het jaar dat 5 mei en hemelvaart op dezelfde dag vallen. En dat het deze 5 mei ook nog eens stralend weer was. Jaloers, ik? Hoe kom je erbij…

Aangezien het in België ook hemelvaart was, had ik het ook nog eens stik rustig op mijn werk. Niets zo vervelend als meer dan genoeg tijd hebben, om te realiseren dat mensen niet bellen omdat ze van de vrijheid aan het genieten zijn in de zon.

Anyway, op vrijdag was het mijn beurt. Het was zonnig en iets van 16 graden, genoeg reden om hier de zomer uit te roepen. Ik had voor de gelegenheid mijn zomerjasje uit de kast getrokken en een tropisch jurkje aangedaan. Na het werk moest er natuurlijk gevierd worden dat het weekend was (en zomer). Dus wederom richting de pub, dit keer eentje die iets dichterbij was; Deep South. Ik besloot mijn tropische thema in leven te houden en ging voor de aangeraden Mojito. Dit land brengt mij nog aan de drank;)

Na mijn drankje ging ik richting huis om daar gezamenlijk met mijn huisgenoten avond te eten. Ik had ‘s avonds ook weer plannen in de pub dus ging na het eten gelijk weer door richting de stad. Een collega van mij had een optreden in Crane Lane met zijn band, dus genoeg reden om even langs te gaan. Het optreden was absoluut goed; rauw en maf, maar goed. Ik heb mij zeker vermaakt en kwam uiteindelijk s’ avonds weer in de Old Oak terecht, ja pap, die ene pub waarvan ik vorige week nog verkondigde dat hij zo fout was. Hij blijft fout, maar het was er ook erg gezellig.

Zaterdag en zondag waren gevuld met relaxen, boeken lezen, series kijken, lekker eten en rondhangen. Dit keer geen activiteiten buitenshuis of in het (doet lijken) tweede huis, de pub.

X Manon

Vijfentwintig X Feest

Hoi allemaal,

Weer even een update vanuit het momenteel zonnige Ierland. Vorige week maandag was ik jarig en ik kan zeggen dat ik mijn vijfentwintigste verjaardag goed heb gevierd. Ik was in Nederland vorig weekend dus ik kon het mooi in real life met iedereen vieren. Op dinsdag viel het mij wel weer zwaar dat ik weer terug moest naar Ierland, vier daagjes is blijkbaar toch ook nog net te kort.

Woensdag was het gelijk weer aan het werk. Best wel even aanpassen na mijn mini vakantie. Gelukkig heb ik hier amper tijd om te balen, het is eigenlijk altijd wel druk op mijn werk. Een goede extra motivatie was dat het al woensdag was, een werkweek van drie dagen is echt wel een goed idee.

Vrijdag was een baaldag en ik was blij dat het weer weekend was. Lekker relaxen terwijl mijn huisgenootjes intern aan het verhuizen waren. Donderdag was Floor terug naar Nederland gevlogen dus op vrijdag ging Karin richting Floor’s kamer en kon Emma eindelijk in een eigen kamer (Karin’s oude kamer).

Best wel even wennen dat Floor er niet meer is en dat we er een nieuwe Franse (Emma) bij hebben. Maar ze is heel aardig dus dat wennen, dat komt vast wel goed.

Op zaterdag ben ik met Karin richting het centrum gegaan. We begonnen met een korte pitstop in de Crawford Art Gallery, aangezien ik daar al heel vaak langs was gelopen maar nog nooit in was geweest. Toegang is gratis en zodoende werd het echt tijd voor een bezoekje. De exposities waren vrij klein dus we waren snel klaar. Op zich wel aardig maar niet echt een must-see.

Na ons culturele uitstapje keerden we terug naar het originele doel van onze trip richting centrum. Er moest geshopt worden! Vrijdag was betaaldag dus dat zuurverdiende geld moest minstens uitgegeven worden. Enkele uren later kwamen we bepakt en bezakt weer thuis aan. Je kunt wel zeggen dat we allebei wat gevonden hadden.

Zaterdagavond was ik uitgenodigd door Michela bij haar thuis. Eerst ging ik echter nog uit eten met mijn huisgenootjes. Ik had de opdracht gekregen om iets te vinden met cocktails en redelijk geprijsd eten, uiteindelijk eindigde we bij Bodega. Heerlijke cocktails! Haha en eten, dat ook.

Michela bleek een soort feestje voor mij georganiseerd te hebben, dus toen ik binnenkwam, werd er voor mij gezongen en ze had zelfs een taart met kaarsjes om uit te blazen. Echt superlief en onverwacht.

Al met al was het een heel goede week. Veel taart, vrienden, familie en taart, had ik dat al gezegd.;)

XManon

 

Groen is het juiste woord.

Hoi Allemaal,

Fijne St. Patrick’s Day… Beter laat dan nooit!

Afgelopen donderdag was het hier St. Patrick’s Day. Helaas heb ik er weinig van mee gekregen omdat ik moest werken, maar de stad kleurde wel even groen.Qua gekte is het vergelijkbaar met Koningsdag, overal groene attributen en de stad ligt een soort van stil. Veel bussen gingen niet of hadden een andere route. Gelukkig had ik een lift weten te regelen en hoefde ik niet te stressen of ik wel op mijn werk aan zou komen.

Zaterdag ben ik met Floor richting Cobh gegaan met de trein. Een treinritje van minder dan een half uur. Cobh is een havenstadje wat voornamelijk bekend staat als zijnde de laatste stop van de Titanic. Het bleek echt een zomerbestemming te zijn. Op een dag in maart was het behoorlijk uitgestorven en de meeste winkels en eettentjes waren dan ook dicht. Helaas hadden we beiden weinig interesse in de Titanic Experience dus waren we na een uurtje wel uitgekeken. We besloten de trein weer terug te pakken en op een van de tussen stoppen uit te stappen; Fota.

This slideshow requires JavaScript.

Hier hebben we een stuk gelopen in het park, langs de buitenkant van het Wildflife park van Fota. Even frisse lucht opsnuiven en in de verte hebben we nog wat wilde dieren gespot. Voornamelijk Wallaby’s en een enkele tijger! Het was behoorlijk koud en helaas scheen de zon niet maar het was wel weer fijn om de stad uit te zijn. En het treinreizen was ook leuk. De trein was maar klein maar hij ging op tijd en deed het prima. Het uitzicht vanuit de trein was denk ik nog wel het leukste. Op een gegeven moment hadden we aan beide kanten van de trein water.

Voor zover dit korte berichtje. Tot volgende week!

XManon

 

 

Ronddwaling en Ontdekking

Hoi Allemaal,

Vorige week was het rustig na het hele Ierse dans spektakel. Dinsdag en woensdag was het voornamelijk werk. Donderdag had ik een uitnodiging om naar in een improvisatie komedie show te gaan maar uiteindelijk is dit er niet van gekomen. Ik was namelijk even hopeloos overbodig aan het overwerken… Ergens tussen het doen alsof en het mee proberen te komen was ik overmoedig geworden. Ik had een zaak die ik had moeten doorverwijzen maar ik dacht dat ik het zelf wel kon oplossen en daar profijt van zou hebben. Nou moet ik toegeven dat dat het doorwerken tot 7 uur niet echt het profijt wat ik in gedachten had…

Uiteindelijk heb ik de zaak alsnog doorverwezen en ging ik om 7 uur alsnog naar huis. Onderweg in de bus had ik nog even met de huisgenootjes geappt of we nog zouden gaan maar uiteindelijk besloten we het maar te laten voor wat het was. Helaas dus geen spannende activiteiten verder door de weeks.

Het weekend was ook rustig; zaterdag heb ik een heerlijk relax dagje gehouden met Gilmore Girls en niksen. Zondag was ik wel iets actiever. Om 11 uur ben ik te wandelen gegaan, ik had op de kaart gekeken en in een wijk boven de onze zag ik wat stukken groen. Ik was benieuwd of dat park-achtig was dus ik besloot op onderzoek uit te gaan. Het bleken simpelweg enkele grasvelden te zijn met enige paden ertussen. De wijk zelf was duidelijk wat meer een achterbuurt met meer vuilnis op straat en duidelijk meer verwaarloosde huizen en tuinen. Ik dwaalde maar gauw weer meer af richting mijn eigen buurt maar besloot dat ik nog niet terug naar huis wilden.

Uiteindelijk kwam die beslissing mijn voeten duur te staan, ik belande op een weg die maar doorging, zonder mogelijkheid om links af te slaan. Aangezien ik een hekel heb aan omkeren en teruglopen, en dat ik niet echt rechts af wilden slaan aangezien ik dan de heuvel weer op moest en ik weer richting de buurt ging die ik net had achter gelaten. Moest ik wel door blijven lopen. Op een gegeven moment kon ik tussen de huizen door naar links kijken en zag ik de rivier… Dat gaf mij niet heel veel hoop over een korte terugtocht aangezien ik niet direct een brug zag. Maar aangezien de eerdere opties nog steeds geen opties waren, ging ik rustig verder. Uiteindelijk zag ik dat een meisje wat voor mij liep opeens verdwenen was en vermoede ik dat ik kon afslaan. Ik had gelijk, er liep een pad met een scherpe hoek naar beneden. Het was nogal afgelegen en niet echt duidelijk waar het heen liep maar ik had goede hoop en gelukkig had ik gelijk. Het liep uit op een brug over de rivier.

This slideshow requires JavaScript.

Ik bleek enorm afgedwaald te zijn en begon mijn knieën inmiddels wel te voelen, dus vanaf het park waar ik was beland heb ik de bus naar het centrum gepakt. Daar hervond ik mijn energie, er is altijd energie voor winkelen. Dus uiteindelijk heb ik ook nog een uurtje in de stad rondgedwaald.

Zover mijn week. Erg spannend was het niet maar ik kan wel zeggen dat ik weer een stukje van Cork heb ontdekt.

XManon