Cruise-leven – Deel 1

Hoi allemaal,

Het is al weer tijden terug dat ik een bericht plaatste en het werd hoog tijd. Afgelopen twee maanden heb ik heel wat afgereisd en zodoende ook een groot aantal mooie plekken bezocht en vastgelegd.

Helaas was het niet allemaal zo rooskleurig als dit doet denken, ik was namelijk ook voornamelijk hard aan het werk op een cruise schip, in Guest Services. Het werk was een combinatie van omgaan met klachten, receptie taken en heel veel administratie. Het is een functie waar je alles doet, van temperatuur controles tot SOS-meldingen. En dat, zeven dagen per week, gemiddeld 10 uur per dag.

Het schip heeft plaatsten bezocht zoals Stockholm, Helsinky, St. Petersburg, Talinn, Flåm en velen andere Noorse plekken. Ik had van te voren gedacht genoeg tijd en zin te hebben om jullie wekelijks op de hoogte te houden maar ik kwam er al snel achter dat vrije-tijd schaars was en dat ik die vrije tijd liever bestede aan andere dingen; zoals slapen en rondzwerven in de steden waar we aanlegden.

Hieronder een foto overzicht van de bezoeken aan Noorwegen. In een volgende post deel ik de rest van de landen en plekken.

Noorwegen

  • Flåm
  • Stavanger
  • Kristiansand
  • Alesund

This slideshow requires JavaScript.

  • Oslo
  • Hellesylt
  • Bergen

This slideshow requires JavaScript.

  • Eidfjord

This slideshow requires JavaScript.

  • Geiranger

XManon

Thailand Avonturen

Hoi Allemaal,

Vanuit Bangkok nog even een update voordat ik weer naar Europese gronden kom. Ik vlieg vanavond naar Kuala Lumpur om na een overstap van 12 uur door te vliegen naar Londen. Het grote avontuur aan de andere kant van de wereld is dan voor nu even klaar. Het reizen zeker niet. Eerst nog een weekje Londen voor ik weer voet zet op Nederlandse bodem en de rest van het jaar is nog een vrij om waar dan ook heen te gaan.

Afgelopen twee weken heb ik samen met Emma en Lisa in Thailand rondgereisd. Ik begon in Phuket, waar ik de eerste dag nog alleen heb rondgelopen. Dat was best een cultuurshock, met niet echt voetgangers paden, scooters die van alle kanten lijken te komen en een vochtige hitte die mij flashbacks van Fiji gaf.

In de avond kwamen Emma en Lisa ook aan in Phuket en was het feest compleet. Heel veel kwam er niet van feesten hoor want ze hadden net 9 uur in een vliegtuig gezeten. De volgende dag hebben we gezamenlijk de stad door gewandeld en hebben we de eerste shop-pogingen gedaan. Dat afdingen was nog even aankijken dus echt shoppen was het niet aangezien we niets gekocht hebben. ‘S avonds hebben we nog een poging gedaan op de nachtmarkt, maar uiteindelijk was het eten daar een grotere prioriteit.

This slideshow requires JavaScript.

De maandag moesten we al vroeg op om de reis naar Koh Samui te beginnen. De eerst vorm van transport was een minibusje naar het busstation, daar zijn we overgestapt op een grote bus die ons ergens dropte waar we weer over gingen op een andere bus. Eenmaal bij de ferry naar Koh Samui gingen we lopend de ferry op om aan de andere kant weer over te stappen op een ander minibusje. Reizen in Thailand is een hoop overstappen, wachten en jezelf afvragen wat er allemaal gebeurd en waar of wanneer je een keer gaat aankomen.

Vanuit Koh Samui zijn we op boottocht geweest naar omringende eilandjes, hebben we gesnorkeld en hard gewerkt aan onze ‘tan’.

Ook ben ik met Lisa naar Koh Phangan geweest voor de befaamde Full Moon Party. (Helaas was Emma ziek geworden na onze boottrip en kon ze niet mee.) De Full Moon Party was een hele ervaring, we werden opgepikt van het hostel met een bus en gingen met een speedboot richting Koh Phangan, wederom een hoop wachten maar het was het waard. De gekte waar je in terechtkomt, is iets wat ik nog niet eerder had meegemaakt en absoluut leuk om mee te maken. Met glow-in-the-dark-body-paint en ‘buckets’ als glazen was het niet moeilijk om in feeststemming te komen. Dansen op het strand onder de volle maan met duizenden anderen, wat een feest.

This slideshow requires JavaScript.

Vanuit Koh Samui zijn we naar Krabi gegaan, wederom een reis met meer vervoersmiddelen dan je zou verwachten en een hoop wachten. De 5 uur durende busrit op het einde was voornamelijk geduld beproevend. Ons hostel in Krabi had een drie persoon’s kamer waar 1 van de bedden een opklapbed was dus de drie nachten die we hebben doorgebracht daar hebben we een beddendans gedaan. Ik klaag niet hoor want het is al heerlijk om niet de kamer te hoeven delen met vreemden die andere roosters of gewoontes aanhouden.

De eerste dag in Krabi zijn we richting het strand gegaan, een ritje met de taxi van half uur, voor een dagje zon, zee, strand en shoppen.

De volgende dag hebben we in de ochtend een tempel bezocht in Krabi en smiddags hebben we een boottrip gedaan langs 7 verschillende eilanden. oorspronkelijk hadden we gepland een long-tail-boat te huren om zelf te bepalen waar en wanneer we heen gingen maar er werd ons verteld dat er te veel wind hiervoor stond. Of dat waar was? De tour die we pakte, maakte ook deels gebruik van een long-tail-boat…

This slideshow requires JavaScript.

Hoogtepunt van de tour voor mij was het snorkelen met de luminiserende algen. Absoluut een magische ervaring waar je niets anders ziet dan kleine lichtjes die van je lichaam af lijken te vonken, alsof je licht geeft.

This slideshow requires JavaScript.

De laatste dag in Krabi stond ‘s avonds een vlucht naar Chiang Mai op de planning, dus gedurende de dag was onze grootste bezigheid het krijgen van een manicure / pedicure.

IMG_20180206_141638877
Lisa’s manicure en mijn pedicure, Krabi

Chiang Mai was mijn favoriete stop, veel relaxter dan het zuiden van Thailand. Geen Tuktuks die je ongeveer achtervolgen om een rit aan te bieden, stuk minder vochtige lucht en een geweldige weekendmarkt.

This slideshow requires JavaScript.

We hebben hier het meeste sight see-en gedaan met een tour naar de White Temple, Black House Museum, Golden Triangle, Karen-Long-Neck-Village en boottocht naar Laos.

This slideshow requires JavaScript.

De volgende dag hebben we een dag lang met Olifanten rondgehangen. Lisa wilde heel graag een bezoek doen aan een verantwoord project met Olifanten. Vanuit het Elephant Nature Park vonden wij er eentje waar we ze gingen verzorgen; voeren, wandelen, modderbad en waterbad. Het was absoluut tof om mee te maken maar ik was best huiverig. ze zijn namelijk best wel heel groot!

De laatste dag in Chiang Mai heb ik voornamelijk in het hostel gechilled. Even een dagje rust! Lisa en Emma gingen voor een Thaise Massage en kwamen niet zo relaxed terug als ze hadden gedacht. Blijkbaar was het iets pijnlijker en gymnastischer dan verwacht.

In de namiddag zijn we naar de weekendmarkt gelopen en kwamen we erachter dat die echt super leuk was. Beetje jammer dat we om 18.30 al een taxi hadden geboekt naar het busstation. Grappig genoeg kwam ik ook nog een bekende tegen op de markt, Joanna die ik in Fiji had ontmoet, liep er ook met haar vriend. Helaas hadden we niet echt tijd om bij te kletsen aangezien we net op onze weg terug naar het hostel waren, maar alsnog leuk om even hoi te zeggen.

Vanuit Chiang Mai hadden we een nachtbus naar Bangkok en dat was een van de meest luxueuze bus-ervaringen die ik ooit heb gehad. Stoelen met meer dan genoeg beenruimte die vrij ver kunnen worden omgeklapt, een stewardess die ons van snacks en water voorzag, een stop waar we zowaar een gratis maaltijd konden halen en zelfs een dekentje om de airco te overleven. Super!

Het enige minpunt was dat we 2 uur eerder aankwamen in Bangkok dan was gepland, als je om half 6 op een busstation staat dan vraag je je toch wel even af, wat nu? Een taxi naar het hotel die gelukkig 24-uur recceptie had en daar afgewacht tot het eerste cafe open was voor ontbijt.

Aangezien we pas om 2 uur konden inchecken zijn we maar op stap gegaan met een bezoek aan de Chatuchak market. Dat was echt een van de naarste markten die we hebben bezocht. Op een of andere manier waren we precies begonnen in het gedeelte met de verkoop van dieren, van vissen tot eekhoorntjes. Zo naar! Veel te veel dieren in kleine kooitjes, of aan riempjes, vissen in plastic zak op de stoep met 30 graden? Brrr als ik eraan terug denk krijg ik weer de rillingen, het hielp ook niet mee dat we allen nogal slaaptekort had. Dan ben je nog gevoeliger voor dit soort dingen.

De volgende dag deden we een tweede poging om te shoppen en gingen we naar een mega groot winkelcentrum in Bangkok. Het Palladium winkelcentrum, heeft 5 verdiepingen en zoveel kleine winkeltjes dat we ze niets eens allemaal hebben gezien. Op een gegeven moment hebben we opgegeven. Toen hadden we ook wel genoeg gekocht hoor, het geld houdt toch een keer op.

Al met al was Thailand een hele leuke vakantie, ik weet niet of dat ik hier nog eens zou willen rondreizen, maar ik zou nog wel terug willen komen om op Koh Samui / Koh Tao te gaan duiken. Helaas liet mijn budget het toch niet toe om te duiken tijdens deze trip dus dat staat nog op de verlanglijst.

Ik ga de warmte en zon zeker missen nu ik terugkeer naar het winterse Europa maar gelukkig heb ik nog een leuk tripje op de planning staan. Aankomende week ga ik een paar dagen met Simone in Londen rondhuppelen.

XManon

Ps: voor de oplettende; ik ben inmiddels al in Londen. De Wifi was iets te karig om te posten vanaf het vliegveld helaas.

 

Meer dan Melbourne

Hoi Allemaal,

Aangezien ik morgen Australië verlaat nog maar even een update over de rest van mijn reis in Australië. Na het wonderschone Sydney heb ik de trein gepakt naar Wollongong. Waar? Wollongong, ook wel The Gong genoemd is een stad ten zuiden van Sydney vooral bekend om zijn industrie, een plek die je niet zou verwachten op mijn reisschema maar al reizend kom je op onverwachte plekken.

De reden dat ik heenging: ik had een meisje ontmoet in Sydney die in Wollongong woont en die me had uitgenodigd. Ik had Freya ontmoet tijdens de befaamde picknick in de regen in Sydney en grappig genoeg komt ze uit Nieuw Zeeland. Ze is bezig met een onderzoek tussen haar bachelor en master studie in en woont daarom momenteel in Australië. Ze had nog twee weken vakantie en weinig te doen dus ideaal om te bezoeken; vermaak voor haar en weer eens wat anders voor mij. Heel even was ik weer terug in het studentenleven, haar studentenkamer op de campus was namelijk ook mijn slaapplek.

Super gezellig heb ik twee nachten gelogeerd en rondgehangen met Freya. Even de stad door, wandelen rond de campus, naar het strand en lekker uit lunchen, o en laat ik vooral de ‘free-room’ niet vergeten. In de studentenflat was er een kamer specifiek met het doel om gratis spullen te verzamelen, iedereen kon daar dingen achterlaten of oppikken. Freya had het meeste van haar huisraad uit de gratis kamer dus ik was benieuwd. Ik voelde me als een kind in de snoepwinkel maar gelukkig viel het aanbod mee (of tegen) aangezien de meeste studenten op vakantie waren en heb ik enkel een shirtje en een jurkje gevonden.

This slideshow requires JavaScript.

Na twee dagen Wollongong ben ik weer afgereisd naar Sydney om daar de nachtbus naar Melbourne te pakken. De volgende ochtend was ik al om 7 uur in Melbourne. Veel te vroeg om in- te checken natuurlijk dus ik heb als een zombie in en rond het hostel gehangen. Toen ik eenmaal in mijn kamer kon, was een dutje het eerste wat op mijn prioriteitenlijst stond.

Dag twee in Melbourne heb ik afgesproken met Hannah (Britse), een vriendin van Hanmer Springs die momenteel in Melbourne woont. We zijn samen naar de National Gallery of Victoria geweest. Dat was superleuk, even weer bijkletsen over wat we beiden gedaan hadden sinds Hanmer Springs en ondertussen een hoop coole kunst gezien. Hoogtepunten was de Flower Obsession van Yayoi Kusama en de expositie genaamd Triennial, een collectie van werk van verschillende artiesten en ontwerpers waaronder drie outfits van Nederlandse modeontwerpster Iris van Herpen.

This slideshow requires JavaScript.

Op zaterdag ben ik in de ochtend naar de Australian Open geweest, de entree was nog gratis aangezien het de voorrondes waren. Helaas was het weer nogal wisselvallig dus ben er maar even geweest.

De volgende stop was Altona. Ik had in Sydney een familie ontmoet die me hadden uitnodigt om op hun huis te komen passen als ze op vakantie waren. Ik werd op het station al opgewacht door Pete, Maeve en Isaaq en in het huis verwelkomde de rest van de familie me; Fleur en Tadhg. Hoewel oorspronkelijk het plan was dat ze de zaterdag op vakantie zouden gaan, zorgde het weer voor wat vertraging. Geen enkel probleem voor mij want ze hadden alsnog een plek voor mij om te slapen. ‘S avonds, als lid van de familie, mee uit eten geweest met als hoogtepunt deze milkshake.

IMG_20180113_194626253.jpg

De volgende dag rustig opgestaan en aanschouwd hoe de familie zich klaarmaakte voor de vakantie. Toen ze in de vroege middag eenmaal op weg gingen was het huis opeens erg stil en leeg.

Ik had heel veel plannen voor mijn weekje alleen en huisbewoner zijn maar uiteindelijk is daar weinig van gekomen. Met al die vrijheid en rust is namelijk gewoon te aanlokkelijk om niet maximaal te luieren. Het voeren van Chuck, de kat was het enige wat echt moest en dat was maar een keer per dag. Ondanks het mauwen om verschillende uren van de dag om eten, was hij vooral veel verstopt dus heel veel aandacht hoefde ik daar niet aan te geven. De TV met Netflix en een puzzel op tafel waren dan ook mijn grootste punten van bezigheid.

This slideshow requires JavaScript.

Het enige uitje van die week was op woensdag, ik had namelijk een ticket gekocht voor de Rod Laver Arena op de Australian Open. Superleuk om deze mogelijkheid te hebben hier in Australië, en dat zonder planning of wat. Ik had specifiek naaar het weerbericht gekeken tijdens het boeken en woensdag was het perfect, stralend en zonnig maar niet warmer dan 30 graden. Alsnog was ik blij dat ik die hele dag ik de schaduw zat hoor want 30 graden is ook best warm als je hele dag buiten bent.

Bij aankomt in de Arena zat er slechts een dame in de rij van mijn stoel en natuurlijk zat ik daar precies naast. Gelukkig was Susan (Schotse) heel gezellig en had ik mooi iemand om mee te kletsen tijdens alle tennismatches. Uiteindelijk was het best een hele lange dag, ik was er rond 10.30 en ik ging pas weg rond een uur of 20.30.

Hoogtepunt was de tweede wedstrijd tussen Caroline Wozniacki en Jana Fett. Waar de Caroline in de tweede set terugkwam van een 5-1 achterstand. Dat is nog eens de spanning erin houden. De laatste match was Rafael Nadal tegen Leonardo Mayer, uit principe was ik voor Leonardo puur omdat de hele arena ongeveer voor Nadal was, maar het mocht niet baten; het was na twee en een half uur over met winst voor Nadal.

Toen de familie weer terug was heb ik nog een nachtje daar geslapen voordat ik weer terug naar het centrum van Melbourne ben gegaan. Ik had wel langer mogen blijven maar wilde graag kijken of dat ik de Great Ocean Road nog kon doen. Ik had een meisje op Facebook ontmoet en we gingen op zondag meeten om te kijken of we samen een auto wilde huren. We ontmoete elkaar in het Dfo outlet (winkel) centrum in Melbourne en gingen vervolgens richting de National Gallerie, Eva (Duitse) was hartstikke aardig en ik had er wel vertrouwen in dat het goed zou gaan maar ‘s avonds bleek het huren van een auto toch te duur en haakte ze af. Uiteindelijk was de dag niet helemaal een flop want ik had mooi tijd en gelegenheid om bij Hannah en haar vriend Jake te gaan eten.

Op maandag heb ik de stad door gewandeld, graffiti bewonderd en tennis gekeken op een groot scherm in het centrum.

Dinsdag was het vroeg op want ik had toch nog een mogelijkheid gevonden voor de Great Ocean Road in de vorm van een bustour. Ik heb heel wat uren in de bus doorgebracht die dag maar het was het waard. De Great Ocean road was echt prachtig, al was het wel super toeristisch. Dat krijg je in het hoogseizoen en de vakantieperiode. Ik heb mij prima vermaakt en voornamelijk rondgelopen met mede-busreizier Estefania (Spaanse) dus het was een goede dag!

Gister heb ik nog weer vrienden ontmoet van Nieuw Zeeland in de vorm van Tero en Kati, het Finse koppel dat ik in mijn laatste weken in Nieuw Zeeland had ontmoet. Ze hebben een Working Holiday voor Australië en waren toevallig in Melbourne. Goede reden om samen te lunchen en uiteindelijk zijn we samen richting Altona gegaan. Daar hebben we even op het strand gechilled voordat ze terug naar de stad gingen en ik op weg ging naar mijn Australische geadopteerde familie om mijn bagage op te halen.

Morgen is het al weer tijd om dit land te verlaten en ik heb alle intentie om hier nog eens terug te komen. Hoewel Sydney wel favoriet is, heb ik mij ook in Melbourne prima vermaakt. Ik zie mijzelf hier in Australië ook wel een working holiday doen.

De volgende stop is Thailand en daar ga ik Emma en Lisa weer zien. Ik heb er zin in!

Tot de volgende keer 🙂

XManon

Beter Laat dan Nooit – Australië editie: Sydney

Hoi Allemaal,

Vanuit Melbourne gaan we verder met de ‘Catch-up’ edities. Dit keer Sydney (en omstreken). Vanaf het paradijselijke Fiji kwam ik op 21 december om 9 uur ’s ochtends aan in het wereldse Sydney. Vanaf de eerste stap op de bodem, had ik een goed gevoel over deze stad. Inmiddels zijn we ruim vier weken verder en kan ik terugkijken met niets dan goede herinneringen.

Ik had een hostel geboekt in de Rocks, een buurt in Sydney waar je naast de haven zit met als hoogtepunten het Opera house en de Harbour bridge. Ondanks mijn voornemen om budget Australië te gaan reizen, had ik voor een hostel gekozen met een geweldig dakterras dat iets duurder was dan ik had gehoopt. Dat was het meer dan waard hoor, de YHA Rocks heeft een geweldige locatie, goede bedden, geweldig dakterras en goed georganiseerde keuken. Heel veel meer kun je niet wensen van een hostel.

De eerste twee nachten had ik twee leuke Franse kamergenoten waar ik ’s avonds leuk mee kon kletsen en eten. De eerste dagen was ik lekker alleen op pad. De eerste dag begon ik met een wandeling door de stad en het halen van boodschappen. ‘s Avonds was het een kwestie van aanschuiven bij het ‘Cheese and Wine’ evenement op het dakterras van het hostel. Samen met mijn huisgenoten en wat nieuwe gemaakte vrienden was dat best te doen. Ik drink geen wijn maar gratis kaas is ook een traktatie!

De volgende dag ging ik al wandelend de Harbour bridge over en al dwalend uiteindelijk in Kirribilli uitgekomen en vanuit daar de Ferry naar de haven terug genomen. Ideaal die Ferries! Vanaf de haven ben ik naar het Opera House gewandeld en daar ben ik gestopt voor lunch in het park.

This slideshow requires JavaScript.

De middag was het tijd om even wat plannen te maken voor de volgende dagen, met in het achterhoofd dat kerst en nieuwjaar best drukke tijden zijn in Sydney wilde ik deze in ieder geval geboekt en gepland hebben. Ik kwam erachter dat ik nieuwjaar in het hostel op het dakterras kon vieren als onderdeel van een nieuwsjaar pakket met 7 nachten overnachting en toegang tot het feest op het dakterras. Het was even investeren maar het uitzicht op het dakterras was goede motivatie. Mijn budget heb ik maar enigszins uitgestrekt en de boeking was gemaakt.

Om toch enigszins kosten te drukken en om nog wat anders te zien van de omgeving besloot ik om de volgende dag naar de Blue Mountains te gaan. Voor slechts 6 dollar heb je een treintripje van 2 uur om daar te komen. Daar kan de NS nog wat van leren!

Katoomba is trouwens ook wel echt het bezoeken waard, het is een super leuk stadje. Natuurlijk kon ik het niet laten om even door het centrum te lopen en de winkeltjes waren absoluut leuk. Een mix van unieke artikelen en vintage aanbod. Toch jammer dat zowel mijn koffer als budget niet toelieten om iets te kopen puur voor de leuk.

Ik had het weerbericht nageslagen om verdere plannen te bepalen en het was vrij makkelijk om te beslissen wat ik zou doen de volgende dagen. De eerste dag ging ik al vroeg op pad om de befaamde Three sisters te zien. Dit bleek niet echt de wandeling te zijn wat ik mij had voorgesteld, het uitzichtpunt is namelijk toeristen hotspot nummer 1 en de toerbussen en tientallen toeristen zwermde daar dan ook rond.

IMG_20171224_094726276_HDR.jpg

Ik besloot maar wat af te dwalen via de klifwandeling richting Scenic World te lopen om te kijken of dat de kabeltram een optie was. Het bleek iets te prijzig te zijn om heen en terug te gaan dus besloot ik de Furber Steps te nemen de vallei in om vervolgens met de Skyway weer omhoog te gaan. De Furber Steps is een steile trap die zelfs voor afdalers niet makkelijk is en na zo’n 40 minuten was ik blij dat ik blij dat ik eindelijk beneden was. Gelukkig was een enkeltje met de skyway omhoog wel te doen qua budget en kon ik mijzelf de marteling van het weer omhoog klimmen besparen.

This slideshow requires JavaScript.

De kerstdagen waren pure lui-lekker-dagen. Het was super mistig en regenachtig en meer reden had ik niet nodig om heel hard niets te doen in het hostel. Een serie op Netflix en in de avond een spelletje kaarten met mede-reizigers meer heb je niet nodig om een relaxte kerst te hebben. De tweede kerstdag werd het nog beter en heb ik zelfs Rummikub gespeeld.

Opweg terug naar Sydney kwam ik erachter dat mede Nederlander, Laura, ook nieuwjaar zou vieren op het YHA dakterras. Dat was een goed begin van Sydney deel 2. In mijn kamer had ik ook gelijk aanspraak met Sophie (Britse) en met haar ging ik de stad in om te winkelen, voornamelijk window-shoppen maar toch ook een leuk jurkje in de uitverkoop gescoord voor nieuwjaar voor slechts 10 dollar. Dat kon er nog wel af.

De volgende dag met Laura afgesproken om naar de markt te gaan, normaal gezien is er op zaterdag en zondag altijd markt in The Rocks; de buurt in Sydney waar ik verbleef. Vanwege nieuwjaar was deze er niet. Gelukkig is Sydney groot en konden we wel naar de Glebe-market. Ietsje verder weg maar prima te doen met de bus. In een superleuk café, verscholen achter een boekenwinkel kwamen we bij van de tocht en hitte en ontmoette we een vriendin van Laura, Ramona (Zwitserse).

Met zijn drieën hebben we over de markt gezworven en heerlijk geluncht op een grasveldje, met eten van de kraampjes en live muziek op de achtergrond. Het was zo’n 38 graden dus lekker warm maar alsnog een prima dag. Met een pitstop in een winkelcentrum voor wat verkoeling en boodschappen zijn we weer richting hostel afgereisd en daar kwam de volgende activiteit al weer op mijn pad. Trivia night, helaas bleek die er toch niet te zijn vanwege nieuwjaar en uiteindelijk was het gewoon een grote groep mensen op het dakterras die aan het kletsen was. Ook prima!

This slideshow requires JavaScript.

Nieuwjaarsdag was heel relaxed, beetje rondhangen (letterlijk) op het dakterras in een hangmat en rustig aangedaan. Ik moest wel weer van kamer veranderen maar dat was een kleine moeite, daar ben ik een pro in tegenwoordig. Hard een poging gedaan nog een blog af te maken en te posten in het oude jaar maar dat kwam er niet van.

Uiteindelijk moest er natuurlijk getut worden om onszelf klaar te maken voor het feest op het dakterras. Laura’s kamergenoten waren allemaal op pad dus ik was hiervoor mooi naar haar kamer gegaan. Beetje make-uppen en voila daar was opeens een heel andere Manon. Make-up en Swarovski plakkertjes doen wonderen voor een feestoutfit.

Het feest was al in volle gang toen we aankwamen en dit is de hele avond zo doorgegaan. Beetje kletsen, beetje dansen, drankje doen, foto’s maken en genieten van het vuurwerk en uitzicht. Dat is een feestje waar ik er wel meer van zou willen. Met gezelschap van Laura, Sophie, Vanessa (Duitse), Sara (Fins), Daniel (Australisch), Paul (Brit), Adriano (Braziliaan), Franco (Argentijn) en velen anderen heb ik de switch tussen de jaren goed gevierd.

De volgende dag was het rustig aan doen in de ochtend maar de middag gingen we op pad richting Bondi beach voor een nieuwjaarsduik. Georganiseerd door Nederlanders in Australië was er een groep van ongeveer 500 man die met Unox-muts en al te water zou gaan. Ik had niet veel behoefte aan de Unox-muts maar de nieuwjaarsduik met 20+ graden daar kon ik geen nee tegen zeggen. Sophie en Paolo (Filipijns) waren ook van de partij en vergezelde mij en Laura naar het drukke strand. Daar was het heel duidelijk wie de Nederlanders waren, een zee van oranje sierde het strand. De strandwachten zorgde dat de weg naar het water vrij was en toen het signaal klonk, rende een massa oranje mutsjes richting het water.

Uiteindelijk heb ik nog twee nachten bijgeboekt in het hostel omdat ik nog steeds geen genoeg had van Sydney. Als je langer in een hostel verblijft, ken je natuurlijk ook meer mensen dus ik had eigenlijk elke dag wel aanspraak of wat te doen; van picknicks in de regen, rondhangen in een hangmat, film-avond op het dakterras, tot trivia-avond dat werd omgetoverd tot kaart avond aangezien het wederom niet door ging.

This slideshow requires JavaScript.

Samen met nieuwe kamergenote Kamille (Luxemburgse) en oud-kamergenote Vanessa (ik ben vier keer verhuist van kamer tijdens mijn tijd in Sydney) ben ik nog eens naar Bondi geweest om vanaf daar richting Coogee te wandelen. Deze kustwandeling was echt prachtig, al was ik wel blij dat het bewolkt was toen we vertrokken.

This slideshow requires JavaScript.

Uiteindelijk toch een plan gemaakt om Sydney te verlaten, het moest er toch eens van komen. Voordat ik naar mijn volgende stop ging heb ik echter nog even van hostel geswitcht. Ik wilde nog twee nachtjes in Sydney blijven maar het hostel zat vol, dus besloot ik naar een andere YHA te verhuizen, in Glebe. Dat was best prima, even een lagere prijs per nacht betalen en een andere omgeving.

Mijn laatste weekend in de Rocks wilde ik toch de markt nog wel zien, op vrijdag een eerste poging gedaan met Sara en Kamille maar helaas was het heel klein dus we zijn nog even de stad door gewandeld om naar Paddy’s Haymarket te gaan. Dat ook niet zo’n succes, veel te toeristisch maar de Chinese wijk ernaast was wel leuk. Met lekker eten en uiteindelijk ook een straat met kraampjes.

Op de ochtend van vertrek, ben ik uiteindelijk wel met Kamille en haar nieuwe kamergenoten naar de uitgebreide markt in de Rocks geweest. Die was echt super leuk met veel originele handgemaakte producten en leuke souvenirs. Na het kijken-kijken-niet kopen, heb ik de bus gepakt naar Glebe

De volgende dag was het niet normaal heet, mijn weer app liet ‘slechts’ 42 graden zien maar blijkbaar was het kwik gestegen tot 48 graden die dag. Ik had afgesproken met Kamille en Karin (Zweedse) om naar de vismarkt te gaan in de middag dus tot die tijd heb ik mijzelf heel rustig en koel in mijn kamer gehouden.

Het was gelukkig afgekoeld naar 38 graden toen ik mijn hostel verliet dus ik ben niet gesmolten! De vismarkt sloot een uur later dus vervolgens maar richting Circular Quay gegaan met Kamille om daar de ferry te pakken naar Manly. De overtocht is prachtig en een wandeling over het strand is altijd goed. Het was al laat dus erg lang zijn we niet gebleven, rond 7e hadden we de ferry weer terug naar de stad en daar zijn we uit eten gegaan met Karin. Een perfecte laatste avond in Sydney!

IMG_20180107_203054450.jpg

Inmiddels ben ik in Melbourne, de volgende keer een update over mijn belevingen hier.

XManon

Beter Laat dan Nooit – Fiji Editie

Hoi Allemaal,

Nu het jaar langzamerhand aan het aflopen is, moet ik natuurlijk wel nog de beloofde updates geven. Dit keer de Fiji editie. Zoals eerder al vermeld vloog ik op 5 december naar dit paradijs en in mijn twee weken daar heb ik veel gedaan.

Toen ik aankwam op het vliegveld werd ik verwelkomd door een vochtige hitte golf die mij toch lichtelijk deed afvragen of dit wel een goed idee was aangezien ik niet per se een persoon ben die heel goed tegen hitte kan. Ik had een shuttle via het hostel geregeld en er waren al twee meiden aan het wachten dus ik besloot me bij hun te voegen. Dit bleek een hele goede beslissing, Maud (Franse) en Sally (Britse) gingen naar hetzelfde hostel en hadden twee weken zonder enige plannen. Later die dag kregen we nog gezelschap van Alex (Britse), een vriendin van Maud, en Daniel (Deen) een jongen die Sally in haar kamer tegenkwam. Dit was de groep waar ik uiteindelijk de volgende dag op een boot mee stapte om te gaan eiland-hoppen.

Hoewel het plan oorspronkelijk was om die dag te gaan rondlopen in de Garden of The Sleeping Giant, werd ons het eiland-hoppen aangeraden en toen ik mij bij de groep voegde was de beslissing al gemaakt, of ik mee ging? Nou dat was geen moeilijke keuze. Na het overpakken van kleding naar mijn rugzak (mijn koffer liet ik in het hostel achter), het kopen van water en het pinnen van geld waren we er klaar voor. We zouden oorspronkelijk om 10.30 gaan varen maar inmiddels was het al 11 uur geweest. Gelukkig is Fiji-tijd best handig op zulke momenten en uiteindelijk moesten we nog een half uur wachten voordat we een keer vertrokken richting Mana Island.

Mana Island was de goedkoopste optie van alle eilanden en er was ons verteld dat het wel enigszins back to basics zou zijn. Het matras was zo dun dat je net zo goed op de bedbodem kon slapen maar als je bedenkt dat veel Fijianen op de grond slapen, dan was het toch best een luxe. Hoe luxe we het hebben in Europa was ook te merken in andere gebieden; stroom was er alleen vanaf 6 uur ‘s avonds tot 6 uur ‘s ochtends en het water uit de kraan was een mix van zout en regenwater. De douche en wc in de kamer hadden beide een deur die niet goed sloot, dus het was een systeem van roepen of het vrij was. Ach dat werkt ook.

Uiteindelijk was Mana island de perfecte plek om te beginnen met het eiland hoppen, ik heb heel veel leuke mensen ontmoet en er was elke dag wel wat te doen. Ik heb gesnorkeld bij een zandbank met als hoogtepunt het zien van een haai en een schildpad! Ik heb mijn eigen sieraad gemaakt van kokosnoot, een poging gedaan om de winnende krab te kiezen voor de krabbenrace, gelopen en gelegen op een paradijselijk wit strand met Jo en Julia (Duitse meiden) en vooral heel veel genoten van de tropische omgeving. De muggen waren de enige echt storende factor, maar ook daar wen je aan.

This slideshow requires JavaScript.

Na 4 dagen gingen we op dag 5 door naar het volgende eiland. Daniel had een chique resort geboekt voor 2 nachten dus die ging alleen verder maar samen met Maud, Alex en Sally ging ik richting Malolo. Funky Fish heette het resort/hostel waar we verbleven en dit was inderdaad ietsje luxer dan Mana Island. Mocht ook wel want met een prijs van 130 Fiji dollar per nacht was het niet goedkoop. Op alle eilanden is het niet enkel accommodatie waar je voor betaald, je bent ook verplicht om een maaltijdpakket aan te schaffen. Als je het teruggerekend naar euro’s zijn het hele redelijke prijzen maar het is toch lastig om als backpacker zulke bedragen te betalen. Normaal gezien kun je namelijk best wel veel besparen op voedsel, voor jezelf koken en inkopen doen is toch vaak goedkoper. Maar ja, when in Fiji…

Malolo was de perfecte plek voor heel veel chillen, kaarten en een boek lezen bij het zwembad of in de hangmat. Die twee dagen vlogen om.

De volgende stop was Beachcomber, het partyeiland zo was ons verteld. We kregen weer gezelschap van Daniel en ook Beji, Maddie, Tariq en Josie die we eerder hadden ontmoet op Mana waren hier. Overdag was het weer snorkelen en zonnen en ‘s avonds werd ons eerst gevraagd deel te nemen aan een Viking danswedstrijd (random dancing tot er een van de drie afgesproken woorden werd geroepen, waarna je een bepaalde positie moest aannemen.) Vervolgens werd ons de Bula dans aangeleerd, gebaseerd op de Macarena was de toon van de avond gezet. De volgende dag namen we afscheid van Maud en Alex en ging ik samen met Daniel en Sally naar het volgende eiland Wayalailai.

Die bootreizen was trouwens ook best een ervaring, overstappen van bootje naar bootje, uitstappen op nat zand. Het was elke keer weer even een schietgebedje doen met de hoop dat ik niet overboord zou vallen.

Op Wayalailai werden we verwelkomd door zang en een luid Bula (Fijiaans voor Hallo). Het werd alleen maar beter want we kregen voor de prijs van een bed in een slaapzaal een eigen ‘Bure’ met zijn drieën. Een eigen huisje met uitzicht op zee, veel beter wordt het niet. Wayalailai was het eiland waar we het meeste werden opgenomen in de cultuur. Hoewel ik op Mana al Kava had gedronken, was het Wayalailai echt onderdeel van een grotere ceremonie. Zittend op de grond was dat nog best lang zitten maar absoluut mooi om mee te maken. Al is Kava niet echt iets wat ik voor de lol zou drinken, (een mix tussen modder water en dropwater) het doet je keel en tong langzamerhand verdoven. Gelukkig kon je op een gegeven moment ook bedanken voor de eer.

Dag twee in Wayalailai begon rustig met ontbijt en geen plannen. Ik ging Sally en Daniel uitzwaaien toen ze gingen kajakken en raakte aan de praat met de duikinstructeur die vroeg of ik niet wilde duiken. Ja dat wilde ik natuurlijk wel. Hoewel ook hier een prijskaartje aanzat, liet ik mij hier niet door tegenhouden, want dat snorkelen is toch best limiterend. Hoe cool is het om dieper te kunnen gaan. Nou dat was het ook zeker! Uiteindelijk zijn we 13 meter diep geweest en heb ik zoveel gezien, enorme kreeften, een rog en scholen vissen. Echt super leuk, en ben geen moment bang geweest. Hoogstens iet wat paranoïde over het klaren van mijn oren. Hopelijk heb ik in Thailand nog een beetje budget over en kan ik daar beginnen met het eerste duikcertificaat.

De laatste avond in Wayalailai was het even goed te merken dat het regenseizoen begonnen was, de hemel brak open en al gauw viel de stroom uit. Ik zag het maar als een teken om richting bed te gaan.

Na Wayalailai weer terug gegaan naar het grote eiland. We hadden een privéboot vanaf Wayalailai dus het comfort was ver te zoeken (denk formaat vluchtelingenbootje). Ik heb mij schrap gezet tegen de zijkant en ben lekker gaan dagdromen/half slapen/mediteren, hoe je de staat ook noemt het is erg handig om te kunnen. Eenmaal in Lautoka kregen we nog een lift achterin een pick-up truck richting het busstation en daar stapte we op de bus richting ons volgende hostel Beach House. Een hostel waar we veel goede dingen over hadden gehoord, helaas was het weer nog steeds wisselvallig maar het hostel was inderdaad erg goed. Als het had gekund was ik langer gebleven maar het bleek volgeboekt te zijn voor de volgende nacht dus ik besloot om Sally te volgen richting Pacific Harbour. Die ging daar duiken met haaien. Dat was nog een brug te ver voor mij maar ik heb mij goed vermaakt met de winkeltjes en het geregel van een nieuwe datum voor mijn terugvlucht.

Oorspronkelijk had ik mijn terugvlucht geboekt voor 19 januari maar na een week in Fiji had ik al door dat mijn budget daar echt niet groot genoeg voor was. Zeker niet als ik daarna nog naar Australië en Thailand moest. Gelukkig kon ik mijn vlucht omboeken naar de 21e december.

Vanuit Pacific Harbour ben ik met Sally ook nog richting Suva geweest. Dat was echt een beetje een rampentrip. Op de heenreis miste we onze bus, hij was drie minuten te vroeg — in Fiji met Fiji tijd, niet voor te stellen! En eenmaal in Suva waren veel dingen dicht aangezien het zondag was. We hebben maar wat rondgelopen en uiteindelijk maar besloten na 3 uurtjes weer richting Pacific Harbour te gaan.

De busreis terug duurde iets langer dan oorspronkelijk gepland. Dat krijg je als je de stop mist waar je er uit moet (er wordt niets omgeroepen). Ik maakte Sally wakker toen ik erachter kwam dat we de stop hadden gemist, 20 minuten nadat we hem gemist hadden. Ik ging naar voren om te vragen aan de buschauffeur was we het beste konden doen, die zei ‘Dat duurde lang…’ waaruit ik opmaakte dat hij wist dat we onze stop miste. Beetje jammer! Gelukkig was hij verder wel behulpzaam, hij belde buschauffeur van de bus die de andere richting op ging en ons werd gezegd dat we bij de volgende stad er uit konden en dan over konden stappen op de andere bus. Dat bleek uiteindelijk een uur later te zijn in Sigatoka. Toen konden we dus leuk weer anderhalf uur terug naar Pacific Harbour. Fiji bussen, het is een ervaring.

De volgende dag konden we gelukkig meereizen met collega’s van mensen die we op Malolo hadden ontmoet. Daar had Sally mee gedoken en toen bleek dat we hun collega’s ook hadden ontmoet, werd ons een lift aangeboden. Ideaal! Vooral aangezien we zelfs bij ons hostel in Nadi werden afgezet.

In Nadi was de oorspronkelijke groep weer compleet en gingen we uit eten met zijn allen om de laatste avond van Alex en Maud goed te vieren. In het hostel kwamen we nog meer bekenden tegen die we op andere eilanden waren tegengekomen dus de laatste dagen in Fiji heb ik mij nog goed vermaakt. Ik ben uiteindelijk toch nog naar de Garden of Sleeping Giant geweest met Sally, Robert (Oostenrijker) en Kevin (Oostenrijker).

Ook gingen we naar een modderbad. Op Fiji is dat natuurlijk even anders dan verwacht; een emmertje modder werd ons gegeven en enkele minuten later waren we allen moddermonsters. De modder moest opdrogen voordat we het af konden wassen, zodra dit het geval was mochten we naar een waterbron wat erg leek op een grote vijver. Vervolgens op naar het volgende bad wat nog heter was en uiteindelijk in een ondiep zwembad nog even loungen. Alles was gewoon buiten in de natuur en op enkele gebouwtjes na was het niets anders dan gras en natuur om ons heen.

De volgende dag nam ik afscheid van Sally, na twee weken samen reizen had ze een vlucht naar LA. Na de laatste keer uiteten, dit keer enkel nog met Robert aangezien iedereen inmiddels was uitgevlogen, ging ik vroeg naar bed om de volgende ochtend of nacht moet ik zeggen heel vroeg op te staan voor mijn vlucht naar Sydney.

Fiji was absoluut prachtig, zeker de kleinere eilandjes zijn echt kleine paradijsjes waar je niet veel meer nodig hebt dan een hangmat en een bikini. Ik ben wel echt tegengekomen hoe rijk we zijn; om gewoon kraanwater te kunnen drinken en overal maar stroom en internet te hebben. Of zoet douche water, het zijn van die dingen waar we niet eens over nadenken maar die toch absoluut luxe zijn. Het was ook best raar om zwaar in de minderheid te zijn als blanke, zeker toen ik met Sally in Suva rondliep, viel het mij op hoe ik vaak de enige blanke was in de straat.

De Fijianen zijn echt super vriendelijk en altijd geïnteresseerd in waar je vandaan komt. Wel is het als het om geld gaat altijd de vraag hoeveel meer je betaald dan je had kunnen betalen, het afdingen is onderdeel van de cultuur en het toerisme zorgt ervoor dat ze erg veel ervaring hebben met goedgelovige toeristen. Gelukkig overheerst de vriendelijkheid toch wel en heb ik absoluut een goede ervaring gehad in Fiji. Ik zou het niet erg vinden om daar nog een naar terug te gaan, misschien met een beetje meer budget zodat ik nog meer eilanden kan bezoeken want dat zijn wel echt de pareltjes waar je het voor doet.

Inmiddels bevind ik mij in Sydney, Australië en daar vierde ik gister avond ook nieuwjaar. Dit reizen brengt mij toch op mooie plekken! In dit nieuwe jaar zal ik jullie updaten over mijn bezigheden hier down under. Tot die tijd, wens ik jullie alleen een Heel goed Nieuw Jaar! Moge het goede dingen brengen!

XManon

Beter Laat dan Nooit – Nieuw Zeeland Editie

Hello its me…

Vanuit een ander land dan toch eindelijk die update die ik verwachte te schrijven in mijn laatste dagen in Nieuw Zeeland. Inmiddels bevind ik mij in Sydney, Australië en zodoende heb ik een hoop te vertellen.

Laten we het maar even samenvatten per land, beginnend met Nieuw Zeeland. In mijn laatste weken heb ik natuurlijk niet stil gezeten en nog even maximaal genoten van de schoonheid van dit land. High Light was het tripje naar Cathedral Cove en Hahei Hot Water Beach met Jano en Jim. Na een korte roadtrip waren we mooi op tijd voor de zonsondergang, helaas ging de zon aan de andere kant onder dus daar geen foto’s van maar wel genoeg van de pastelgekleurde-lucht.

Na Cathedral Cove hebben we nog een stop gemaakt bij Hot Water Beach en de korte wandeling bracht ons meer dan we hadden gedacht. Er waren glowworms te vinden naar het pad. Magisch! Het was al laat en het werd al vloed dus heel lang zijn we niet gebleven maar het is toch weer iets om af te strepen.

Een ander iets om af te strepen was het kanotochtje naar Donut Eiland. Op mijn laatste dag in Whangamata was het eindelijk zover, er stond bijna geen wind dus er waren minimale golven en het was stralend weer. Perfecte omstandigheden voor de tocht naar het eiland. We Hanna en ik sloten aan bij de tour met gids (Mauro) vanuit het hostel en hadden uiteindelijk ook gezelschap van Jano en Nieuwe Kayak Gids Ben. Mijn foto’s doen de plek absoluut geen recht, het was er prachtig. Subtropisch, stil met enkel het geluid van de wind en golven.

De 28e november ging ik weer op pad, ik had mazzel en kon meerijden met Aggie (Poolse) die toevallig ook naar Mount Maunganui ging. Dat lees je goed, weer terug naar de Mount. In mijn afscheidstour van Nieuw Zeeland kon deze plek natuurlijk niet ontbreken.

In het hostel raakte ik aan de praat met een Fins koppel (Tero en Kati), de volgende dag gingen die richting Rotorua ging en ik kon meerijden. Uiteindelijk ben ik dus maar een nachtje gebleven. Ik had ook eindelijk niet echt meer wat te doen. Wat is geweest, is geweest. In Rotorua ben ik uiteindelijk twee nachten gebleven, ik moest een hoop plannen voor de volgende bestemmingen dus naast het rondlopen in het centrum heb ik niets gedaan.

De volgende stop was Paihia, ook een plek waar ik eerder al was geweest. Na een lange busreis (de laatste in Nieuw Zeeland) kwam ik laat in de middag aan in Paihia. Daar viel ik met mijn neus in de boter, er was een kerstparade.

Na de parade weer terug naar het hostel en daar had ik leuk contact met kamergenote Melanie (Oosterijkse). De volgende dag zowaar tennis gespeeld met haar op de tennisbanen van de omringende hostels. Viel mij alles mee hoe slecht ik was.

IMG_20171202_173129067
Tennis met Melanie, Paihia

Die avond kregen we er nog een kamergenoot bij; Molly (Britse) en de volgende dag met zijn drieën op stap. We hadden een boottocht geboekt en dit was een goede besteding van de dag. Hoogtepunt van de tocht was het ‘Boomnetting’, de activiteit waar je in een soort visnet naast het schip heen en weer wordt gesleept. Kiwi-orgineel! Voor een voorbeeld check dit filmpje op Youtube.

This slideshow requires JavaScript.

De maandag richting Auckland en daar de middag nog maar even rondgelopen aangezien ik toch wel iets moest doen op mijn laatste dag in Nieuw Zeeland. De volgende ochtend vroeg (*kuch* midden in de nacht; 4 uur) op om de bus te pakken naar het vliegveld.

Enkele uren later… Fiji! Ik zal hier maar een nieuwe post voor maken want het is hier al laat en ik heb in Fiji ook heel wat meegemaakt. Stay tuned…

Manon

Vrijheid is Afleidend.

Hoi Allemaal,

Zoals de titel al doet inleiden, het is afleidend dat vrij zijn. Een blog schrijven is toch moeilijk als het strand lokt. Ik had vorige week al een update willen geven na mijn busreizen-hel maar de zon had andere plannen met mij. Ach, beter laat dan nooit, nu dan toch die update.

 

Picton was pittoresk en prachtig, het deed mij denken aan de Franse Riviera. Niet heel verkeerd om wat daagjes rond te brengen. Mijn hostel was lekker kitsch, een zeethema in verschillende uitwerkingen en op alle oppervlakken ongeveer. Mijn favoriete ontwerp waren de beschilderde eetkamerstoelen. Stukje inspiratie voor ooit!

Picton, hostel stoelen

Ik had niet echt heel hard wat gepland in Picton en uiteindelijk heb ik dus ook niet veel gedaan. Het enige wat ik op het oog had was om te gaan paragliden, dat kon via het hostel geregeld worden en scheen heel mooi te zijn over de Malbourough Sounds. Helaas zat het weer niet mee dus dat is er niet van gekomen. Wel heb ik een wandeling gemaakt met prachtige uitzichten.

This slideshow requires JavaScript.

Na drie dagen Picton was het op naar Wellington met de ferry. Dit ging nog bijna niet door eigen toedoen. Ik had de normale tijd aangehouden dat je bij de bus moest aankomen, had 15 minuten extra bedacht maar door rondlummelen in het hostel was die er niet van gekomen. Dus toen ik aan kwam lopen bij de ferry terminaal hoorde ik precies de melding dat de gate gesloten was. Gelukkig heeft mijn guardian angel goede connecties en had ik mazzel, ik werd via een achterdeur gesluisd naar waar de auto’s de ferry op reden en mocht na de laatste auto dezelfde kant oplopen. Oeps gevalletje met goede afloop.

This slideshow requires JavaScript.

In Wellington drie uurtje rondgebracht en toen de nachtbus richting Hamilton gepakt. Ik had een sleeperbus geboekt en was benieuwd hoe mijn bed in de bus eruit zou zien. Helaas heb ik niet echt een goede foto kunnen maken maar jullie moeten het maar even visualiseren. Het was een mix van brancard en hangmat. Heel goed heb ik natuurlijk niet geslapen maar alsnog was het absoluut een verbetering. Een nachtbus zittend in een stoel is toch een stuk naarder.

In Hamilton had ik wederom drie uur en dat gaf mij mooi de tijd om mijn familie te skypen voor mijn moeders verjaardag. Na dit gesprek om 7 uur ‘s ochtends mijn tijd, toch maar op zoek naar een koffiezaakje voor wat extra energie. De volgende busrit, drie uur later, duurder maar een uurtje en bracht mij in Matamata. Voor de niet-Nieuw-Zeeland-reizigers, dit is de locatie van Hobbiton. De plek om je even hobbit te wanen en rond te lopen op de filmset van LOTR en The Hobbit. Ik ben geen mega fan maar het was absoluut leuk om te zien hoe een verhaal en wereld realiteit kan worden.

Met een tour van drie uur en een overstap van drie uur was ik aan het eind enigszins gestrest. Ik wilde toch wel graag mijn volgende bus halen. Gelukkig had ik tijd over en voordat ik het wist zat ik weer in de bus. Weer een uurtje later was ik in Thames en kon ik mijn koffer eindelijk richting hostel rollen, of slepen moet ik zeggen want ik heb een doorgezakt kofferwiel.

Het hostel was meer bed en breakfast dan hostel, dus lekker schoon en met een goed bed. Ik lag in een slaapzaal met 5 stapelbedden maar had de mazzel om de eerste nacht de enige te zijn. De tweede was ik mindere gelukkig met twee snurkende Aziatische mannen als gezelschap maar ja dat is het leven van een reiziger.

Thames zelf was trouwens hartstikke druk, er was namelijk een Steampunk festival gaande. Ik heb de parade op zaterdag even meegepakt en dat was best vermakelijk.

Op zondag ik een shuttle geboekt voor het volgende stuk van mijn reis en deze bracht mij tot wat mijn bestemming zou zijn voor wat langer. Whangamata, uitgesproken als Fangamataaaa… Is mijn huidige locatie. Dit stadje is vooral bekend om zijn prachtige strand en goede surf mogelijkheden. Met een inwoneraantal van 3000 is het niet al te groot, maar in de zomer is het de place to be en schijnt het aantal richting de 10000 te gaan.

Dat ga ik allemaal niet meemaken want hoewel ik had gepland hier wat langer te blijven heb ik besloten het op twee weken te houden. Het hostel waar ik momenteel aan het werk ben voor accommodatie is namelijk best wel klein (Slechts 1 WC!) en de uren die ik werk zijn er meer dan dat ik wil. Als je surft, is het ideaal, je kunt namelijk gebruik maken van alle spullen. Maar als je dat niet doet dan haal je het er niet uit, dan kan je toch beter werken voor geld. Met weer een wijziging van de plannen was het tijd om het noodplan af te stoffen… Het ticket naar Fiji was snel geboekt.

Momenteel ben ik druk bezig met de grove planning voor de aankomende maanden. Ik zal er maar niet te veel over uitweiden want de kans is groot dat deze wordt aangepast. Fiji is een gegeven en op 5 december vlieg ik dus uit naar tropischere orden. Ik heb mijn eerste twee nachten overnachting geboekt en vanaf daar ga ik wel zien waar ik heen ga en wat ik ga doen. Een hangmat en palmboom, die moeten er toch wel te vinden zijn?

Hier nog enkele foto’s van Whangamata, elke dag naar het strand verveelt nooit.

Hopelijk geef ik nog weer een update voordat ik het vliegtuig naar Fiji pak, maar ik beloof niets. We gaan het zien. 😉

XManon

Thuis is waar de kaars brandt.

Hoi Allemaal,

Vanuit mijn nieuwe thuis; Hanmer Springs een vrolijke groet! Voor de komende 3 maanden verblijf ik in dit pittoreske stadje met slechts 800 bewoners. Inmiddels ben ik al een week aan het werk en verhuisd naar een eigen kamer in een gedeeld huis. Ik heb al een kaars gekocht dus dat is een teken dat ik toch echt hier woon.

Voordat ik jullie de online tour geef van mijn nieuwe thuis, eerst nog even een blik op mijn tijd in Dunedin. Na Cromwell was dit de volgende stap en dit bleek niet vervelend te zijn. Het weer was niet al te vrolijk maar alsnog was het een prima stad om te bezoeken. De eerste dag, of middag moet ik zeggen aangezien ik pas om 1 uur in Dunedin was, ben ik gelijk de stad in gelopen en lekker rondgesnuffeld.

De volgende dag ging ik wederom de stad in met een boodschappen lijstje, praktische voorbereidingen voor mijn toekomstige tijd in Hanmer Springs. Na de lunch in het hostel ging ik op zoek naar het treinstation van Dunedin, ik had gelezen dat deze erg fotogeniek was en aangezien ik verder niet veel had gepland qua sight seeing was dit een must op de To-do-lijst. Nog een must was een stop bij de Cadbury fabriek. Er is de mogelijkheid om een tour te doen maar ik besloot het simpel te houden en slechts te stoppen voor een portie chocolademelk.

This slideshow requires JavaScript.

De volgende dag ging ik al weer vroeg naar Christchurch. Ik moest er overnachten aangezien ik aankwam nadat de shuttle naar Hanmer Springs al weg was. De volgende dag de shuttle gepakt en rustig gesetteld in het hostel. Ik was expres een dag eerder in Hanmer en zodoende kon ik de volgende dag het stadje op mijn gemakje verkennen. Het is niet zo heel groot dus dat duurde niet heel lang. Dat was maar goed ook want in de middag had ik af gesproken om een mogelijke kamer te gaan bekijken. De bezichtiging was een succes en ik kon de volgende dag voor mijn werk begon mijn spullen droppen in mijn nieuwe onderkomen.

Inmiddels zijn we al weer ruim een week verder en ben ik redelijk gesetteld. De baan blijkt in de praktijk voornamelijk schoonmaken en de was doen maar dat is prima werk om te doen. Er is geen tijd om je te vervelen en de dag vliegt voorbij.

Mijn nieuwe kamer is heel fijn. Het hebben van een privé kamer is zo’n luxe na mijn hostelavonturen van de afgelopen maanden. Het huis zelf is qua locatie ook ideaal, binnen 5 minuten ben ik op het werk en als buren hebben we de bibliotheek. Heel sociaal is het huis niet aangezien de helft van mijn huisgenoten in de avond werken en de ik zodoende maar twee echt zie, maar voor nu is het een prima huis om in te wonen. Hieronder nog enkele foto’s van de omgeving hier. Met tien minuten lopen sta je in het bos en als je even doorstapt ben je binnen 40 minuutjes op een berg met uitzicht.

Hoewel de mogelijkheid er zeker is in de omgeving meer te doen, is het niet hebben van een auto wel enigszins limiterend. Dat is niet heel erg hoor, geeft me meer tijd voor mijn creatieve bezigheden en ik wil toch ook sparen gedurende mijn tijd hier. Aangezien ik niet heel veel activiteiten ga ondernemen, verwacht ik dat het qua blogs wat rustiger gaat worden de aankomende maanden.

Zodra er iets te melden is dan horen jullie het.

XManon

Goed Nieuws reist ver.

Hoi Allemaal,

Goed nieuws uit Nieuw Zeeland, ik ben nog steeds helemaal heel; geen gips te bekennen! Dat is niet het enige goede nieuws maar daarover later meer. Laten we eerst maar even mijn sneeuwavonturen doornemen. Vorige week zondag was het eindelijk zover, ik had mijn eerste skiles ooit geboekt.

De trip omhoog met de bus was al een test van mijn zenuwen. Blijkbaar heb ik geen hoogtevrees maar is het omhooggaan op een berg toch wel enigszins beangstigend.. Het was nog de vraag hoe ik het naar beneden gaan zou vinden. Na het ophalen van alles kleding en spullen was ik er klaar voor en werd ik door Kel afgezet bij het meeting punt voor de les. Mijn beginnersgroep stond al klaar en voordat ik het wist stond ik op de latten. Ergens in mijn achterhoofd zat de herinnering aan een lesje snowboarden way back when en die herinnering was niet erg positief dus erg positief over mijn talent hiervoor was ik dan ook niet. Dat bleek totaal ongegrond te zijn, veel bewegingen kwamen namelijk heel erg overeen met schaats bewegingen.

Uiteindelijk ging het eigenlijk best heel goed en ik vond het zowaar leuk. Na de lunch had ik mijn tweede les en uiteindelijk gingen we zelfs verder dan de oefenweide en met de stoeltjeslift omhoog om een afdaling te doen. Het was super mooi weer en de laatste dag van de vakantie voor veel kiwi’s, zodoende was het echt super druk. Al die mensen werkten best op mijn zenuwen dus echt mijn skills verbeteren was best lastig maar alsnog ben ik best tevreden, ik ben ook niet een keer gevallen.

Zeker iets wat ik nog wel eens wil gaan doen. Ik weet niet of dat hier in Nieuw Zeeland gaat zijn aangezien het best een investering was maar je weet het nooit.

Maandag had Kel het leuke idee om te gaan fietsen. Heel veel zin had ik niet maar aangezien het Kelly’s laatste dag was, besloot ik zin te maken. Oorspronkelijk was het plan om richting Lake Hāwea te fietsen maar toen we de eerste zeven kilometer achter de rug hadden, was de aanlokkelijkheid van dat idee enorm afgezwakt. We besloten weer terug richting Wanaka te gaan via een andere route. Na een korte pauze bij Puzzling world verder richting Wanaka waar we blij waren de fietsen weer af te kunnen geven.

De volgende dag heerlijk rustig aan gedaan, even de winkeltjes van Wanaka doorgesnuffeld en nog eens naar de Wanaka boom gelopen. Een prachtige dag en ook de laatste dag van Kel in Wanaka.

De volgende dag was het tijd om serieus te worden en werk te zoeken. De ochtend was gereserveerd voor het verzamelen van vacatures en de middag voor het solliciteren. Uiteindelijk 5 sollicitaties verzonden, best een goed begin. De volgende dag was ik een stuk minder actief maar een dag later maakte dat al niet meer uit. Ik had namelijk twee reacties.

Nog weer een dag later had ik zowaar twee banen. Dat noemen we nog eens snel resultaat! Inmiddels heb ik een keuze gemaakt voor een van de twee en ben ik al onderweg naar mijn bestemming. Ik ga werken in een hotel in deels huishouding en deels receptie. De locatie; Hanmer Springs. Inmiddels heb ik waarschijnlijk ook al de mogelijkheid voor een kamer in Hanmer Springs dus qua organisatie loopt het allemaal soepeltjes. Hopelijk komt het allemaal goed en ben ik over een weekje helemaal gesetteld in Hanmer Springs. Geen hostel leven meer!

Eerst ben ik echter nog even een laatste tripje aan het maken. Aangezien ik nog niet in Dunedin was geweest, heb ik mijn route terug omhoog iets aangepast zodat ik daar een stop maak. Nog even van de vrijheid genieten voordat ik aan het werk moet. Vandaag ben ik vanuit Wanaka met de bus naar Cromwell gegaan. Een stop die ik niet kon vermijden aangezien de bus naar Dunedin alleen in de ochtend gaat. Geen vervelende stop, ik ben na aankomst richting het oude stadsgedeelte gelopen en heb daar van het uitzicht genoten.

This slideshow requires JavaScript.

Morgenochtend heb ik een vroege bus richting Dunedin, daar heb ik een volle dag voordat ik de dag daarop richting Christchurch vertrek. Op donderdag ben ik dan uiteindelijk in Hanmer Springs. Dan begint het volgende avontuur.

Manon

Zeehonden en Sneeuwtoppen

Hoi Allemaal,

Bergen vol sneeuw en drie dagen reizen waren mijn welkom tot het zuiden van het zuider eiland. Voor hoog bezoek vanuit Australië ben ik wederom afgereisd naar Wanaka.

Kelly, een goede vriendin uit Nederland is namelijk op bezoek hier in Nieuw Zeeland voor een weekje vakantie. Genoeg reden om mijn vakantie nog wat langer door te trekken en weer naar Wanaka te reizen.

Ze komt voornamelijk voor de besneeuwde bergtoppen en zodoende ga ik voor morgen even een lesje skiën voor mijzelf regelen. Hopelijk heb ik volgende week geen gips nieuws! Anyways, dat is allemaal toekomst praat en ik heb nog niet alle foto’s van Kaikoura met jullie gedeeld. Hoewel dit maar een klein plaatsje is, geven het strand en de bergen elke dag weer een nieuw uitzicht.

This slideshow requires JavaScript.

Naast de dagelijkse strandwandeling en het werken voor accommodatie heb ik niet heel veel gezien en gedaan vorige week. De enige echte activiteit was in het weekend. Ik had op zaterdag een dag vrij van het Wwooffen en zodoende besloot ik de Kaikoura Peninsula Walkway te lopen. Een wandeling van 3 uur met als hoogtepunt de zeehondenkolonie op het puntje van de schiereiland. Na dagen vol bewolkte hemel en weinig zon was het eindelijk weer stralend en vertrok ik omstreeks 11 uur vanuit het hostel.

De wandeling was uiteindelijk zeker langer dan de drie uur die was aangegeven, ik denk ook doordat ik zoveel stopte voor foto’s maar uiteindelijk was het voor mij eerder 5 uur. Ach het was het zeker waard. Van zeehonden die dichterbij waren dan ik had verwacht, tot een stukje door de weide met koeien.

Op maandag vertrok ik richting Christchurch, na een kort nachtje had ik de volgende dag al weer vroeg de bus naar Queenstown te pakken. De busrit was zoals allen daarvoor, lang en prima te doen. Hoogtepunt was de lunchstop bij Lake Tekapo; wat een prachtige plek!

In Queenstown was het ook enkel maar de nacht doorbrengen en de volgende ochtend weer door naar Wanaka. De vakantie kon beginnen! Inmiddels zijn we al enkele dagen verder en we hebben ons goed vermaakt; bijkletsen tot de max, koekjes bakken, films kijken, wandelen en plannen maken voor de sneeuwactie.

De vakantie is nog niet over dus ik ga nog even genieten hier in Wanaka.

XManon