Lissabon & Porto – Met Simone op Stap

Hoi Allemaal,

Zoals aangegeven in de vorige blog, had ik zoveel foto’s en dingen die ik wilde delen over Porto dat ik er even een aparte post van heb gemaakt. Hoewel Simone maar drie dagen in Portugal was, had ik door ons bezoek aan Porto namelijk een heel nieuwe omgeving om te ontdekken en fotograferen en zodoende kwam ik terug met heel veel foto’s.

We hebben uiteindelijk half en half de tijd doorgebracht in Lissabon en Porto. De eerste dag in Lissabon heb ik voor tourguide gespeeld; lunch bij Zenith, rondzwerven in en om het oude centrum, korte stop voor een smoothie en frappe bij de Mcdonalds en ook dit keer heerlijk chillen in de zon bij Cais do Sodré.

Voordat de zon onder ging hebben we de ferry gepakt naar Almada en daar hebben we alvast ons dessert gegeten bij het café waar ik eerder ook al eens was geweest met mijn moeder, de reden voor terugkomst: de chocolademelk. De wafel die ook op tafel belande was bijzaak maar fungeerde gelijk als dessert. Het diner, in de vorm van pizza, kwam later bij mij thuis.

This slideshow requires JavaScript.

De volgende dag gingen we ontbijten bij Fábrica Lisboa en namen vervolgende de trein van het station van Oriente richting Porto. De treinreis was een van de fijnste die ik ooit gemaakt heb; vaste zitplaatsen, genoeg ruimte voor bagage, veel beenruimte en een supersnelle trein. Wat wil je nog meer?

In Porto dropte we onze spullen in ons hostel en gingen na een korte pauze gelijk door om het meeste te maken van de middag. We liepen via het hoge gedeelte van de stad richting de rivier. Voordat we daar aankwam hielden we eerst nogmaals een pitstop, dit keer in een klein cafeetje voor thee en gebak. Het gebak hier was echt super goed dus mocht je je in Porto bevinden en zin hebben in taart, sla deze toevallige vondst (AMOR em FATIAS) niet over.

Na de theepauze liepen we over het hoge gedeelte van de Luis I-brug riching Villa Nova de Gaia (zo heet het gedeelte aan de andere kant van de brug) en namen vervolgens de kabeltram naar het lagere gedeelte van Gaia. Het uitzicht rond de rivier, vanaf alle punten waar we langs kwamen, was echt prachtig. De zonsondergang voegde nog een extra gouden randje toe aan de ervaring. Wat een prachtige stad is Porto.

This slideshow requires JavaScript.

Op zaterdag begonnen we dag goed met een ontbijt in het hostel alvorens weer op pad te gaan. We wilden graag naar een boekenwinkel, en niet zomaar een boekenwinkel… DE boekenwinkel van Porto; Livraria Lello & Irmão.

Dit bezoek was nogal een ervaring, niet omdat de boekenwinkel zelf nou echt zo bijzonder is maar meer omdat het een enorme toeristen hotspot is. En met ‘enorm’ bedoel ik: betalen van entreegeld in een aparte locatie, vervolgens wachten in een rij van mensen voor ongeveer half uur, en dan de winkel die overstroomt van fotolustige mensen die elke hoekje, en vooral zichzelf in die hoekjes, proberen vast te leggen.

Het is zeker een mooie winkel maar een must-see, dat is het voor mij niet. De geschiedenis van de winkel, de eerste edities en natuurlijk het gebouw zijn heel interessant maar de toeristengekte én het formaat van de winkel maken het een gevalletje ‘niet de moeite waard’. Gelukkig was het niet helemaal een verlies want we kregen het entreegeld als korting op een aankoop. Dat kon ik natuurlijk niet laten gaan dus ik heb het boek ‘The tattooist of auschwitz’ meegenomen.

This slideshow requires JavaScript.

Na deze toeristenlocatie besloten we even van het gebaande pad af te wijken en zochten we een wat rustiger deel op. We gingen wederom richting de rivier maar een stukje verder buiten het toeristengebied. Lunch deden we bij de Hungry Biker; een café wat gelijk functioneert als fietsenhuur/repair shop.

This slideshow requires JavaScript.

Na de lunch gingen we het toeristische gedeelte weer in en besloten we een klein hellingtrammetje omhoog te nemen. Deze hadden we de dag daarvoor gespot toen hij omhoog kwam en het zag er zo achtbanerig uit dat hij op onze wishlist kwam te staan. In het echt viel dat achtbaan gevoel natuurlijk erg mee, want ja het is een ritje van nog geen vijf minuten en er is geen enkele helling in het wagentje zelf de voelen. Het uitzicht was natuurlijk wel heel mooi.

De zonsondergang deden we dit keer aan de Porto kant; we zaten op een van de smalle terrasjes die over het water uitkijken. Wederom hadden we prima uitzicht en dit keer zaten we ook nog eens prima voor het aperitief.

Op zondag moest Simone al vroeg het vliegtuig hebben dus namen we afscheid in het hostel. Het was 7 uur in de ochtend dus ik probeerde daarna nog wat meer te slapen aangezien de check-out pas 12 uur was. Beetje ontbijten en rustig aan mijn tas pakken, een serietje kijken en nog even chillen op bed, zo kom je de ochtend wel door.

Uiteindelijk checkte ik iets voor 12e uit en ging ik op pad richting een tweedehandswinkel die in de buurt zat om te kijken of dat er nog enkele pareltjes te vinden waren. Dat viel tegen dus ging ik maar door naar een cafeetje dat nog op mijn to-do lijst stond voor een uitgebreide lunch: Chá das Cinco.

Wat was ik blij dat ik die niet over had geslagen, het was echt een van de fijnste lunch/brunch plekken waar ik ben geweest in Portugal. Vooral het toetje, een warme brownie met ijs, was echt super lekker.

Na de lunch liep ik nog even richting de rivier voor een ander uitzichtpunt maar als snel ging ik op pad richting metro om mijn trein terug naar Lissabon te halen. 

Al met al, was het bezoek van Simone en ons bezoek aan Porto zeker geslaagd. Porto is absoluut een stad die ik nog wel eens zou willen bezoeken, niet omdat het hoeft qua must see’s maar omdat het gewoon een hele leuke stad is met veel sfeer, lekker eten en prachtige uitzichten.

XManon

Lissabon (& Monte Gordo) – Bezoek

Hoi Allemaal,

Het is april en het weer hier in Lissabon doet denken aan Nederland; niet al te best, maar met vlagen van zon. Op zich geeft dat ook wel een soort vaag gevoel van thuis, dus we beschouwen dat dan maar als positief.

We zijn weer twee maanden verder sinds mijn laatste bericht en ik heb een hoop om te delen. Hoewel de realiteit van het leven hier toch echt voornamelijk uit dagelijks routine en werk bestaat, waren er enkele dagen dat deze normaalheid werd opgebroken door bezoek. Bezoek aan… en bezoek door.

Begin maart reisde ik af naar het zonnige Monte Gordo om mijn opa en oma een weekendje met mijn gezelschap te verblijden. Heerlijk even vakantiegevoel in de Algarve. De bus dropte me zowaar te vroeg af dus kon ze mooi verrassen met mijn aankomst. We begonnen mijn mini vakantie met een eerste glaasje sangria, en een pitstop in het hotel alvorens richting strand te gaan voor lunch. De strandrestaurantjes hebben een behoorlijke upgrade gekregen sinds de laatste keer dat ik in Monte Gordo was. voornamelijk ook doordat ze zich nu bevinden op en aan een enorme houten promenade. Ideaal voor de velen senioren die het dorp bezoeken in de winter;)

Die middag streek ik even op het strand neer voor wat zeelucht en schetsen, de avond aten we in het hotel en werd ik meegetroond naar een Fado optreden. De volgende dag waren we vroeg uit de veren met als doel Spanje. Vanaf het volgende dorp; Vila Real de Santo António, ben je namelijk binnen een kwartiertje met de ferry in Ayamonte. Altijd leuk, even naar Spanje voor de zon, koffie en gebak.

This slideshow requires JavaScript.

Eenmaal weer terug in Portugal was het tijd voor een uitgebreide lunch en rustig op het terras zitten. Valt niet mee hoor zo’n weekendje weg. Eenmaal weer terug in Monte Gordo vertrok ik weer richting strand, dit keer met een boek dat nog even uit moest. Ik heb nog even maximaal van het strand en zeezicht genoten, voordat ik weer met de bus richting Lissabon moest.

This slideshow requires JavaScript.

Begin maart kreeg ik zelf bezoek in de vorm van Kim en Kelly. We hadden gezamenlijk een appartementje gehuurd in het centrum om het meeste te maken van ons weekend samen. Dit was voor mij ook gelijk de kans om het centrum beter te leren kennen want zo vaak kom ik daar eigenlijk niet.

Het appartementje bevond zich vlakbij Martim Moniz, Rossio en Restauradores dus ideaal qua locatie. Ik had op vrijdag tijdens mijn lunchpauze de sleutels al opgehaald en kon ‘s avonds Kim en Kelly dus bijna direct de juiste richting in sturen. Lees: ‘bijna’, want ja we kwamen aan op een ander metrostation dus moest alsnog Google Maps erbij pakken.

Na de eerste nacht begonnen we de dag met brunch bij Nicolau. Dit cafe stond op Kim haar lijstje en was aardig populair aangezien we zowaar een half uur moesten wachten voordat we aan tafel konden. Gelukkig was het eten en de locatie het waard!

Na de brunch zijn we verder de stad doorgezworven, waar we uiteindelijk op Cais de Sodré de middag hebben afgesloten met maximaal chillen in de zon.

Voor de zonsondergang hadden we echter een andere locatie in de planning, die hebben we gevierd op het dakterras van PARK Bar. Weer een van Kim’s lijstje maar geen nieuwe ontdekking voor mij aangezien ik er al eens eerder was geweest. Scheelde wel gelijk want als je de weg weet is de ingang een stuk makkelijker te vinden.

Op zondag gingen Kelly en Kim samen richting Sintra en had ik de ochtend vrij. Het paleis van Pena is best mooi, maar ik hoefde hem niet per se een derde keer te gaan bekijken.

Toen ze rond 12e weer in Lissabon waren gingen we samen weer op zoek naar lekker eten. Dat vonden we bij Kaffeine Coffee & Brunch. Na de lunch gingen we richting de LX Factory, heerlijk nog wat meer ronddwalen en sangria drinken in de zon.

Op maandag was het al weer tijd om onze spullen in te pakken. We waren beperkt in tijd aangezien we om 13.15 de metro richting vliegveld moesten hebben maar toch hadden we nog enkele dingen op de planning staan. Voornamelijk hield dit in we richting Belém gingen voor Pasteis de Belém. Op de terugweg pakte we ook mooi nog even een oud trammetje als vervoer. Konden Kel en Kim dat ook weer van hun lijstje afstrepen.

Een weekje later had ik weer bezoek. Wederom voor een korte tijd maar dit keer toch wel een hele dag. Mijn vader had namelijk wederom een overstap in Lissabon. Met maar een dag de tijd was het fijn dat sightseeën niet nodig was aangezien mijn vader hier al enkele keren eerder is geweest. We hielden het simpel met brunch, klein tripje naar Belém en lekker van de zon genieten op het terras.

Het reizen naar het café voor brunch was trouwens nog best een trip. We moesten overstappen op de bus en wachten in gezelschap van een groep demonstranten op de bus. Die was trouwens overvol dus uiteindelijk plan aangepast en een straatje verderop een andere bus gepakt. Mocht iemand ons gespot hebben in nieuwsuitzending dat kan best zo zijn; de media was namelijk ook verslag aan het doen.

Na dit bezoekje had ik weer even twee weekjes werken voordat ik weer vakantie mocht houden. Het einde van de maand sloot ik goed af in gezelschap van Simone. Hier maak ik echter even een aparte post over, ik heb namelijk weer veel te veel foto’s gemaakt en die wil ik jullie niet ontzeggen.

Inmiddels zijn we al weer twee weken verder en heb ik wederom weekend. Dit keer geen bezoek of bijzonderheden trouwens. Gewoon even een normaal weekend met een to-do lijstje, maximaal chillen en een bezoek aan het park. Dat mag ook wel weer want daar kwam ik niet echt aan toe de afgelopen tijd.

Dit normale weekend is voorlopig trouwens ook weer de laatste, kan namelijk al weer uitkijken naar mijn volgende bezoek; Nederland aan het eind van de maand. Hopelijk schijnt daar de zon, zou toch leuk zijn ;).

Tot zo ver de avonturen.. kuch kuch.. foto’s van eten. Tot de volgende keer.

XManon

Lissabon – De Start van 2019

Hallo Allemaal,

Ik hoop dat jullie eerste twee maanden van het nieuwe jaar zo voorspoedig zijn verlopen als de mijne. Het heeft zo zijn voordelen om in Portugal te wonen, want waar ik normaal gezien in januari last heb van het hoe-lang-duurt-die-winter-nog-syndroom, heb ik dat nu helemaal niet gehad. Zal vast iets met het weer te maken hebben; bijna elke dag wel zo’n 12 graden en zon, en nu in februari zelfs rond de 18 graden.

Januari begon goed met een nieuwjaarsfeestje in een of ander fort, omgetoverd tot partycentrum. Samen met Emma, Luigi, Lisa en hun collega Inês (Belgische) en vriendin Melissa (Franse), begonnen we de avond gewoon lekker thuis en gingen vervolgens door naar het feest. Dat we om 12 uur nog onderweg waren in de taxi dat was niet helemaal gepland maar ik zie het maar als een unieke manier om 12 uur te vieren. Het jaar begon in ieder geval met beweging en een doel in het vooruitzicht.

Op nieuwjaarsdag heb ik naast het slapen, ook nog even een wandeling gemaakt om de goede intenties voor het jaar af te trappen. Het was fris maar niet super koud en absoluut groener dan verwacht in het Monsanto park.

Qua beweging kan ik ook vertellen dat ik sinds januari, twee keer per week samen met Lisa ben gaan trampolinespringen. Niet zomaar voor de lol maar voor sport. Het is een sportles die ‘Bouncefit’ heet en ik vraag mij gedurende de les elke keer weer af waarom ik het leuk vindt. Dit zal waarschijnlijk toch vooral iets mee te maken hebben met het oefenen van een salto aan het einde van de les. Ik kan tegenwoordig zowaar landen op mijn voeten.

Bounce, LissabonNaast het trampoline springen heb ik mijzelf ook vermaakt met meer Bourgondische beweging want natuurlijk ben ik ook wezen brunchen. De eerste keer van het jaar, samen met Anna, bij Heim Cafe in de buurt van Santos. Dit cafeetje is een aanrader vanjewelste. De pannekoeken, wafels maar ook de toast met eieren; we hadden zo veel eten en zo lekker ook! Samen met Anna heb ik vervolgens nog wat rondgedwaald en van de zon genoten. Je moet wat op je vrije dag.

This slideshow requires JavaScript.

Hetzelfde weekend kon ik het ook niet laten met Emma op stap te gaan. Uiteindelijk kwamen we na heel wat lopen en omwegen terecht bij Copenhagen Coffee Lab & Bakery. Deze brunch was iets gezonder, en de vibe in het café een stuk simpeler maar dat was alsnog heel prima. Een week later deden we het gewoon nog eens over en hebben we gegeten bij Fábrica Lisboa. De croissant die ik daar had was hemels!

This slideshow requires JavaScript.

Een andere leuk uitje was lunch met het Nederlandse team bij DutchTreat, een cafetaria met Nederlandse frituursnacks. Op een donderdag hadden we een ‘meeting’ geplakt aan onze lunchpauze, om even aan teambonding te doen en ondertussen frikandellen en friet te eten. Frietje Mét graag…

Het is behoorlijk ver van het kantoor dus helaas kan dit geen maandelijkse herhaling krijgen. Maar het is goed om te weten dat het er is, voor als de gesprekken op het werk weer eens te veel gaan over ‘Zin-in-friet/frikandel/kroket/etc.’. Niet dat ik deze erg veel mis hoor, ik was namelijk in februari ook even terug gevlogen naar het geboorteland.

Kon ik mooi mijn oma een goede 92e verjaardag wensen, veganistisch junkfood eten met Kelly en Kim, mijn moeder verwelkomen na haar vakantie en natuurlijk taart eten met Simone.

Die taart hadden we gegeten in Gouda trouwens en dat was een goede keuze als bestemming. Mazzel met het weer en de vondst van een hele leuke tweedehands boekenwinkel, die officieel pas twee weken later open zou gaan, hielpen hier zeker aan mee. Voor de lunch konden we terecht bij Lunchcafé Curcuma, en voor de thee en quality-time zaten we in Chocoladefabriek Gouda, waar ook de bibliotheek huist. We bevonden ons ook nog even in de Sint Janskerk, waar we even getrakteerd werden op een orgelconcert door de organist. We gingen oorspronkelijk voor de glas-in-lood ramen maar bleven langer hangen door de muziek.

This slideshow requires JavaScript.

Natuurlijk was mijn tijd in Nederland zo voorbij en voelde het weer veel te kort; dat krijg je als je zoveel mensen wilt zien en dingen wilt doen. Aangezien ik momenteel toch om de hoek woon, heb ik op de planning staan om in april ook nog weer even terug te vliegen maar we moeten maar kijken of dat gaat lukken. Ik moet in de tussentijd namelijk ook gewoon werken en geld verdienen om dit alles te bekostigen.

Hier in Lissabon is trouwens ook genoeg te doen; ik was wezen bowlen met Emma, Luigi, Lisa en Inês, ben naar de kapper geweest met Lisa (Qua prijs was dat ook een uitje dus noemenswaardig). En gisteren heb ik getracht de uitgang te openen van een escaperoom – The Forbidden Temple of Montezuma. Al met al vermaak ik mij dus wel.

Ik ga aankomende week ook nog weer op stap; richting de Algarve om even twee daagjes mijn opa en oma te bezoeken. Als ik niet moest werken de meeste dagen van de week, zou ik bijna denken dat ik op vakantie ga.

Voor nu hier nog enkele snapshots van het zonnige Lissabon. Tot de volgende keer.

XManon

Lissabon – Uitzicht op een Nieuw Jaar.

Hoi Allemaal,

Het is al weer december, geen idee waar de tijd is heengegaan. Het nieuwe jaar komt eraan, dus wat beter dan om terug te kijken naar afgelopen jaar, en beter nog; waar ik allemaal heb rondgezworven.

  • Januari: Australië en Thailand
  • Februari: Thailand, Engeland, Nederland, België
  • Maart: Nederland
  • April: Nederland en Ierland
  • Mei: Duitsland, Rusland, Noorwegen
  • Juni: Duitsland, Noorwegen, Rusland, Denemarken, Zweden, Estland
  • Juli: Nederland
  • Augustus: Nederland en Portugal

Het was absoluut een jaar van beweging, van blut zijn, nieuwe banen beginnen en wonderschone locaties ontdekken. Van hard werken, reizen, te weinig vrije tijd. En te veel vrije tijd. Het was alleen maar een jaar, het was een reis.

Inmiddels zit ik al weer vier maanden in Portugal. Ik ben wel blij dat ik momenteel even in een periode van ‘rust’ zit qua beweging, maar natuurlijk begint het ook al weer te kriebelen en ben ik aan het kijken naar de opties voor 2019. Ik denk niet dat ik dan weer ga hoppen tussen 13 verschillende landen, maar ik ben benieuwd welke mogelijkheden, of locaties, dit nieuwe jaar mij weer zal brengen.

Hier in Portugal leef ik een standaard dagelijks leven, wat in elk land bijna wel hetzelfde is. Maar natuurlijk doe ik ook een hoop leuke dingen. De afgelopen maanden heb ik op mijn vrije dagen deels maximaal gechilld, deels rondgedwaald en ‘rondgegeten’.

This slideshow requires JavaScript.

Begin november was ik weer even terug in Nederland voor de verjaardag van mijn moeder, het meeten van vrienden en heel veel taart en ander lekker voedsel.

Een week na mijn Nederlandse tripje kwam mijn vader in Lissabon langs voor een flitsbezoek, om mijn vergeten telefoon af te geven. Die was ik als ervaren reiziger namelijk vergeten mee te nemen naar Lissabon. Toch best handig zo’n vader die voor zijn werk naar Spanje moest vliegen.

IMG_20181119_222110515

Weer een week later stond mijn moeder op de stoep; dat bezoek was wel gepland gelukkig. Voor haar was het ook een pitstop, aangezien ze vier dagen later doorvloog naar Sal, Kaapverdië. Die vier dagen hebben we gevuld met ronddwalen, films kijken en (zoetigheid) eten. Wat anders?

Dag 1 stond in het teken van Sintra, we hebben even het centrum doorgelopen maar het hoofddoel was natuurlijk het Paleis van Pena en de omringende tuinen.

This slideshow requires JavaScript.

Op dag 2 zijn we de rommelmarkt (Feira da Ladra) over gestruind, gevolgd door een bezoek aan het National Pantheon en daarna hebben we gewoon heerlijk door Alfama gewandeld.

This slideshow requires JavaScript.

Dag 3 zijn we de rivier overgestoken naar Almada om daar de Cristo Rei te bezoeken. Het iconische Christus beeld kon natuurlijk niet ontbreken, al weet ik nu wel gelijk dat het van veraf zien ook prima is; zo bijzonder was het namelijk niet. Toch staat Almada nu trouwens wel op de favorieten-lijst. Ik heb daar namelijk de beste chocomelk gedronken!

This slideshow requires JavaScript.

Op Dag 4 zijn we nog naar Belém geweest voor de befaamde Pastéis de Belém, dit keer bleef het er niet bij ééntje. En op de terugweg vanaf Belém hebben we nog een pitstop gemaakt bij de LX Factory. Dit is een oud fabrieksterrein waar nu allemaal winkeltjes, restaurantjes en creatieve hotspots zitten. Heel hip en een klein stadje op zich.

This slideshow requires JavaScript.

Na mijn moeder ‘s bezoek moest ik het volgende weekend wel even bijkomen maar het weekend daarop heb ik met Emma Oriente bezocht en daar zijn we in de kabeltram (Teleférico Lisboa) geweest. Vanuit de tram heb je niet een heel gevarieerd uitzicht maar alsnog was het best vermakelijk om een kijkje vanuit de lucht te hebben op Oriente, de Vasco da Gama-brug, de Taag en de mensen, die onwetend van enig bekijks, onder ons over de boulevard slenterde.

De kerst is ook al weer voorbij, die heb ik ook goed gevierd samen met Emma, Lisa en Luigi. Drie avonden hadden we een kerstdiner, en ook hebben we cadeautjes uitgewisseld. Ik had de mazzel om vrij te zijn dus ik heb de traditie van 2017 geëerd door lekker veel niets te doen, koekjes te bakken en Netflix te kijken. Helemaal prima zo’n kerst!

Voor nu is dat het weer even met de update. Ik zal proberen om in 2019 weer snel iets te posten, maar beloven kan ik niets. Met mijn immer veranderd rooster is het hebben van enige structuur op het gebied van posten, best lastig. Ik heb toch minstens een halve dag niets doen nodig om de motivatie te vinden een verhaal te typen. En helaas, heb ik niet standaard elke zondag vrij, om dat te doen.

Ach we prutsen wel lekker verder! Als dat geen goede intentie is voor 2019 😉

Beste wensen allemaal en tot volgend jaar!

XManon

Lissabon: Een Eigen Paleisje

Hoi allemaal,

Vanuit een nieuw thuis dan eindelijk weer een update. Ik woon inmiddels al weer twee weken in mijn nieuwe stulpje en het was wel even wennen.

Sowieso was het heel raar om Emma en Lisa’s huis te verlaten omdat dat wel echt voelde als een thuis. Daarnaast had ik ook wat opstart problemen qua slapen.Het matras van mijn nieuwe bed is namelijk knetterhard! Na de 1e nacht, met 4 uur slaap heb ik de volgende nacht het matras van een ander bed geprobeerd. Helaas was er weinig verbetering en besloot ik op dinsdag maar gewoon richting IKEA te gaan voor een matrastopper. Gelukkig is mijn bed nu inmiddels wel comfortabel genoeg om goed te slapen!

Naast het installeren in mijn nieuwe kamer en het werken, heb ik mijn weekenden ook gebruikt om meer van Lissabon te zien. Het hoogtepunt van afgelopen maand was het bezoek aan Sintra.

Samen met Anna heb ik daar onder andere het Palácio Nacional da Pena bezocht. Ik had al foto’s gezien van dit magische paleis maar in het echt is het wonderschoon. Alleen wel jammer dat we niet de enige waren die het wilde bezichtigen, een massa toeristen is toch wel enigszins sfeer dempend. Alsnog enorm genoten van de kleuren en patronen van dit ‘stulpje’.

This slideshow requires JavaScript.

We hadden een ticket gekocht voor de hop-on-hof-off-bus maar dat bleek uiteindelijk niet zo’n heel goede keuze. Onze eerste stop moesten we al wachten op een volgende bus omdat de eerste die langs kwam, vol was. En later die dag hadden we weinig motivatie om uit te stappen bij de stop voor Cabo da Roca. Het was daar namelijk super mistig en koud, en de mensen die de bus in kwamen waren nogal overstuur omdat ze al een uur stonden te wachten…

Uiteindelijk zijn we dus maar weer terug gegaan richting het Palácio Nacional da Pena, om daar de tuinen nog wat beter te bekijken. Maar goed ook, want de tuinen op zich zijn het zien waard!

Vorig weekend ben ik minder cultureel bezig geweest al was het niet minder druk. Op vrijdag ben ik wezen bowlen met collega’s; Alex (Portugees), Lourdes (Spaans), Lucas (Duits) en Mourad (Egyptisch). Om daarna door te gaan richting Bairo Alto voor enkele drankjes.

Zaterdag heb ik vooral uitgeslapen en geluierd tot een uur of drie. Na drieën ben ik richting winkelcentrum Colombo gegaan om met Emma, Lisa en Luigi te winkelen, bankzaken te regelen en pizza te halen. Hoewel de andere drie niet voor pizza gingen, liet ik mij daar niet door tegenhouden en heb ik gewoon lekker een Calzone pizza mee naar Emma’s en Lisa’s huis genomen om daar op te eten.

Zondag was het wederom luieren overdag en uit ‘s avonds. Dit keer uit eten in een Braziliaans restaurant (Dona Bija) met Emma, Lisa en Luigi. Ik wilde Emma en Lisa graag bedanken voor hun gastvrijheid en Luigi ging ook gezellig mee. Het eten was super lekker, al bestond het wel vooral uit Koolhydraten… Met een hoofdletter ja, want het was namelijk ook nog eens super veel eten. Ik was blij dat we de restjes mee naar huis konden nemen.

Afgelopen week heb ik mijzelf dus vrij rustig gehouden om toch enigszins wat geld te besparen maar dat is niet helemaal gelukt. Ik ben gewoon te goed in voor mijzelf zorgen; door middel van lekker eten of (kamer) aankleding. Het zijn allemaal essentiële aankopen… toch? Ach zolang mijn geld nog niet op is, houden we het er maar op dat ik de economie stimuleer en van het leven geniet;).

Gisteren ben ik op stap geweest met Lisa, samen zijn we richting de Panoramic of Monsanto gelopen. Een verlaten gebouw en uitkijkpunt waar de uitzichten onverwacht zijn. Het staat sinds 10 jaar leeg en is dus een ruimte van verval, kunst en leegheid.

This slideshow requires JavaScript.

De wandeling er naartoe was trouwens ook prachtig. Super blij om ontdekt te hebben dat op 15 minuten lopen er een heel groot park / bos is waar je kunt rondwandelen. Daar gaan we zeker nog wel vaker komen!

Nou dat was het weer even. Vanuit Lissabon de allerliefste groetjes.

XManon

Lissabon – Maak me Gek.

Hoi Allemaal,

Goed nieuws! Ik heb zowaar een plek gevonden waar ik kan gaan wonen. 🙂

Het had heel wat voeten in de aarde, maar afgelopen vrijdag heb ik eindelijk een kamer gevonden die ik kan huren en waar ik ook nog eens wil wonen ook. Na heel wat missers; te duur, te klein, te ver weg, geen deur, geen raam… Mocht dat ook wel eens. De jungle aan huizenmarkt had me bijna verzwolgen maar toen was daar dat lichtpuntje. Het is natuurlijk niet allemaal paradijselijk want de kamer is best heel klein, heeft een eenpersoonsbed en ja natuurlijk zag de dromer in mij dat ideaal gezien toch anders, maar de voordelen wegen maximaal op tegen de nadelen. De kamer is namelijk ongeveer 5 a 10 minuten van het huis van Emma en Lisa, ik kan nog steeds naar mijn werk lopen, het heeft een raam en deur… En het beste: ik krijg zowaar mijn eigen badkamer. En dat voor een redelijke huur.

Ik had op vrijdag, vlak voor het naar huis gaan van werk, met een beetje Portugese-taalhulp van Alex, gereageerd op de advertentie op Facebook en kon gelijk komen kijken na het werk. De dame die er al woont, die had toevallig genoeg in Nederland gewoond en gewerkt en we konden het goed vinden. Na de tour was ik dus ook niet heel afwachtend met het uiten van mijn wens om in te trekken. Gelukkig zag ze het ook wel zitten en kon ik de concurrentie voor zijn en de kamer reserveren. Vanaf 30 september zit ik dan toch eindelijk in een eigen kamer. Hopelijk brengt dat gelijk meer de realisatie dat ik hier echt woon.

Naast de woningcrisis heb ik gelukkig ook nog wel leuke dingen ondernomen. Ik was vorige weekend wederom richting Belém gegaan. Dit keer was ik alleen en met als doel de tentoonstelling van Escher. Ik had mijn telefoon binnen in een kluisje achtergelaten dus helaas geen foto’s van de geniaalheid maar mocht je meer willen weten, check dan deze link.

img_20180909_151328132.jpg
Escher tentoonstelling, Belém, Lissabon, Portugal

Afgelopen week was vrij rustig. Op enkele huisbezoeken en de wekelijkse woensdag in 100 Monaditos na, was het voornamelijk werk dat me bezig hield. Over werk gesproken, het was mijn laatste week van training en vandaag was zowaar de eerste echte werkdag.

Ik had als doel het beoordelen van 50 video’s en het was elke keer een verassing wat ik voorgeschoteld kreeg. Gelukkig was de hoofdmoot muziekvideo’s en was er slechts eentje waar ik de kriebels van kreeg; wie zet er nou een filmpje op het internet puur om te laten zien hoe een vader twee keer over zijn nek gaat in een achtbaan? Een goed voorbeeld van de zinloosheid van het internet en de veelzijdigheid van het aanbod aan video’s wat ik te zien kan krijgen. Qua droombaan gehalte kan ik wel zeggen dat het niet helemaal op level tien staat. Ach ik kon vandaag ook wel genieten van Nederlandse klassieker ‘Maak me gek.’

IMG_20180909_135300916
Belém, Lissabon, Portugal

 

Dit weekend was trouwens ook weer geslaagd. Hoewel, de shop-excursie op zaterdag het tegenoverstelde van succesvol was. Had ik de zondag wel een topdag. Ik was met Anna richting Cascais afgereisd en daar hadden we samen met Annabella (Portugese) gegeten bij House of Wonders. Een ervaring van Vegan voedsel; we hadden elke een Mezze aan lekkers voor onszelf, een super tropisch sapje en als toetje deelden we een Ananas-kokostaart, brownie en een roodfruit-taart. Echt super lekker en met als hoofdonderdeel groente, ook nog eens goed voor de vitaminen. Zo kun je je nog eens vol eten zonder al te veel schuldgevoel.

 

Naast de geweldige lunch, hebben we ook rondgedwaald in Cascais en kwamen bepaalde locaties mij zowaar bekend voor. We zijn via een pitstop op het strand (voetjes in de ijskoude zeewater) richting de Boca do Inferno gelopen. Deze plek was ik acht jaar terug ook al geweest en er was een hoop veranderd. Toentertijd waren er enkele zigeuners die langs de weg souvenirs verkochten, nu waren er maar liefs drie eettentjes en verschillende winkels. Hoewel, wel handig qua toegang tot eten en drinken, niet heel sfeertoevoegend.

IMG_20180916_163251029_HDR
Boca do Inferno, Cascais, Portugal

We waren trouwens ook nog op een spiritfestival beland; dat krijg je als je gewoon ronddwaalt. Het was een festival voor yoga, dans en muziek. We kwamen precies aan toen er de optie was om mee te doen met een Afrikaanse dans optreden / les. Heel tof om te zien hoe allerlei mensen gewoon mee gingen doen en er helemaal voor gingen, dansskills of niet. Ik heb het meedoen trouwens overslagen, daar was het mij echt veel te warm voor.

 

Nou dat was het weer even. Tot de volgende keer. Hoop dat ik enkele zonnestralen mee kan sturen via deze post.

XManon

Manon in Lissabon: Het Begin.

Hoi allemaal,

Vanuit Lissabon dan eindelijk een teken van leven. Er zijn al weer twee weken voorbij gevlogen en ik heb weer een hoop te delen. Laten we beginnen met de basis details: ik heb nog geen huis, ben momenteel nog in training voor mijn baan en het is hier bijna elke dag zo’n 30 graden.

Ik woon momenteel bij Emma en Lisa in. Ze hebben gelukkig ruimte voor een extra slaper en vinden het geen probleem dat ik vanuit hier een huis zoek. Ik had gehoopt dat ik inmiddels wel wat gevonden zou hebben maar het valt niet mee. Er is wel genoeg aanbod, maar helaas is het veelal aanbod waar ik niet wil wonen.

Van te voren had ik al wel een kamer op het oog maar het bleek bij aankomst dat desbetreffende kamer niet heel ideaal was, aangezien hij niet in de flat zelf bleek te zitten maar aan het eind van de binnenplaats. Inmiddels heb ik nog twee andere opties bezocht, zonder succes. De zoektocht gaat verder!

Qua baan ben ik begonnen als Content Reviewer van video’s. Zoals ik al zei ben ik nog in training, dus momenteel is het nog voornamelijk reglementen lezen en oefenen met beoordelen. Mijn trainingsgroep bestaat uit een mix van nationaliteiten met een stuk meer Portugezen dan verwacht. Super fijn want voor vragen of vertalingen is er dus altijd wel iemand om te benaderen.

Naast de praktische zaken heb ik natuurlijk ook al wel wat rondgedwaald door de stad. Het eerste weekend, heb ik op vrijdag met Emma bijgekletst en rondgelopen in een enorm winkelcentrum, en op zaterdag zijn we via de Time Out Market, door Bairo Alto gelopen en geëindigd op Praça do Comércio.

Op Zondag ben ik zelf op pad gegaan, en besloot ik te lopen naar Miradouro da Nossa Senhora do Monte. Eenmaal boven, kwam ik erachter dat dit het uitkijkpunt was, waar ik 9 jaar eerder ook met mijn ouders was geweest. Het uitzicht was niet heel erg veranderd.

Het volgende weekend, heb ik op zondag met collega Lourdes (Spaanse) gebruncht in een tentje dat ons was aangeraden. Voor 13 euro, kreeg je heel wat te eten (3 gangen) en ik zat dan ook propvol toen we twee uur later het restaurantje uitkwamen. Gelukkig hadden we bedacht om nog wat rond te zwerven voordat we een kamer-optie gingen bekijken dus ik heb het er wel af kunnen lopen. De betreffende kamer-optie was best prima op een ding na: hij had geen deur. Er was slechts een kamerscherm dat functioneerde als. Beetje jammer.

Het hoogtepunt van het rondlopen was trouwens het metrostation van Olailas. Vergeleken met de andere metrostations betonnen bunkers was dit namelijk een caleidoscoop.

Afgelopen week ben ik op woensdag, met collega’s beland bij 100 Monaditos; een Spaanse keten, waar je verschillende tapas kunt bestellen, voornamelijk in de vorm van een klein pistoletje met beleg. Degene die mij al langer kennen, weten dat ik hier in Madrid ook fan van was. Al gingen het bestellen in het Spaans mij daar niet altijd even soepel af.

Tinto de Verano, goed gezelschap en eten… Wat wil je nog meer. Op vrijdag besloten we dit recept nogmaals te herhalen. Al ging het dit keer meer om de drankjes, dan het voedsel… Iets met het weekend vieren.

IMG_20180829_172430798
Collega’s Michaela, Lourdes, Madeline en Lucas, Lissabon, Portugal

Heel hard heb ik niet gevierd want ik had namelijk zaterdag plannen gemaakt met Anna en Lourdes. Anna (Italiaanse) wilde heel graag ontbijten bij een tentje waar ze mega croissants serveren. Veel meer had ik niet nodig om overgehaald te worden!

Ik koos natuurlijk voor een croissant met chocolade, maar er waren nog veel meer opties. Je kon zelfs het type croissant kiezen; brioche, klassiek of een met pitten en zaden. Ik moest de helft van mijn croissant uiteindelijk meenemen in mijn tas want ik kreeg hem niet op, de volgende keer ga ik toch maar voor een halve.

Na deze ‘mega’ goede start zijn we met de trein naar Belém gegaan waar we langzaam zijn afgedwaald richting de Toren van Belém. Daar kwam Lourdes ons ook vergezellen en gezamenlijk zijn we vervolgens opzoek gegaan naar het volgende item op de voedsel-bucket list: Pasteis de Belém. Hoewel we gewaarschuwd waren dat er in het weekend een lange rij staat voor de bakkerij, hadden we geluk en konden we zo binnenlopen. Het scheelt ook wel dat het een supergrote bakkerij is. Ze hebben ruimte voor 400 mensen…

This slideshow requires JavaScript.

Eén Pastel de Belém later, en twijfels over het eten van een tweede, gingen we weer door. We hadden niets meer op de lijst van activiteiten dus liepen gewoon een straat in om te kijken waar deze uit zou komen. We kwamen goed terecht, in de Botanische tuinen.

Grote bomen, veel schaduw en sprinklers die toevallig net aan het sproeien waren. Een meer verfrissende plek kun je niet vinden. We hebben ook nog een doorsteekje gemaakt naar het Paleis van Belém dat zich naast de Botanische tuinen bevindt. Binnen zijn we niet geweest maar we hadden buiten ook genoeg te zien. Er was toevallig een mega grote boekenmarkt en zodoende een hoop gezelligheid. Wel jammer dat alle boeken in het Portugees waren…

Nou, tot zover de belevenissen van de afgelopen twee weken. Hopelijk heb ik volgende keer meer te melden over een werkelijke verhuizing. We gaan het zien.

XManon

De Lichtpuntjes

Hoi Allemaal,

Daar het in deze donkere tijd vooral draait om de lichtpuntjes, doe ik in deze blogpost maar hetzelfde. De korte dagen inspireren niet tot heel veel activiteit maar helemaal stil heb ik ook niet gezetten. Eind november hadden we op donderdag een movie-night met de Sport&Social club. Je kon je opgeven om gratis naar de film te gaan, nou was ik daar sowieso wel voor gegaan. Maar nog perfecter was de film die we gingen zien; Fantastic Beasts and Where to Find Them. Als een Harry Potter fan zag ik hier al tijden naar uit en om hem dan ook nog gratis te mogen gaan zien. Dat is gewoon win-win.

De film was nieuw maar tegelijkertijd ook heel vertrouwd. Het was even twee uur doorbrengen in een magische wereld. Heerlijk ontspannen kwamen we om kwart over elf de bios uit. Ook fijn was de lift die ik had weten te regelen voor mijzelf en mijn huisgenoten. Dit keer geen sprintje naar de bus maar relaxed lopen richting de parkeerplaats.

Het weekend was heel rustig. Geen wilde feesten en partijen. Een beetje serie kijken, boodschappen doen en plannen maken voor volgend jaar. Op zondag heb ik nog afgesproken voor koffie met Esther en Carlos maar ook dat was kort en krachtig. Best fijn even een weekendje rustig aan doen.

Afgelopen weekend was het tijd voor iets meer activiteit. Vrijdag avond ging ik met Emma en Lisa uit eten bij Sultan; een Libanees / Marokkaans restaurant. En op zaterdag ochtend had ik met Noemi en Michela afgesproken om naar de Vintage Kilo Sale te gaan.

De vorige editie was ik in de middag geweest met Michela en toen waren de ‘goede’ stukken al weg, dus ik was benieuwd of dat het anders zou zijn in de ochtend. Ik had niet echt iets nodig maar ik vind het wel heel interessant dat je geen idee hebt wat voor dingen je zou kunnen tegenkomen. Michela vond het uiteindelijk toch iets te vroeg in de ochtend en kon haar bed niet uitkomen maar samen met Noemi stond ik om 10 uur vooraan in de rij om naar binnen te gaan. Eenmaal binnen werd ik er nog best gestrest van haha, het feit dat het toch allemaal enkele stuks zijn en dat dit de ‘goede’ stukken moeten zijn geeft echt het gevoel dat je er snel bij moet zijn.

Nou blijft het natuurlijk ‘vintage’ dus het is een hoop zoeken tussen vreselijke items naar die pareltjes. Uiteindelijk heb ik nog zowaar wat gevonden ook. Een cape / omslagdoek met ruffles waar ik al jaren naar op zoek ben; drama meets functionaliteit = love. En een pailletten top die perfect is voor de Christmas party volgende week. Je betaalt voor kilo dus beiden had ik voor de simpele prijs van 20 euro. Niet slechts al zeg ik het zelf. De cape alleen al zou nieuw heel wat meer kosten.

De pailletten top bleek uiteindelijk iets meer onderhoud te vergen dan aanvankelijk gedacht. Ik zag na de aankoop pas dat er een gedeelte was op de rug waar pailletten miste. Zodoende had ik in de stad wat pailletten gekocht. Bij het bevestigen kwam ik er echter achter dat er meerdere plekken waren, waar de pailletten aan een draadje hingen. Een los draadje welteverstaan. De hele avond, tijdens het serie kijken, dus paillettjes zitten bevestigen. Allicht goed voor de oog-handcoördinatie.

Zondag was ook lekker actief. Ik moest het huis schoonmaken en wilde alvast mijn cadeau aanschaffen voor mijn Secret Santa (iemand van mijn team op het werk). Hoewel het wel heel goed voelt aan het eind van de dag als je zo productief bezig ben, had ik gisteravond toch wel even een momentje dat ik dacht… Waarom is het weekend maar twee dagen? Een dagje luieren had nog best aan dit weekend toegevoegd mogen worden.

Misschien kan ik die aan volgend weekend toevoegen. We gaan het zien. Voor nu wil ik nog even eindigen met het volgende:

Fijne Sinterklaas!

XMij