Vrijheid is Afleidend.

Hoi Allemaal,

Zoals de titel al doet inleiden, het is afleidend dat vrij zijn. Een blog schrijven is toch moeilijk als het strand lokt. Ik had vorige week al een update willen geven na mijn busreizen-hel maar de zon had andere plannen met mij. Ach, beter laat dan nooit, nu dan toch die update.

 

Picton was pittoresk en prachtig, het deed mij denken aan de Franse Riviera. Niet heel verkeerd om wat daagjes rond te brengen. Mijn hostel was lekker kitsch, een zeethema in verschillende uitwerkingen en op alle oppervlakken ongeveer. Mijn favoriete ontwerp waren de beschilderde eetkamerstoelen. Stukje inspiratie voor ooit!

Picton, hostel stoelen

Ik had niet echt heel hard wat gepland in Picton en uiteindelijk heb ik dus ook niet veel gedaan. Het enige wat ik op het oog had was om te gaan paragliden, dat kon via het hostel geregeld worden en scheen heel mooi te zijn over de Malbourough Sounds. Helaas zat het weer niet mee dus dat is er niet van gekomen. Wel heb ik een wandeling gemaakt met prachtige uitzichten.

This slideshow requires JavaScript.

Na drie dagen Picton was het op naar Wellington met de ferry. Dit ging nog bijna niet door eigen toedoen. Ik had de normale tijd aangehouden dat je bij de bus moest aankomen, had 15 minuten extra bedacht maar door rondlummelen in het hostel was die er niet van gekomen. Dus toen ik aan kwam lopen bij de ferry terminaal hoorde ik precies de melding dat de gate gesloten was. Gelukkig heeft mijn guardian angel goede connecties en had ik mazzel, ik werd via een achterdeur gesluisd naar waar de auto’s de ferry op reden en mocht na de laatste auto dezelfde kant oplopen. Oeps gevalletje met goede afloop.

This slideshow requires JavaScript.

In Wellington drie uurtje rondgebracht en toen de nachtbus richting Hamilton gepakt. Ik had een sleeperbus geboekt en was benieuwd hoe mijn bed in de bus eruit zou zien. Helaas heb ik niet echt een goede foto kunnen maken maar jullie moeten het maar even visualiseren. Het was een mix van brancard en hangmat. Heel goed heb ik natuurlijk niet geslapen maar alsnog was het absoluut een verbetering. Een nachtbus zittend in een stoel is toch een stuk naarder.

In Hamilton had ik wederom drie uur en dat gaf mij mooi de tijd om mijn familie te skypen voor mijn moeders verjaardag. Na dit gesprek om 7 uur ‘s ochtends mijn tijd, toch maar op zoek naar een koffiezaakje voor wat extra energie. De volgende busrit, drie uur later, duurder maar een uurtje en bracht mij in Matamata. Voor de niet-Nieuw-Zeeland-reizigers, dit is de locatie van Hobbiton. De plek om je even hobbit te wanen en rond te lopen op de filmset van LOTR en The Hobbit. Ik ben geen mega fan maar het was absoluut leuk om te zien hoe een verhaal en wereld realiteit kan worden.

Met een tour van drie uur en een overstap van drie uur was ik aan het eind enigszins gestrest. Ik wilde toch wel graag mijn volgende bus halen. Gelukkig had ik tijd over en voordat ik het wist zat ik weer in de bus. Weer een uurtje later was ik in Thames en kon ik mijn koffer eindelijk richting hostel rollen, of slepen moet ik zeggen want ik heb een doorgezakt kofferwiel.

Het hostel was meer bed en breakfast dan hostel, dus lekker schoon en met een goed bed. Ik lag in een slaapzaal met 5 stapelbedden maar had de mazzel om de eerste nacht de enige te zijn. De tweede was ik mindere gelukkig met twee snurkende Aziatische mannen als gezelschap maar ja dat is het leven van een reiziger.

Thames zelf was trouwens hartstikke druk, er was namelijk een Steampunk festival gaande. Ik heb de parade op zaterdag even meegepakt en dat was best vermakelijk.

Op zondag ik een shuttle geboekt voor het volgende stuk van mijn reis en deze bracht mij tot wat mijn bestemming zou zijn voor wat langer. Whangamata, uitgesproken als Fangamataaaa… Is mijn huidige locatie. Dit stadje is vooral bekend om zijn prachtige strand en goede surf mogelijkheden. Met een inwoneraantal van 3000 is het niet al te groot, maar in de zomer is het de place to be en schijnt het aantal richting de 10000 te gaan.

Dat ga ik allemaal niet meemaken want hoewel ik had gepland hier wat langer te blijven heb ik besloten het op twee weken te houden. Het hostel waar ik momenteel aan het werk ben voor accommodatie is namelijk best wel klein (Slechts 1 WC!) en de uren die ik werk zijn er meer dan dat ik wil. Als je surft, is het ideaal, je kunt namelijk gebruik maken van alle spullen. Maar als je dat niet doet dan haal je het er niet uit, dan kan je toch beter werken voor geld. Met weer een wijziging van de plannen was het tijd om het noodplan af te stoffen… Het ticket naar Fiji was snel geboekt.

Momenteel ben ik druk bezig met de grove planning voor de aankomende maanden. Ik zal er maar niet te veel over uitweiden want de kans is groot dat deze wordt aangepast. Fiji is een gegeven en op 5 december vlieg ik dus uit naar tropischere orden. Ik heb mijn eerste twee nachten overnachting geboekt en vanaf daar ga ik wel zien waar ik heen ga en wat ik ga doen. Een hangmat en palmboom, die moeten er toch wel te vinden zijn?

Hier nog enkele foto’s van Whangamata, elke dag naar het strand verveelt nooit.

Hopelijk geef ik nog weer een update voordat ik het vliegtuig naar Fiji pak, maar ik beloof niets. We gaan het zien. šŸ˜‰

XManon

Van kou komt verkoudheid

Hoi Allemaal,

Nog steeds vanuit Wellington, hallo!

Inmiddels ben ik hier al langer dan twee weken en hoewel ik genoeg tijd heb gehad om te bloggen is het er niet van gekomen. Uitstellen is afstellen, helemaal als een zware verkoudheid (of ziekte) je velt. Na drie avonden (zes tot elf) vrijwilligerswerk in de kou was het op de vierde dag wel genoeg. De typische symptomen, moeheid, warm/koud, hoofdpijn en hoesten. Ik heb het vrijwilligerswerk afgebeld en ben mijn bed weer ingedoken. Inmiddels is het dag vier en ik begin mij eindelijk beter te voelen. De hostelfamilie heeft goed voor me gezorgd, met thee, gember en een bezorging van vitamientjes van de farmersmarkt vandaag. Hopelijk ben ik binnen twee dagen weer de oude!

Het vrijwilligerswerk, laten we het daar over hebben. Zoals verteld had ik mijzelf opgegeven als vrijwilliger voor LUX festival. Na enige mailverkeer tussen mij en de vrijwilligerscoƶrdinator had ik toegezegd tot een positie met iets meer verantwoordelijkheid. Gamehost bij de Singapore Airlines stand… Wat dat precies inhield, daar kwam ik op donderdag pas achter tijdens de training. Een papier vliegtuigjes wedstrijd waarbij een team van twee personen een vliegtuigje door vier hoepels moet laten vliegen, een hoepel per keer. Klinkt makkelijk, echter kwam de extra regel erbij kijken dat het vliegtuigje niet de grond mocht raken. Een persoon moest het vliegtuigje dus laten vliegen en de tweede moet hem opvangen aan de andere kant van de hoepel.

Samen met een andere gamehost (Jo) kregen we kort uitgelegd hoe het werkt en werd ons geĆÆnstrueerd maar te testen hoe en of het zou werken. Jo zou de eerste dagen de host zijn dus ik had goede hoop dat tegen de tijd dat ik aan de beurt was het wel gestroomlijnd zou zijn. Op vrijdagavond begon het en ik wilde natuurlijk gelijk langs om te kijken hoe het festival was en hoe het bij de stand zou lopen. Ik had mijn kamergenote Katharina uitgenodigd om heen te gaan maar ze had al afgesproken met een vriendin en zodoende sloot ik mij bij hun aan.

We gingen op stap met behulp van een digitale kaart maar stapte al snel over op de papieren. Katharina en ik waren de enige echt geĆÆnteresseerd in de route dus we namen het voortouw. Het weer was guur die avond en uiteindelijk hebben we niet alles gezien maar het was alsnog gezellig. Uiteindelijk beland bij de papieren vliegtuigjes wedstrijd en ik zag dat het daar nogal chaotisch aan toe ging. Er was een jongen zonder teamspeler, dus ik kreeg de kans om het spel zelf te spelen. Heel leuk om te doen maar toen we wonnen was het bij de andere vrijwilligers niet bekend dat er kans was op een grote prijs. De popcornvoucher was ook leuk maar ik was wel benieuwd in hoe verre de training van de dag ervoor nou echt invloed had op de realiteit van het spel.

Op Zondag heb ik de route nogmaals gelopen dit keer met een andere groep mensen van het hostel (Angela, Courtney, Felix en Owen, Freya) Het weer was een stuk beter en dit keer heb ik de complete route kunnen aanschouwen. Hieronder een overzicht.

Op maandag was het eindelijk zover, tijd om zelf het oranje hesje aan te trekken en te game hosten. Ik had gedacht voor het begin even tijd te hebben om te bespreken met de andere vrijwilligers hoe en wat maar zodra het licht aanging in de tent, waren er gelijk mensen die kwamen aanlopen. De hele avond achter de tafel gestaan, vliegtuigjes gevouwen en verteld wat de bedoeling was. Super gezellig maar niet heel goed voor je rug. De volgende dag was vrijwel hetzelfde, echter werd het proces iets gestroomlijnd en hadden we duidelijkere prijzen. Dag drie begon de verkoudheid en ik was blij dat ik meer vrijheid had om rond te lopen, het was wederom koud met af en toe regen dus het was een stuk minder druk. Uiteindelijk stopten we dan ook eerder dan 23.00. De volgende dag was ik ziek dus heb verder geen idee hoe het ging. Al met al was het vrijwilligerswerk wel leuk maar ik had er wel meer van verwacht. Ach weer een ervaring erbij.

Naast het vrijwilligerswerk heb ik natuurlijk Wellington verkent. Zie hieronder enkele snapshots van de stad.

Vooral de Botanische tuinen waren favoriet! Op Zondag had ik hier al zelf rondgestruind maar toen Freya op dinsdag heen ging, besloot ik ook mee te gaan. Heel cool is de mogelijkheid om de Cable car omhoog te nemen. Erg veel uitzicht heb je hierin niet maar het scheelt toch omhoog wandelen. Koffie in de zon, uitzicht op de stad en daarna door de natuur struinen. Even weg uit de stadsdrukte.

This slideshow requires JavaScript.

Hoewel het plan oorspronkelijk was om hier te blijven en een baan te zoeken heb ik deze maar even op een laag pitje gezet. Plannen zijn er om veranderd te worden. Waarschijnlijk ga ik naar Plimmerton (een plaatsje hier in de buurt) om daar in een hostel te werken voor accommodatie (2 uur per dag). Misschien krijg ik dan ook de motivatie om meer te schrijven dan alleen dit blog.

We gaan het zien.

XManon