Lissabon: Een Eigen Paleisje

Hoi allemaal,

Vanuit een nieuw thuis dan eindelijk weer een update. Ik woon inmiddels al weer twee weken in mijn nieuwe stulpje en het was wel even wennen.

Sowieso was het heel raar om Emma en Lisa’s huis te verlaten omdat dat wel echt voelde als een thuis. Daarnaast had ik ook wat opstart problemen qua slapen.Het matras van mijn nieuwe bed is namelijk knetterhard! Na de 1e nacht, met 4 uur slaap heb ik de volgende nacht het matras van een ander bed geprobeerd. Helaas was er weinig verbetering en besloot ik op dinsdag maar gewoon richting IKEA te gaan voor een matrastopper. Gelukkig is mijn bed nu inmiddels wel comfortabel genoeg om goed te slapen!

Naast het installeren in mijn nieuwe kamer en het werken, heb ik mijn weekenden ook gebruikt om meer van Lissabon te zien. Het hoogtepunt van afgelopen maand was het bezoek aan Sintra.

Samen met Anna heb ik daar onder andere het Palácio Nacional da Pena bezocht. Ik had al foto’s gezien van dit magische paleis maar in het echt is het wonderschoon. Alleen wel jammer dat we niet de enige waren die het wilde bezichtigen, een massa toeristen is toch wel enigszins sfeer dempend. Alsnog enorm genoten van de kleuren en patronen van dit ‘stulpje’.

This slideshow requires JavaScript.

We hadden een ticket gekocht voor de hop-on-hof-off-bus maar dat bleek uiteindelijk niet zo’n heel goede keuze. Onze eerste stop moesten we al wachten op een volgende bus omdat de eerste die langs kwam, vol was. En later die dag hadden we weinig motivatie om uit te stappen bij de stop voor Cabo da Roca. Het was daar namelijk super mistig en koud, en de mensen die de bus in kwamen waren nogal overstuur omdat ze al een uur stonden te wachten…

Uiteindelijk zijn we dus maar weer terug gegaan richting het Palácio Nacional da Pena, om daar de tuinen nog wat beter te bekijken. Maar goed ook, want de tuinen op zich zijn het zien waard!

Vorig weekend ben ik minder cultureel bezig geweest al was het niet minder druk. Op vrijdag ben ik wezen bowlen met collega’s; Alex (Portugees), Lourdes (Spaans), Lucas (Duits) en Mourad (Egyptisch). Om daarna door te gaan richting Bairo Alto voor enkele drankjes.

Zaterdag heb ik vooral uitgeslapen en geluierd tot een uur of drie. Na drieën ben ik richting winkelcentrum Colombo gegaan om met Emma, Lisa en Luigi te winkelen, bankzaken te regelen en pizza te halen. Hoewel de andere drie niet voor pizza gingen, liet ik mij daar niet door tegenhouden en heb ik gewoon lekker een Calzone pizza mee naar Emma’s en Lisa’s huis genomen om daar op te eten.

Zondag was het wederom luieren overdag en uit ‘s avonds. Dit keer uit eten in een Braziliaans restaurant (Dona Bija) met Emma, Lisa en Luigi. Ik wilde Emma en Lisa graag bedanken voor hun gastvrijheid en Luigi ging ook gezellig mee. Het eten was super lekker, al bestond het wel vooral uit Koolhydraten… Met een hoofdletter ja, want het was namelijk ook nog eens super veel eten. Ik was blij dat we de restjes mee naar huis konden nemen.

Afgelopen week heb ik mijzelf dus vrij rustig gehouden om toch enigszins wat geld te besparen maar dat is niet helemaal gelukt. Ik ben gewoon te goed in voor mijzelf zorgen; door middel van lekker eten of (kamer) aankleding. Het zijn allemaal essentiële aankopen… toch? Ach zolang mijn geld nog niet op is, houden we het er maar op dat ik de economie stimuleer en van het leven geniet;).

Gisteren ben ik op stap geweest met Lisa, samen zijn we richting de Panoramic of Monsanto gelopen. Een verlaten gebouw en uitkijkpunt waar de uitzichten onverwacht zijn. Het staat sinds 10 jaar leeg en is dus een ruimte van verval, kunst en leegheid.

This slideshow requires JavaScript.

De wandeling er naartoe was trouwens ook prachtig. Super blij om ontdekt te hebben dat op 15 minuten lopen er een heel groot park / bos is waar je kunt rondwandelen. Daar gaan we zeker nog wel vaker komen!

Nou dat was het weer even. Vanuit Lissabon de allerliefste groetjes.

XManon

Advertisements

Lissabon – Maak me Gek.

Hoi Allemaal,

Goed nieuws! Ik heb zowaar een plek gevonden waar ik kan gaan wonen. 🙂

Het had heel wat voeten in de aarde, maar afgelopen vrijdag heb ik eindelijk een kamer gevonden die ik kan huren en waar ik ook nog eens wil wonen ook. Na heel wat missers; te duur, te klein, te ver weg, geen deur, geen raam… Mocht dat ook wel eens. De jungle aan huizenmarkt had me bijna verzwolgen maar toen was daar dat lichtpuntje. Het is natuurlijk niet allemaal paradijselijk want de kamer is best heel klein, heeft een eenpersoonsbed en ja natuurlijk zag de dromer in mij dat ideaal gezien toch anders, maar de voordelen wegen maximaal op tegen de nadelen. De kamer is namelijk ongeveer 5 a 10 minuten van het huis van Emma en Lisa, ik kan nog steeds naar mijn werk lopen, het heeft een raam en deur… En het beste: ik krijg zowaar mijn eigen badkamer. En dat voor een redelijke huur.

Ik had op vrijdag, vlak voor het naar huis gaan van werk, met een beetje Portugese-taalhulp van Alex, gereageerd op de advertentie op Facebook en kon gelijk komen kijken na het werk. De dame die er al woont, die had toevallig genoeg in Nederland gewoond en gewerkt en we konden het goed vinden. Na de tour was ik dus ook niet heel afwachtend met het uiten van mijn wens om in te trekken. Gelukkig zag ze het ook wel zitten en kon ik de concurrentie voor zijn en de kamer reserveren. Vanaf 30 september zit ik dan toch eindelijk in een eigen kamer. Hopelijk brengt dat gelijk meer de realisatie dat ik hier echt woon.

Naast de woningcrisis heb ik gelukkig ook nog wel leuke dingen ondernomen. Ik was vorige weekend wederom richting Belém gegaan. Dit keer was ik alleen en met als doel de tentoonstelling van Escher. Ik had mijn telefoon binnen in een kluisje achtergelaten dus helaas geen foto’s van de geniaalheid maar mocht je meer willen weten, check dan deze link.

img_20180909_151328132.jpg
Escher tentoonstelling, Belém, Lissabon, Portugal

Afgelopen week was vrij rustig. Op enkele huisbezoeken en de wekelijkse woensdag in 100 Monaditos na, was het voornamelijk werk dat me bezig hield. Over werk gesproken, het was mijn laatste week van training en vandaag was zowaar de eerste echte werkdag.

Ik had als doel het beoordelen van 50 video’s en het was elke keer een verassing wat ik voorgeschoteld kreeg. Gelukkig was de hoofdmoot muziekvideo’s en was er slechts eentje waar ik de kriebels van kreeg; wie zet er nou een filmpje op het internet puur om te laten zien hoe een vader twee keer over zijn nek gaat in een achtbaan? Een goed voorbeeld van de zinloosheid van het internet en de veelzijdigheid van het aanbod aan video’s wat ik te zien kan krijgen. Qua droombaan gehalte kan ik wel zeggen dat het niet helemaal op level tien staat. Ach ik kon vandaag ook wel genieten van Nederlandse klassieker ‘Maak me gek.’

IMG_20180909_135300916
Belém, Lissabon, Portugal

 

Dit weekend was trouwens ook weer geslaagd. Hoewel, de shop-excursie op zaterdag het tegenoverstelde van succesvol was. Had ik de zondag wel een topdag. Ik was met Anna richting Cascais afgereisd en daar hadden we samen met Annabella (Portugese) gegeten bij House of Wonders. Een ervaring van Vegan voedsel; we hadden elke een Mezze aan lekkers voor onszelf, een super tropisch sapje en als toetje deelden we een Ananas-kokostaart, brownie en een roodfruit-taart. Echt super lekker en met als hoofdonderdeel groente, ook nog eens goed voor de vitaminen. Zo kun je je nog eens vol eten zonder al te veel schuldgevoel.

 

Naast de geweldige lunch, hebben we ook rondgedwaald in Cascais en kwamen bepaalde locaties mij zowaar bekend voor. We zijn via een pitstop op het strand (voetjes in de ijskoude zeewater) richting de Boca do Inferno gelopen. Deze plek was ik acht jaar terug ook al geweest en er was een hoop veranderd. Toentertijd waren er enkele zigeuners die langs de weg souvenirs verkochten, nu waren er maar liefs drie eettentjes en verschillende winkels. Hoewel, wel handig qua toegang tot eten en drinken, niet heel sfeertoevoegend.

IMG_20180916_163251029_HDR
Boca do Inferno, Cascais, Portugal

We waren trouwens ook nog op een spiritfestival beland; dat krijg je als je gewoon ronddwaalt. Het was een festival voor yoga, dans en muziek. We kwamen precies aan toen er de optie was om mee te doen met een Afrikaanse dans optreden / les. Heel tof om te zien hoe allerlei mensen gewoon mee gingen doen en er helemaal voor gingen, dansskills of niet. Ik heb het meedoen trouwens overslagen, daar was het mij echt veel te warm voor.

 

Nou dat was het weer even. Tot de volgende keer. Hoop dat ik enkele zonnestralen mee kan sturen via deze post.

XManon

Manon in Lissabon: Het Begin.

Hoi allemaal,

Vanuit Lissabon dan eindelijk een teken van leven. Er zijn al weer twee weken voorbij gevlogen en ik heb weer een hoop te delen. Laten we beginnen met de basis details: ik heb nog geen huis, ben momenteel nog in training voor mijn baan en het is hier bijna elke dag zo’n 30 graden.

Ik woon momenteel bij Emma en Lisa in. Ze hebben gelukkig ruimte voor een extra slaper en vinden het geen probleem dat ik vanuit hier een huis zoek. Ik had gehoopt dat ik inmiddels wel wat gevonden zou hebben maar het valt niet mee. Er is wel genoeg aanbod, maar helaas is het veelal aanbod waar ik niet wil wonen.

Van te voren had ik al wel een kamer op het oog maar het bleek bij aankomst dat desbetreffende kamer niet heel ideaal was, aangezien hij niet in de flat zelf bleek te zitten maar aan het eind van de binnenplaats. Inmiddels heb ik nog twee andere opties bezocht, zonder succes. De zoektocht gaat verder!

Qua baan ben ik begonnen als Content Reviewer van video’s. Zoals ik al zei ben ik nog in training, dus momenteel is het nog voornamelijk reglementen lezen en oefenen met beoordelen. Mijn trainingsgroep bestaat uit een mix van nationaliteiten met een stuk meer Portugezen dan verwacht. Super fijn want voor vragen of vertalingen is er dus altijd wel iemand om te benaderen.

Naast de praktische zaken heb ik natuurlijk ook al wel wat rondgedwaald door de stad. Het eerste weekend, heb ik op vrijdag met Emma bijgekletst en rondgelopen in een enorm winkelcentrum, en op zaterdag zijn we via de Time Out Market, door Bairo Alto gelopen en geëindigd op Praça do Comércio.

Op Zondag ben ik zelf op pad gegaan, en besloot ik te lopen naar Miradouro da Nossa Senhora do Monte. Eenmaal boven, kwam ik erachter dat dit het uitkijkpunt was, waar ik 9 jaar eerder ook met mijn ouders was geweest. Het uitzicht was niet heel erg veranderd.

Het volgende weekend, heb ik op zondag met collega Lourdes (Spaanse) gebruncht in een tentje dat ons was aangeraden. Voor 13 euro, kreeg je heel wat te eten (3 gangen) en ik zat dan ook propvol toen we twee uur later het restaurantje uitkwamen. Gelukkig hadden we bedacht om nog wat rond te zwerven voordat we een kamer-optie gingen bekijken dus ik heb het er wel af kunnen lopen. De betreffende kamer-optie was best prima op een ding na: hij had geen deur. Er was slechts een kamerscherm dat functioneerde als. Beetje jammer.

Het hoogtepunt van het rondlopen was trouwens het metrostation van Olailas. Vergeleken met de andere metrostations betonnen bunkers was dit namelijk een caleidoscoop.

Afgelopen week ben ik op woensdag, met collega’s beland bij 100 Monaditos; een Spaanse keten, waar je verschillende tapas kunt bestellen, voornamelijk in de vorm van een klein pistoletje met beleg. Degene die mij al langer kennen, weten dat ik hier in Madrid ook fan van was. Al gingen het bestellen in het Spaans mij daar niet altijd even soepel af.

Tinto de Verano, goed gezelschap en eten… Wat wil je nog meer. Op vrijdag besloten we dit recept nogmaals te herhalen. Al ging het dit keer meer om de drankjes, dan het voedsel… Iets met het weekend vieren.

IMG_20180829_172430798
Collega’s Michaela, Lourdes, Madeline en Lucas, Lissabon, Portugal

Heel hard heb ik niet gevierd want ik had namelijk zaterdag plannen gemaakt met Anna en Lourdes. Anna (Italiaanse) wilde heel graag ontbijten bij een tentje waar ze mega croissants serveren. Veel meer had ik niet nodig om overgehaald te worden!

Ik koos natuurlijk voor een croissant met chocolade, maar er waren nog veel meer opties. Je kon zelfs het type croissant kiezen; brioche, klassiek of een met pitten en zaden. Ik moest de helft van mijn croissant uiteindelijk meenemen in mijn tas want ik kreeg hem niet op, de volgende keer ga ik toch maar voor een halve.

Na deze ‘mega’ goede start zijn we met de trein naar Belém gegaan waar we langzaam zijn afgedwaald richting de Toren van Belém. Daar kwam Lourdes ons ook vergezellen en gezamenlijk zijn we vervolgens opzoek gegaan naar het volgende item op de voedsel-bucket list: Pasteis de Belém. Hoewel we gewaarschuwd waren dat er in het weekend een lange rij staat voor de bakkerij, hadden we geluk en konden we zo binnenlopen. Het scheelt ook wel dat het een supergrote bakkerij is. Ze hebben ruimte voor 400 mensen…

This slideshow requires JavaScript.

Eén Pastel de Belém later, en twijfels over het eten van een tweede, gingen we weer door. We hadden niets meer op de lijst van activiteiten dus liepen gewoon een straat in om te kijken waar deze uit zou komen. We kwamen goed terecht, in de Botanische tuinen.

Grote bomen, veel schaduw en sprinklers die toevallig net aan het sproeien waren. Een meer verfrissende plek kun je niet vinden. We hebben ook nog een doorsteekje gemaakt naar het Paleis van Belém dat zich naast de Botanische tuinen bevindt. Binnen zijn we niet geweest maar we hadden buiten ook genoeg te zien. Er was toevallig een mega grote boekenmarkt en zodoende een hoop gezelligheid. Wel jammer dat alle boeken in het Portugees waren…

Nou, tot zover de belevenissen van de afgelopen twee weken. Hopelijk heb ik volgende keer meer te melden over een werkelijke verhuizing. We gaan het zien.

XManon

Cruise-leven – Deel 2

Hallo Allemaal,

Hier is deel 2 van het cruise-leven. Ik ben inmiddels al weer bijna een maand geleden afgestapt en ik was jullie nog een update verschuldigd.

Uiteindelijk heb ik maar twee maanden aan boord gewerkt, het was al vrij snel duidelijk dat de functie gewoon niet aan mij besteed was en ik de nadelen van het werk, de voordelen gewoon niet waard vond.

In mijn voorgaande update heb ik kunnen laten zien hoe prachtig Noorwegen was, echter waren er nog meer landen die ik ook heb bezocht tijdens mijn twee maanden aanbood. Hieronder een overzicht per land.

Kopenhagen vanaf het schip, Denemarken

Rusland

De eerste keer dat ik in St. Petersburg aankwam, was in mei. Ik had de ochtend enkele uren vrij en kon op pad met enkele collega’s (Rosalie, Ivy, Vendy en Arvee). Na eerst meer dan half uur in de rij te hebben gestaan voor de immigratie konden we eindelijk op pad. Helaas was de cruise terminal erg ver van het centrum, met hulp wisten we uiteindelijk een bus en metro te pakken om het centrum te kunnen ontdekken. De ‘Church of the Spilled Blood’ stond als voornaamste attractie op ons lijstje. Na meerdere foto sessies zijn we verder afgedwaald, al hielden we de Nevsky Avenue steeds in de gaten om niet te verdwalen. Het volgende doel? …

McDonald’s.

Blijkbaar is junkfood een must-do/eat voor cruise schip medewerkers. Ze hadden er wifi dus ik vond het niet heel erg. Ik had op de weg ernaar toe al bij een bakkerij twee dingen uitgekozen, iets van kersentaart en een soort puddingbroodje en was dus al voorzien. We zijn nog afgedwaald richting Palace Square, waar we dus zonder dat we het wisten ook het Hermitage te zien kregen. Maar gingen al snel weer terug naar de metro halte; de terugreis en immigratie zou bijna een uur kosten dus we moeten wel ruim op tijd terug. Best jammer want we hadden nog amper wat gezien. Het was gezellig om met collega’s op stap te gaan, maar ik merkte wel dat ik het onafhankelijke miste van het soloreizen. Dat, en het onbeperkt de tijd hebben!

This slideshow requires JavaScript.

Gelukkig had ik nog eens de kans om St. Petersburg te bezoeken. Een maand later waren we er namelijk weer en hadden we de mazzel dat iedereen van het team die reis een hele dag vrij kreeg. We hadden lootjes getrokken om te beslissen wie welke haven kreeg en gelukkig kon ik ruilen om St. Petersburg te bemachtigen.

We hadden een overnachting met het schip in St. Petersburg en ik had de mazzel om ook de avond vrij te zijn. Met een beetje geluk en hulp van Patrizia en Kimberley kon vergezellen als tour-assistentie tijdens het bezoek aan het Marinsky theater. (Tour-assistentie hield trouwens enkel in dat ik aanwezig was, verder niets.)

Ik zou naar het Hermitage gaan, maar toen we aan het wachten waren, bleek er een gast niet meer mee te gaan naar het ballet en zodoende kon ik daar toch mee naartoe. Heel leuk want het was Kimberley’s verjaardag en ik wilde heel graag mee naar het ballet. Het Hermitage daar ga je toch niet in 3 uur doorheen, dus die had ik sowieso al op de wishlist gezet voor mijn volgende bezoek naar Rusland.

Het ballet was echt super mooi en ook een hele nieuwe ervaring. Het jammere was dat ik zo moe was dat het tweede deel van het ballet bijna niet te volgen was. Iets met een donkere zaal en veel beweging, zorgde ervoor dat mijn ogen moeite hadden met openblijven. Dit maakte de ervaring wel tot een goed voorbeeld van de voor- en nadelen van het werken op cruise schip. (Voor: Gratis naar het ballet in een beroemd theater in St.Petersburg, Rusland. Na: moe van het werk, dus minder aandacht erbij.)

De volgende dag ging ik op tijd op pad, dit keer in mijn eentje had ik alle vrijheid om te staan en gaan waar ik wilde. Ik moest alleen op tijd terug zijn aangezien het schip om zes uur weg zou gaan. Ik had van te voren al een kaartje gekocht voor het Fabergé museum en had verder vooral het plan om rond te zwerven. Dat is namelijk de beste manier om een stad te ontdekken.

Het Fabergé museum was een stuk kleiner dan verwacht maar alsnog een leuke stop. Het vakmanschap en creativiteit van de Fabergé eieren en andere stukken was het bekijken absoluut waard. Het enige jammere was het aanbod van schilderijen, de website beloofde werken van verschillende meesters van het Impressionisme maar de twee kamers met schilderen boden maar weinig meesterwerken. Beetje jammer want dat was een van de hoofdredenen om naar dit museum te gaan.

Na het museum ben ik nog verder gezworven door de stad, super leuk maar ook overweldigend. Het was een stuk drukker dan de vorige maand vanwege het WK en ik was blij dat ik niet nog meer toeristische hoogtepunten had gepland. Nu kon ik tenminste enigzins wegblijven van de massa’s. Het enige doel wat ik nog wel had was om een Russische aanrader te proeven; blini’s met gecondenseerde melk. Dank aan Anna voor de tip, ze waren heerlijk.

This slideshow requires JavaScript.

Denemarken

In Denemarken ben ik uiteindelijk twee keer echt aan land geweest. Ik had een ochtend vrij in Kopenhagen en ging ook hier alleen op stap. Ik had de wandeling naar het centrum iets onderschat. Dat bleek namelijk ruim een half uur te zijn, in plaats van 15 minuten. Gelukkig had ik onderweg gezelschap van Simone, die ik aan de telefoon had.

De stad zelf was heel mooi, had helaas niet genoeg tijd om echt rond te kijken maar dat betekend gewoon dat we er nog eens terug gaan komen. Uiteindelijk was het teruggaan naar het schip hier nog het meeste kantje boord. Had enigszins onderschat hoever ik was afgedwaald en met ‘All-aboard’ om 17.30 werd ik om 16.45 toch wel een beetje zenuwachtig toen Google Maps mij vertelde dat het lopend zo’n 45 minuten was. Gelukkig kon ik voor een gedeelte uiteindelijk een metro pakken en was ik met 8 minuten over, nog op tijd.


De laatste stop van mijn laatste reis met het schip was Århus. Samen met Jodamay heb ik van de zon genoten en even gewinkeld. Het was maar goed dat het in de uitverkoop was, want betalen in Deense kronen is niet bepaald goedkoop.

Zweden

Stockholm, o Stockholm. Eigenlijk heb ik het niet echt gezien. Ik had slechts tijd voor een Hop-on-hop-off-bus aangezien dat de goedkoopste manier was om richting centrum te gaan en had maar 2 uur dus ja, kon de bus niet uit. Voeg daar zonneschijn en moeheid aan toe en dan mis je de helft van de route. Gelukkig was Stockholm niet helemaal een gemiste kans, het was namelijk wederom een plek waar we bleven liggen voor een nacht en de avond ervoor was ik met een hoop collega’s van het schip, naar het concert van Beyonce en Jay Z geweest.

Duitsland

Warnemünde stond niet heel hoog op de prioriteiten lijst toen ik het vaarschema zag maar desondanks heb ik hier twee keer een ochtend rondgelopen. De eerste keer in mijn eentje en de tweede keer met Kimberley. Het is een vrij klein kust plaatsje, super schattig al wel wat toeristisch. De meeste mensen pakte de trein naar Rostock om uitgebreid te gaan winkelen, maar heb ik niet gedaan. Beetje rondlopen, boodschappen doen en picknicken was ook prima.

Estland

Tallinn stond wel hoog op mijn lijstje van steden om te bezoeken, voornamelijk om het oude centrum. Het weer zat echter niet echt mee, regen en wolken doet niet heel veel voor de charme van een stad.

Ook hier moet ik nog eens terugkomen om meer te kunnen zien maar ik klaag niet hoor want ik heb hier namelijk de meest perfecte nieuwe schoenen gekocht, met aardbeien erop. Veel beter kan het niet.

Aardbeien-schoenen

Tot zover de cruise updates. Momenteel zit ik even in eigen land dus het zal weer even stil zijn. Echter, wel al weer ontwikkelingen op het baan-front. Ik ga namelijk eind Augustus naar Portugal verhuizen voor een nieuwe baan in Lissabon. Dus heel lang zal het niet stil blijven op dit blog.

XManon

 

Cruise-leven – Deel 1

Hoi allemaal,

Het is al weer tijden terug dat ik een bericht plaatste en het werd hoog tijd. Afgelopen twee maanden heb ik heel wat afgereisd en zodoende ook een groot aantal mooie plekken bezocht en vastgelegd.

Helaas was het niet allemaal zo rooskleurig als dit doet denken, ik was namelijk ook voornamelijk hard aan het werk op een cruise schip, in Guest Services. Het werk was een combinatie van omgaan met klachten, receptie taken en heel veel administratie. Het is een functie waar je alles doet, van temperatuur controles tot SOS-meldingen. En dat, zeven dagen per week, gemiddeld 10 uur per dag.

Het schip heeft plaatsten bezocht zoals Stockholm, Helsinky, St. Petersburg, Talinn, Flåm en velen andere Noorse plekken. Ik had van te voren gedacht genoeg tijd en zin te hebben om jullie wekelijks op de hoogte te houden maar ik kwam er al snel achter dat vrije-tijd schaars was en dat ik die vrije tijd liever bestede aan andere dingen; zoals slapen en rondzwerven in de steden waar we aanlegden.

Hieronder een foto overzicht van de bezoeken aan Noorwegen. In een volgende post deel ik de rest van de landen en plekken.

Noorwegen

  • Flåm
  • Stavanger
  • Kristiansand
  • Alesund

This slideshow requires JavaScript.

  • Oslo
  • Hellesylt
  • Bergen

This slideshow requires JavaScript.

  • Eidfjord

This slideshow requires JavaScript.

  • Geiranger

XManon

Thuis is waar de kaars brandt.

Hoi Allemaal,

Vanuit mijn nieuwe thuis; Hanmer Springs een vrolijke groet! Voor de komende 3 maanden verblijf ik in dit pittoreske stadje met slechts 800 bewoners. Inmiddels ben ik al een week aan het werk en verhuisd naar een eigen kamer in een gedeeld huis. Ik heb al een kaars gekocht dus dat is een teken dat ik toch echt hier woon.

Voordat ik jullie de online tour geef van mijn nieuwe thuis, eerst nog even een blik op mijn tijd in Dunedin. Na Cromwell was dit de volgende stap en dit bleek niet vervelend te zijn. Het weer was niet al te vrolijk maar alsnog was het een prima stad om te bezoeken. De eerste dag, of middag moet ik zeggen aangezien ik pas om 1 uur in Dunedin was, ben ik gelijk de stad in gelopen en lekker rondgesnuffeld.

De volgende dag ging ik wederom de stad in met een boodschappen lijstje, praktische voorbereidingen voor mijn toekomstige tijd in Hanmer Springs. Na de lunch in het hostel ging ik op zoek naar het treinstation van Dunedin, ik had gelezen dat deze erg fotogeniek was en aangezien ik verder niet veel had gepland qua sight seeing was dit een must op de To-do-lijst. Nog een must was een stop bij de Cadbury fabriek. Er is de mogelijkheid om een tour te doen maar ik besloot het simpel te houden en slechts te stoppen voor een portie chocolademelk.

This slideshow requires JavaScript.

De volgende dag ging ik al weer vroeg naar Christchurch. Ik moest er overnachten aangezien ik aankwam nadat de shuttle naar Hanmer Springs al weg was. De volgende dag de shuttle gepakt en rustig gesetteld in het hostel. Ik was expres een dag eerder in Hanmer en zodoende kon ik de volgende dag het stadje op mijn gemakje verkennen. Het is niet zo heel groot dus dat duurde niet heel lang. Dat was maar goed ook want in de middag had ik af gesproken om een mogelijke kamer te gaan bekijken. De bezichtiging was een succes en ik kon de volgende dag voor mijn werk begon mijn spullen droppen in mijn nieuwe onderkomen.

Inmiddels zijn we al weer ruim een week verder en ben ik redelijk gesetteld. De baan blijkt in de praktijk voornamelijk schoonmaken en de was doen maar dat is prima werk om te doen. Er is geen tijd om je te vervelen en de dag vliegt voorbij.

Mijn nieuwe kamer is heel fijn. Het hebben van een privé kamer is zo’n luxe na mijn hostelavonturen van de afgelopen maanden. Het huis zelf is qua locatie ook ideaal, binnen 5 minuten ben ik op het werk en als buren hebben we de bibliotheek. Heel sociaal is het huis niet aangezien de helft van mijn huisgenoten in de avond werken en de ik zodoende maar twee echt zie, maar voor nu is het een prima huis om in te wonen. Hieronder nog enkele foto’s van de omgeving hier. Met tien minuten lopen sta je in het bos en als je even doorstapt ben je binnen 40 minuutjes op een berg met uitzicht.

Hoewel de mogelijkheid er zeker is in de omgeving meer te doen, is het niet hebben van een auto wel enigszins limiterend. Dat is niet heel erg hoor, geeft me meer tijd voor mijn creatieve bezigheden en ik wil toch ook sparen gedurende mijn tijd hier. Aangezien ik niet heel veel activiteiten ga ondernemen, verwacht ik dat het qua blogs wat rustiger gaat worden de aankomende maanden.

Zodra er iets te melden is dan horen jullie het.

XManon

Van Koud naar verder Zuid

Nelson, o Nelson.. Daar ben ik nu.

Dat hoor je goed, niet Plimmerton zoals ik in mijn laatste blog door liet schemeren. Ik heb wel een pitstop gemaakt in Plimmerton maar helaas was het hostel al helemaal voorzien van werkers en zodoende ben ik nu op het Zuider eiland van Nieuw Zeeland. Yes, weer een nieuw eiland om te verkennen! Het basisplan is niet veel veranderd; het idee is er nog steeds om ergens even wat langer te vertoeven dan de gemiddelde week. Nelson; de sunshine-capital van het Zuider eiland is een goede kandidaat maar ik leg nog niets vast.

Mijn laatste dagen in Wellington heb ik nog wat meer van de stad gezien. Op dinsdagavond met Angela en haar vriend Rajiv de Space Place van het Carter Observatorium geweest. Super interessant om meer te leren over de sterren en het universum. Er zat ook een film bij in van 20 minuten waar we uitleg kregen over het ontstaan van het universum en hoe we allemaal sterren zijn.

De volgende dag heb ik het museum Te Papa verkend en dit is echt een super goed museum. Echter ook wel een beetje groot voor een middagje. Ik was nog niet helemaal beter en zodoende ben ik er vrij snel doorheen gegaan. Favoriet waren de gedeeltes met informatie over de slag bij Gallipoli en de exhibitie over aardbevingen en extreme natuur in Nieuw Zeeland.

Op donderdag uiteindelijk naar Plimmerton met de trein. Het verblijf daar was echt heerlijk. Hostel pal aan zee en geen enkele drukte te bekennen. Heel fijn na Wellington. Naast wandelen is er niet veel te doen maar dat was perfect voor mij. Ik was immers nog steeds aan het herstellen en had schrijfplannen. Van donderdag tot woensdag heb ik dus precies dat gedaan. Zeelucht opgesnoven, getekend en geschreven.

This slideshow requires JavaScript.

Voor mijn schrijfplannen was er vooral de intentie om de boel weer op de rails te krijgen. Ik wist dat ik op het punt was gestopt waar ik toch langzamerhand een idee moest gaan hebben waar ik heen ging met het verhaal en zodoende was het niet zozeer schrijven als een planning en tijdlijn maken voor het verhaal. Gelukkig had een vroegere-ik vorig jaar al een redelijke opzet gemaakt hiervoor en kon ik hier mooi op doorborduren. Inmiddels heb ik al weer wat blogs; stukken tekst toegevoegd aan het verhaal en hopelijk blijf ik dat doen de rest van mijn reis. Voor wie het verhaal wil lezen, check mijn andere blog bookwritingreality.com.

Naast de literaire voortgang ook weer een tekening afgemaakt, zie hieronder het resultaat.

received_394423460957743.jpeg
The world is a star; and so are we.

Op dinsdag avond had ik de gebruikelijke vraag in mijn hoofd; wat nu? En uiteindelijk een vlucht geboekt naar Nelson. Dat hoor je goed; een vlucht. Ik had het plan om de bus en ferry te nemen maar aangezien de bus-website niet goed werkte, keek ik ook even voor vluchten en dit bleek helemaal niet zo duur te zijn. Aangezien het mij veel reistijd zou schelen en ik wel klaar was met de bus-website duurde het niet lang voor ik mijn ticket via de mail binnenkreeg. Ik had mazzel, diezelfde avond kreeg ik een nieuwe kamergenote die volgende dag richting Wellington zou gaan met de auto en zodoende had ik een lift naar het vliegveld. Altijd goed om te kletsen met mensen!

De vlucht naar Nelson was echt super kort; slechts 40 minuutjes. Amper waren we opgestegen en konden we van de zon genieten boven de wolken en toen gingen we al weer naar beneden. Met een shuttle naar mijn hostel en zo was ik binnen een halve dag op het andere eiland! Dat is nog eens luxe reizen.

Het was zonnig in Nelson en voor het eerst in twee weken kon ik de jas in het hostel laten. Even naar de supermarkt en toen relaxen in het hostel. Ik was in de woonkamer gaan zitten met de laptop om wat schrijven gedaan te krijgen maar dat bleek niet zo slim te zijn. Veel te veel aanspraak. Uiteindelijk na het avondeten maar naar mijn kamer vertrokken om daar alsnog wat voor elkaar te krijgen.

Het hostel is echt heel gezellig; comfortabele woonkamer met veel banken en stoelen en een haardvuur in de avond. Gratis ontbijt elke ochtend en ‘s avonds de ware traktatie van chocolade pudding met ijs. Elke avond! Dit is niet goed voor de lijn;)

Inmiddels zijn we al weer vier dagen verder en ik heb het prima naar mijn zin hier. Ik heb Nelson verkend en mij bezig gehouden met de leukere dingen van het leven zoals yoga, tekenen en natuurlijk het schrijven. O en het verven van een shirt van neon roze naar paars.

Lekker bezig dus 🙂

This slideshow requires JavaScript.

 

XManon

Gelukkig 2017!

Gelukkig nieuwjaar!

Het is inmiddels al weer de vierde dag van het nieuwe jaar en ik zit weer achter mijn computer op het werk. Nou zou dit reden voor depressie kunnen zijn maar dit is zeker niet het geval, ik heb namelijk nog maar 2.5 werkweken te gaan. Dat lees je goed ja. Ik heb namelijk ontslag genomen.

Over een week zou ik hier een jaar zitten en die mijlpaal wilde ik wel halen maar veel langer hoefde van mij niet. Hoewel ik het land en alle mensen zeer ga missen heb ik al weer een nieuw avontuur in de planning staan… (tromgeroffel…)

Ik ga in februari naar Nieuw Zeeland! Voor hoe lang? Geen idee. Waar precies? Geen idee. Er moeten nog wat specifiekere plannen gemaakt worden maar om verder uitstellen te voorkomen ga ik maar gewoon. Inmiddels heb ik dat plan namelijk al drie jaar door mijn hoofd spoken en nu is de beste tijd om dingen te ondernemen. Nu is altijd beter dan later.

Het leuke is dat ik sowieso ook mensen kan opzoeken daar aangezien drie van mijn huisgenoten ook die kant op zwerven, eentje dobbert er al enkele maanden rond en twee vertrekken ook eind februari.

De aankomende maand zal ik nog enkele weken werken, vervolgens heb ik nog 1.5 week in Ierland alvorens ik richting Nederland vertrek. Daar heb ik 2 tot 3 weken voordat ik doorga. Kan ik mooi al mijn vriendinnen even vervelen met mijn gezelschap en nog even de familie langs gaan. Nieuw Zeeland is natuurlijk heel wat verder weg en aangezien ik niet precies weet hoe lang ik daar blijf, ben ik blij dat ik nog een pitstop maak voor mijn vertrek.

Nieuw jaar, nieuwe plannen en mogelijkheden. 2017 I can’t wait!

XManon

 

De Lichtpuntjes

Hoi Allemaal,

Daar het in deze donkere tijd vooral draait om de lichtpuntjes, doe ik in deze blogpost maar hetzelfde. De korte dagen inspireren niet tot heel veel activiteit maar helemaal stil heb ik ook niet gezetten. Eind november hadden we op donderdag een movie-night met de Sport&Social club. Je kon je opgeven om gratis naar de film te gaan, nou was ik daar sowieso wel voor gegaan. Maar nog perfecter was de film die we gingen zien; Fantastic Beasts and Where to Find Them. Als een Harry Potter fan zag ik hier al tijden naar uit en om hem dan ook nog gratis te mogen gaan zien. Dat is gewoon win-win.

De film was nieuw maar tegelijkertijd ook heel vertrouwd. Het was even twee uur doorbrengen in een magische wereld. Heerlijk ontspannen kwamen we om kwart over elf de bios uit. Ook fijn was de lift die ik had weten te regelen voor mijzelf en mijn huisgenoten. Dit keer geen sprintje naar de bus maar relaxed lopen richting de parkeerplaats.

Het weekend was heel rustig. Geen wilde feesten en partijen. Een beetje serie kijken, boodschappen doen en plannen maken voor volgend jaar. Op zondag heb ik nog afgesproken voor koffie met Esther en Carlos maar ook dat was kort en krachtig. Best fijn even een weekendje rustig aan doen.

Afgelopen weekend was het tijd voor iets meer activiteit. Vrijdag avond ging ik met Emma en Lisa uit eten bij Sultan; een Libanees / Marokkaans restaurant. En op zaterdag ochtend had ik met Noemi en Michela afgesproken om naar de Vintage Kilo Sale te gaan.

De vorige editie was ik in de middag geweest met Michela en toen waren de ‘goede’ stukken al weg, dus ik was benieuwd of dat het anders zou zijn in de ochtend. Ik had niet echt iets nodig maar ik vind het wel heel interessant dat je geen idee hebt wat voor dingen je zou kunnen tegenkomen. Michela vond het uiteindelijk toch iets te vroeg in de ochtend en kon haar bed niet uitkomen maar samen met Noemi stond ik om 10 uur vooraan in de rij om naar binnen te gaan. Eenmaal binnen werd ik er nog best gestrest van haha, het feit dat het toch allemaal enkele stuks zijn en dat dit de ‘goede’ stukken moeten zijn geeft echt het gevoel dat je er snel bij moet zijn.

Nou blijft het natuurlijk ‘vintage’ dus het is een hoop zoeken tussen vreselijke items naar die pareltjes. Uiteindelijk heb ik nog zowaar wat gevonden ook. Een cape / omslagdoek met ruffles waar ik al jaren naar op zoek ben; drama meets functionaliteit = love. En een pailletten top die perfect is voor de Christmas party volgende week. Je betaalt voor kilo dus beiden had ik voor de simpele prijs van 20 euro. Niet slechts al zeg ik het zelf. De cape alleen al zou nieuw heel wat meer kosten.

De pailletten top bleek uiteindelijk iets meer onderhoud te vergen dan aanvankelijk gedacht. Ik zag na de aankoop pas dat er een gedeelte was op de rug waar pailletten miste. Zodoende had ik in de stad wat pailletten gekocht. Bij het bevestigen kwam ik er echter achter dat er meerdere plekken waren, waar de pailletten aan een draadje hingen. Een los draadje welteverstaan. De hele avond, tijdens het serie kijken, dus paillettjes zitten bevestigen. Allicht goed voor de oog-handcoördinatie.

Zondag was ook lekker actief. Ik moest het huis schoonmaken en wilde alvast mijn cadeau aanschaffen voor mijn Secret Santa (iemand van mijn team op het werk). Hoewel het wel heel goed voelt aan het eind van de dag als je zo productief bezig ben, had ik gisteravond toch wel even een momentje dat ik dacht… Waarom is het weekend maar twee dagen? Een dagje luieren had nog best aan dit weekend toegevoegd mogen worden.

Misschien kan ik die aan volgend weekend toevoegen. We gaan het zien. Voor nu wil ik nog even eindigen met het volgende:

Fijne Sinterklaas!

XMij

 

Alles Gaat Goed.

Hoi Allemaal,

Na weken niets, dan toch maar weer een blog. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het afgelopen weken gewoon steeds voor me uit heb geschoven, en dan komt het er gewoon niet van. De samenvatting; alles gaat goed.

Na de trip naar Schotland had ik nog een vakantie in de planning, dit keer richting Nederlandse bodem. Heerlijk 10 dagen van de zon genieten, en familie en vrienden opzoeken.

Het was wel behoorlijk wennen na mijn vakantie om weer aan het werk te gaan. Eenmaal uit de bubbel van de dagelijkse sleur, is het lastig om je daar weer tot toe te zetten. Inmiddels weet ik natuurlijk al weer niet beter en is het weer helemaal normaal.

Het is niet allemaal sleur geweest hoor. In de tussentijd heb ik gesolliciteerd voor Quality lead en hoewel ik hier niet direct voor ben aangenomen, zit ik nu wel in een panel; de reservebank kun je het ook wel noemen. Mocht er een functie vrij komen dan hoef je niet opnieuw door het sollicitatie proces. Nou dat vind ik best fijn want het was nog best een werk dat sollicitatie proces.

Het was een combinatie van een rollenspel en interview. Voor het rollenspel moest ik een gesprek van een agent luisteren en deze beoordelen, het rollenspel was de feedback-sessie. Best nerveus makend aangezien ik nog niet eerder zoiets gedaan had en het toch best vreemd is om te doen alsof de manager een agent is. Gelukkig ging het goed en was het zo voorbij. Het interview was pittiger. Hoewel het maar iets van vijf vragen waren, zochten ze vrij uitgebreide antwoorden. Het waren ook niet de typische interview vragen, zo was er een waar ze vroegen wat ik recentelijk fout had gedaan en wat ik hiervan had geleerd. Nou daar moest ik wel even over nadenken. Foutloos ben ik natuurlijk niet maar het is toch wel apart als je er eentje op moet lepelen.

Al met al was ik wel tevreden over het gesprek, maar ja er waren nog vijf anderen, waaronder enkele met meer ervaring in het bedrijf dus ik ging er niet van uit dat ik het ging worden. En gelijk had ik, de mensen met ervaring zijn het uiteindelijk geworden, ze kregen de twee posities. En ik zit nu op de reservebank samen met een andere collega.

Afgelopen weken hebben naast mijn eigen baanontwikkeling, bol gestaan van de voorbereiding van het vertrek van Karin. Die heeft namelijk een baan gevonden op een cruiseschip. Eerst zou ze op een schip geplaatst worden dat naar de Caraïben gaat maar inmiddels zijn de plannen veranderd en vertrekt ze richting Nieuw Zeeland. Best jaloersmakend moet ik bekennen. Al is het ook een hoop geregel, 3 verschillende visa, een medische keuring en natuurlijk het vinden van een nieuwe huisgenote.

Aankomende vrijdag vertrekt ze en op zaterdag verhuist de nieuwe huisgenote naar ons stulpje. Elena, een Duits meisje dat deze week naar Ierland verhuist. Best vreemd, voor haar begint het avontuur pas en voor mij is het inmiddels al tien maanden bezig. Met het vertrek van Karin en het toekomstige vertrek van Lisa en Emma in Januari wordt het hier toch wel heel anders. Het is even afwachten wat betreft mijn toekomst. Ik heb ook voor een baan in Malta gesolliciteerd dus wie weet wat de aankomende maanden mij brengen.

We zullen het wel zien. Ik zal proberen jullie op de hoogte te houden.

XManon

PS Het was natuurlijk niet allemaal serieusheid hier in Cork. Zie hieronder een foto-impressie van de zon, herfst en activiteiten hier.

This slideshow requires JavaScript.